Ένα σχόλιο για την «Οδύσσεια»

Με αφορμή την καινούργια μετάφραση του Μανόλη Κ. Χατζηγιακουμή
Ο Οδυσσέας και οι Σειρήνες "Ο Οδυσσέας και οι Σειρήνες", τοιχογραφία από την Πομπηία, φυσικές διαστάσεις 48 x 48 cm, συλλογή του Βρετανικού Μουσείου.

Ο Όμηρος είναι διαρκής πρόκληση. Ορίζει μιαν αρχή που συνεχίζει να τροφοδοτεί τον πολιτισμό με τη δύναμη του λόγου της, έχοντας ήδη καταγράψει θαυμαστή πορεία μέσα στον χρόνο. Η αρχή αυτή ωστόσο, ως εκκίνηση της γραπτής λογοτεχνίας, προϋποθέτει έναν ελάχιστα γνωστό κόσμο, ένα μίγμα ιστορίας και μύθου, μια κοινωνία προφορικότητας. Αυτός ο κόσμος είναι βυθισμένος σε πυκνό σκοτάδι, που θα είχε παραμείνει αδιαπέραστο στους αιώνες, αν δεν μας επέτρεπαν να ρίξουμε μια ματιά πίσω του και να ανασύρουμε μια εικόνα του τα δύο έπη: η Ιλιάδα και η Οδύσσεια

Μπορείτε να διαβάσετε όλο το άρθρο αγοράζοντας μια συνδομή εδώ ή συνδεθείτε

Αυτή η σελίδα χρησιμοποιεί cookies για να διαχειριστεί τα στοιχεία χρήσης, στατιστικά πλοήγησης και άλλες λειτουργίες. Επισκεπτόμενοι τη σελίδα μας συμφωνείτε οτι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε cookies.

OK