Κτηνώδη ἔνστικτα καὶ ἀνθρώπινα πάθη

Βυζαντινὲς ἱστορίες περὶ ζώων
Κτηνώδη ἔνστικτα καὶ ἀνθρώπινα πάθη Ὁ γάιδαρος πρὸς τὸ βόδι: «Ὡς ἤκουσεν ὁ γάδαρος βοὸς τὴν καυχησίαν, / πὼς ἒν τὸ νεῦρον του μακρὸν καὶ ἐξεπυρωμένον. / δαμὶν ἐτσιλημπούρδισεν, ἐγκάνιξεν ὀλίγον, / πορδοκοπῶν εἰσέδραμεν, ἐστάθη εἰς τὸ μέσον, / ὀμπρὸς τὰ ’πτιά του ἔστησεν καὶ πρὸς τὸν βοῦν ἐλάλει: «Ψέματα λέγεις, φλύαρε, καὶ περισσὰ καυχᾶσαι· / ἐγὼ ἔχω νεῦρον τὸ παχύν, μεγαλοματσουκάτον,….»

Εἶναι πράγματι πολὺ διασκεδαστικὲς οἱ ἀφηγήσεις μὲ πρωταγωνιστὲς τὰ ζῶα, ποὺ ἔχουν γραφτεῖ σὲ δημώδη γλώσσα στὰ τελευταῖα χρόνια τοῦ Βυζαντίου.

Μπορείτε να διαβάσετε όλο το άρθρο αγοράζοντας μια συνδομή εδώ ή συνδεθείτε

Αυτή η σελίδα χρησιμοποιεί cookies για να διαχειριστεί τα στοιχεία χρήσης, στατιστικά πλοήγησης και άλλες λειτουργίες. Επισκεπτόμενοι τη σελίδα μας συμφωνείτε οτι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε cookies.

OK