ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Έντουαρντ Χόπερ, «Νυχτερινά παράθυρα», 1928. Μια μελέτη αστικής απομόνωσης. Στην «άγονη γη» οι άνθρωποι βιώνουν την αποξένωση.

Ο κάθε μεταφραστής προτείνει τη δική του ανάγνωση. Και ο κάθε αναγνώστης δεν έχει μία και μοναδική θέση πρόσληψης. Αλλιώς διάβασα το ποίημα στα δεκαεφτά μου, αλλιώς το διαβάζω τώρα. Αυτό που έχει σημασία, ενδεχομένως, είναι το ερώτημα που προκύπτει μετά την ανάγνωση του άρθρου του Νάσου Βαγενά: Υπάρχει λογοτεχνική μετάφραση στα ελληνικά μετά τον Σεφέρη; Ή το έργο του νομπελίστα μας στον χώρο αυτό είναι κάτι σαν τη μετάφραση των Εβδομήκοντα;

H δικαστής Ρουθ Μπέιντερ Γκίνζμπεργκ το 2001. © Getty Images/ Ideal Image

Η παρακαταθήκη που άφησε η Ρουθ Μπέιντερ Γκίνζμπεργκ στις μελλοντικές γενιές και σε όσους μάχονται για το δίκαιο είναι πως η ισότητα δεν είναι μια αφηρημένη γενική αρχή, αλλά η ενσυνείδητη και ενσαρκωμένη κατανόηση των αδικιών στην πραγματική κοινωνική ζωή και η συστηματική θεσμική ανατροπή τους, όποιος και αν φαίνεται ότι είναι ο βραχυπρόθεσμα ευνοημένος από αυτήν την ανατροπή σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.

ἡ σταλινοφιλία τῶν δυτικῶν διανοουμένων κατὰ τὸν Μεσοπόλεμο
[Σχόλιο στο επεισόδιο της «Εθνικής Βιβλιοθήκης»]
Μερικές σκέψεις για τέσσερα ροϊδικά κείμενα της δεκαετίας του 1870