Για να τελειώνουμε με τον Κοτζιά

Για να τελειώνουμε με τον Κοτζιά Η πρώτη και η τελευταία σελίδα της αγωγής, απ' όπου φαίνεται ότι η σφραγίδα και η υπογραφή του πληρεξουσίου δικηγόρου Φαήλου Κρανιδιώτη, πράγμα το οποίο διέψευδε ο Κοτζιάς!

 

 

Ένα επί 25 χρόνια όργανο της προπαγάνδας του σταλινισμού, όπως ο αυτές τις μέρες υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς, θα διαστρέψει οτιδήποτε και αν γράψεις: οι λέξεις είναι ανίσχυρες να αντιδράσουν στη διαστροφή του νοήματός τους. Μόνο με τη φωτογραφική παράθεση ντοκουμέντων μπορείς να αποκαλύψεις τα ψεύδη του. Διότι δεν διστάζει να πει το πιο αδιανόητο τους κανονικούς ανθρώπους ψέμα και μάλιστα να καταλαμβάνεται και από ιερή αγανάκτηση όταν το αποκαλύπτεις. Δεν θα αναφερθούμε στις παρασκηνιακές ενασχολήσεις του για την κατασυκοφάντηση της ARB, αλλά στις δυο επίσημες εμφανίσεις του, στην Εφημερίδα των Συντακτών (10.3.2015)[1] και στην ιστοσελίδα του περιοδικού Unfollow (14.2.2015). Και από τη θέση αυτή ευχαριστούμε θερμά την ΕφΣυν που μας έδωσε χώρο (13.3.2015) ώστε να του δώσουμε την ακόλουθη αποστομωτική απάντηση[2] με φωτογραφικά ντοκουμέντα. Είμαστε δυστυχώς υποχρεωμένοι να τα παραθέσουμε, γιατί πολλοί άρχισαν να αμφιβάλλουν και να μας ρωτούν, γιατί δεν μπορούν να διανοηθούν το αδιανόητο. Ακόμη κι εμείς που υφιστάμεθα αυτόν τον διανοητικό και ψυχολογικό βιασμό, αρχίζουμε να αμφιβάλλουμε κρατώντας μια επιφύλαξη μήπως ο άνθρωπος πράγματι πιστεύει τα ψέματά του προτού καν τα πιστέψουν άλλοι. Ιδού λοιπόν η απάντηση της ARB όπως την δημοσίευσε η ΕφΣυν:


Ο Κοτζιάς, ο Φαήλος και το σκάνερ

Στο φύλλο της ΕφΣυν της 10 Μαρτίου δημοσιεύθηκαν κάποιες συσκοτιστικές «διευκρινίσεις» (!) «κύκλων» του υπουργού Εξωτερικών, σχετικά με τη δίκη που αυτός έχει κινήσει κατά της Athens Review of Books. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αποδείξεις την αλήθεια για ένα άτομο σαν τον Κοτζιά, από το να παραθέτεις ει δυνατόν φωτογραφικά τα έργα του. Αλλά και πάλι αυτός θα επιμένει να αρνείται αυτά που οι πάντες βλέπουν. Κύκλοι προσκείμενοι στην Athens Review of Books, και κυρίως σε πολύ αξιόπιστο σκάνερ, σας στέλνουν μερικά φωτογραφικά ντοκουμέντα και παρακαλούν θερμά τους φίλους της ΕφΣυν να δημοσιεύσουν δυο-τρία από αυτά, γιατί, όπως λένε, με τη συγκεκριμένη συμπεριφορά Κοτζιά κινδυνεύει και η ψυχική και διανοητική τους υγεία.

  1. Ισχυρίζεται ο Κοτζιάς ότι τάχα δεν έχει δικηγόρο τον Γαρουφαήλ (Φαήλο) Κρανιδιώτη. Όμως στην πρώτη σελίδα της αγωγής (παράκληση να παραθέσετε ένα τμήμα της φωτογραφικά) βλέπουμε φαρδιά πλατιά την σφραγίδα τού εν λόγω πληρεξουσίου του δικηγόρου, όπως και στην τελευταία σελίδα την ιδιόγραφη και ενυπόγραφη παραγγελία τού περί ού ο λόγος Φαήλου για την επίδοσή της σ’ εμάς. Στη δίκη αυτή χρησιμοποίησε ως δικηγόρο και τον Γιάννη Μαντζουράνη. Στον ενάγοντα υπουργό ανήκει να εξηγήσει για ποιο λόγο, και μάλιστα τόσο όψιμα, προσπαθεί να «κρύψει» τον Φαήλο (ή στην γλώσσα του «κόμματος»: να διαγράψει τον Φαήλο).
  2. Ισχυρίζεται ψευδέστατα ότι ζήτησε μόνο (!) 10.000 και όχι 250.000 ευρώ. Τον διαψεύδει το αίτημα της ίδιας της αγωγής του το οποίο και παραθέτουμε επίσης φωτογραφικά. [Έχει ξεχάσει μάλιστα ότι στο Unfollow δήλωσε, ένα μήνα πριν, ότι «γίνεται η ψευδής αναφορά σε διεκδίκηση ποσού 250.000 ευρώ, ενώ το πραγματικό ποσό είναι 120.000 ευρώ»].
  3. Ισχυρίζεται ψευδόμενος ότι το επίμαχο δημοσίευμα της Athens Review of Books ήταν άρθρο και όχι επιστολή, και ότι τάχα αυτό το παραδεχθήκαμε. Από τις σελίδες που σας στέλνουμε σε pdf προκύπτει πεντακάθαρα ότι ήταν όντως επιστολή. Μάλιστα ήταν η δεύτερη από τρεις τέτοιες επιστολές και δημοσιεύθηκε στην στήλη «Διάλογος» (όπως και ο ίδιος ομολογεί στην σελ. 5 της αγωγής του).
  4. Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε με τα υπόλοιπα ψέματα, αλλά δεν θέλουμε να κάνουμε κατάχρηση του χώρου σας. Επισημαίνουμε μόνο πως παραποιεί το κείμενο της επιστολής που δημοσιεύσαμε, αναφέροντας ότι τον χαρακτηρίζει σαν «διαφημιστή της Στάζι» (τα εισαγωγικά του Κοτζιά), φράση που δεν υπάρχει στην επιστολή. Εδώ μας προκαλεί. Διότι στο τρέχον τεύχος της Athens Review of Books (όπως και στην ιστοσελίδα μας) δημοσιεύονται στοιχεία για ένα προπαγανδιστικό του πόνημα, που εκδόθηκε στην πρώην ΛΔ Γερμανίας, υπό την ιδεολογική αιγίδα του πασίγνωστου σήμερα αρχιχαφιέ της διαβόητης Στάζι Manfred Buhr, γνωστού με το ψευδώνυμο “Rehbein” (Ελαφοπόδαρος).

Όμως στο θέμα αυτό θα επανέλθουμε σύντομα. Συνεπώς «άμεινον το σιγάν του λέγειν» γι’ αυτόν και τους ομόκεντρους «κύκλους» του.

Μαρία Βασιλάκη
Εκδότρια της Athens Review of Books

 

Αλλά αυτά είναι κοινή πρακτική για έναν επαγγελματία προπαγανδιστή. Σε κάθε ψέμα θα προσθέτει πάντα κάποιο μεγαλύτερο. Αποκαλύψαμε στο προηγούμενο τεύχος της ARB ότι το όνομα του Κοτζιά είναι δεύτερο στο εξώφυλλο προπαγανδιστικού βιβλίου που εκδόθηκε από το εκδοτικό του καθεστώτος Χόνεκερ, γραμμένο από συγγραφική ομάδα υπό τον Μάνφρεντ Μπουρ («Ελαφοπόδαρο») της ΣΤΑΖΙ και επικεφαλής του καθεστώτος για τα «Ζητήματα του Ιδεολογικού Αγώνα». Το ντοκουμέντο αυτό (αλλά και το τεύχος της ARB) το καταθέσαμε και στο δικαστήριο. Για να αποδειχθεί ότι ο σήμερα διαμαρτυρόμενος και «ενάγων» Κοτζιάς όντως έδινε αγώνες υπέρ του καθεστώτος του χασάπη Χόνεκερ. Αντί λοιπόν να απαντήσει σε αυτό, επιμένει πως η επίμαχη επιστολή που δημοσιεύσαμε είναι συκοφαντική διότι έγραφε: «Αυτού, λοιπόν, του καθεστώτος ο κ. Κοτζιάς δεν υπήρξε απλώς θιασώτης και θαυμαστής, αλλά και διαπρύσιος διαφημιστής με σχετικά κείμενα και συγγράμματα κατά τη δεκαετία του 1980». Όπως γράφει ο Κοτζιάς στις προτάσεις (ισχυρισμούς) του ενώπιον του Εφετείου (σ. 11), έτσι «ταυτίζονται οι σπουδές μου και συνακολούθως η προσωπικότητά μου με τη βαρβαρότητα και το σκοταδισμό του καθεστώτος της Ανατολικής Γερμανίας»! Το επόμενο βήμα είναι να ισχυριστεί ότι αυτός ηγείτο του κινήματος ανατροπής του καθεστώτος Χόνεκερ μαζί με τον «Ελαφοπόδαρο» της ΣΤΑΖΙ.

 
sel33
Πάνω: Η σελίδα της ARB στην οποία βλέπει κανείς ότι επρόκειτο για επιστολή που φιλοξενήθηκε στη στήλη «Διάλογος», και μάλιστα ήταν η δεύτερη επιστολή στη σειρά. Στο μέσο, η σελίδα 5 της αγωγής όπου γράφει ότι δημοσιεύθηκε στη στήλη «Διάλογος». Παρά ταύτα ο Κοτζιάς επιμένει ότι ήταν άρθρο της ARB. Κάτω: Η σελίδα 45 της αγωγής όπου γράφει ότι αιτείται «ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης το ποσόν των Διακοσίων Πενήντα Χιλιάδων (250.000) Ευρώ».

Επίσης, στις ίδιες προτάσεις ισχυρίζεται ότι στα δύο τελευταία τεύχη της ARB δημοσιεύσαμε εξυβριστικά και συκοφαντικά κείμενα, όπου περιλαμβάνονται χαρακτηρισμοί όπως «ο τελάλης του στρατηγού Γιαρουζέλσκι επιχειρεί να κλείσει δικαστικά την Athens Review of Books. (…) Προς το παρόν θα αναρτήσουμε μερικές απολαυστικές σελίδες από το πόνημα του εν λόγω Κοτζιά “Η Πολωνία κι εμείς”». Παραθέτει δε ως τεκμήριο της δήθεν συκοφάντησής του ολόκληρη την επιστολή της ARB προς τον (Πολωνό) Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ, με την οποία τον πληροφορούσαμε ότι ο Κοτζιάς είναι ο συγγραφέας του κατάπτυστου αυτού βιβλίου υπέρ της στρατιωτικής δικτατορίας Γιαρουζέλσκι. Και τούτο, παρ’ όλο που στο μεταξύ ο ίδιος ο Κοτζιάς είχε παραδεχθεί στο Spiegel ότι «Έγραψα κατ’ εντολή του κόμματός μου πράγματα, π.χ. για την Πολωνία, τα οποία ήταν ανοησίες».

Τις προτάσεις του ενώπιον του Εφετείου θα τις δημοσιεύσουμε ολόκληρες στο διαδίκτυο ως μνημείο ψεύδους και διαστροφής της πραγματικότητας. Για να φανεί ότι όταν υπάρχουν κείμενα του ίδιου του Κοτζιά, δεν υπάρχει τίποτα …συκοφαντικότερο γι’ αυτόν. Εδώ θέλουμε να τονίσουμε ξανά τον κακουργηματικά ψευδή ισχυρισμό του, που θυμίζει τον Γκαίμπελς και τον Μπέρια μαζί στις χειρότερες στιγμές τους, ότι τον συκοφαντήσαμε και στηρίξαμε το Μνημόνιο – και μάλιστα «από σημαντικές κρατικές θέσεις»! (Για εμάς, για την ARB μιλάει!) Και γράφει αυτό το τερατώδες ψεύδος ενώπιον του Εφετείου την ώρα που αυτό το άτομο είναι υπουργός.

Ας κλείσουμε όμως με ένα τεκμήριο του τι συμβαίνει όταν η διαστροφή της πραγματικότητας από έναν επαγγελματία προπαγανδιστή τυραννικών καθεστώτων αξιοποιεί την διαστροφή του περί τύπου νόμου. Η επίμαχη επιστολή, που αυτός χρησιμοποίησε ως αφορμή για την εναντίον μας αγωγή του, τον χαρακτήριζε ως «τον πιο ακραίο και φανατικό, σκληρό και αμείλικτο κνίτη της γενιάς μας/του, έναν πραγματικό γκαουλάιτερ του σταλινισμού». Με δυο λόγια τον χαρακτήριζε ως ένα πολύ φανατικό, ακραίο σταλινικό, όπως και ήταν. Σε αυτό κυρίως συνίσταται, κατά τον Κοτζιά, η βαριά συκοφαντία, η οποία θα αρθεί με την καταβολή 250.000 ευρώ συν τους τόκους από το 2010. Και όμως, στο δικαστήριο έπρεπε εμείς να αντικρούσουμε σοβαρά τις παρανοϊκές διαστροφές ότι με αυτή τη φράση συκοφαντήθηκε ως… χιτλερικός και επιτελάρχης γενοκτονικών καθεστώτων. Η «λογική» του είναι όταν του υπενθυμίζουμε τον ...σκελετό στην ντουλάπα του αυτός είναι ικανός να μας κατηγορήσει ότι τον είπαμε και «δολοφόνο». Ακόμη όμως κι αυτό θα το συζητούσε το δικαστήριο βάσει του εφιαλτικού νόμου περί τύπου, τον οποίο (και αυτός) καταχράται. Ιδού ένα σχετικό απόσπασμα της αγωγής Κοτζιά:

«… Γνωστότερος Γκαουλάιτερ ήταν ο περιβόητος Ράινχαρτ Χάυντριχ Διοικητής του Gau της Βοημίας (της κατεχόμενης από του ναζί Τσεχίας), θεωρούμενος αγαπημένο πολιτικό τέκνο και πιθανός διάδοχος του Αδόλφου Χίτλερ, υπαρχηγός των τρομερών και φονικών SS, υπό τον Χάινριχ Χίμλερ, Διοικητής της φονικής Gestappo, η επιτομή του “ιδανικού” ρατσιστή εθνικοσοσιαλιστή, ο επονομαζόμενος “δήμιος Χάυντριχ”, που δολοφονήθηκε από Τσέχους πατριώτες στην Πράγα, έδρα της αιμοσταγούς διοίκησής του. Από τους περισσότερους ιστορικούς θεωρείται ο εισηγητής της Τελικής Λύσης για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων, στην εισήγηση του στην περίφημη σύσκεψη στην Βάνζεε, όπου συμμετείχαν υπό αυτόν οι σημαντικότεροι ναζιστές αξιωματούχοι, κυρίως των SS. Έτερος Gauleiter, ο Υπουργός Προπαγάνδας της κυβέρνησης του Χίτλερ, Γιόζεφ Γκέμπελς (Joseph Goebbels), ο οποίος ήταν επικεφαλής του Γκάου του Βερολίνου, η προπαγανδιστική φωνή του ναζισμού και από τους πλέον φανατικούς διώκτες των εβραίων και κάθε πολιτικού αντιπάλου του χιτλερισμού, μέχρι την αυτοκτονία του στην Καγκελαρία, αφού δολοφόνησαν με την σύζυγό του και τα ίδια τους τα παιδιά. Άλλοι Γκαουλάιτερ, που έμειναν στην Ιστορία για τη φονική σκληρότητά τους, ήταν ο Γιόζεφ Τερμπόβεν, αρχικώς Γκαουλάιτερ της Έσσης, μετέπειτα κομισάριος του Ράιχ στη Νορβηγία, ο Έριχ Κοχ (Erich Koch), Γκαουλάιτερ στην Ανατολική Πρωσσία, ο Γιούλιους Στράιχερ (Julius Streicher), Γκαουλάιτερ της Φρανκονίας, ο Φριτς Ζάουκελ (Fritz Sauckel) στη Θουριγγία, ο Ρόμπερτ Λέι (Robert Ley) στη Νότια Ρηνανία κτλ.. Όσοι από αυτούς δεν αυτοκτόνησαν, πέθαναν στην αγχόνη και στη φυλακή, γιατί οι Gauleiter στο σύνολό τους ήσαν οι πιο αδιάλλακτοι και βίαιοι εθνικοσοσιαλιστές, οι θεματοφύλακες της ρατσιστικής ιδεολογίας των ναζί και οι πιο φανατικοί εφαρμοστές της στην πράξη, με εκατομμύρια αθώα θύματα.

Ο εν λόγω χαρακτηρισμός, σε σύζευξη με τον έτερο ολοκληρωτισμό (τον σταλινισμό), ο οποίος σκοπίμως αποδίδεται σε εμένα από τον 4ο εναγόμενο, με την αμέριστη συγκατάθεση των υπολοίπων εναγομένων, με απώτερο στόχο την απαξίωση της προσωπικότητάς μου, επιχειρεί να εδραιώσει για εμένα την εικόνα ενός ανθρώπου, ο οποίος είναι όχι μόνον υποστηρικτής αλλά και επιτελάρχης ακραίων απολυταρχικών, γενοκτονικών, καθεστώτων, …» (σ. 13-14).

Δηλαδή η διαστροφή λέξεων, φράσεων και νοημάτων σε όλο της το αρρωστημένο μεγαλείο…

 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ

Αντί του ανεύθυνου συντάκτη της επίμαχης επιστολής (το νόημα της οποίας διέστρεψε αρρωστημένα ο Κοτζιάς ώστε να βρει την αφορμή να μας εναγάγει), ο οποίος δεν αισθάνθηκε την ηθική υποχρέωση να στηρίξει τεκμηριωμένα την επιστολή του, χρειάστηκε η ARB να διασχίσει τον Δούναβη, τον Έλβα και τον Ποδονίφτη των προπαγανδιστικών «ανοησιών» που έγραφε ο Κοτζιάς στα κομματικά έντυπα, να αναζητήσει τα εξαφανισθέντα βιβλία του παντού, σε παλαιοβιβλιοπωλεία και σπίτια πρώην συντρόφων του, να κάνει συστηματική δουλειά που ισοδυναμεί με πολλά τεύχη της ARB ή δύο διδακτορικά, για να αντιμετωπίσει έναν τόσο αδίστακτο ζντανωφίσκο που τα «διέγραψε» όλα αυτά και ουσιαστικά δεν δεχόταν ότι είναι συγγραφέας όσων φέρουν το όνομά του, ενώ εσχάτως άρχισε να «κρύβει» ακόμη και τον «συναγωνιστή» συνήγορό του. Σ’ αυτή τη μεγάλη έρευνα πολύτιμη ήταν η βοήθεια του γενναίου φίλου Δημήτρη Φύσσα, συγγραφέα του βιβλίου Πλατεία Λένιν, πρώην Συντάγματος, αλλά και ανθρώπων τους οποίους θα βλάπταμε αν αναφέραμε τα ονόματά τους.

 


 

 

[1] http://goo.gl/0FWKrN

[2] http://goo.gl/aEMCJe