Ο νέος δικηγόρος

Έχουμε ένα νέο δικηγόρο, τον δρ. Βουκεφάλα. Εξωτερικά λίγα θυμίζει από την εποχή που ήταν ακόμη πολεμικό άτι του Αλέξανδρου της Μακεδονίας. Ωστόσο, αν κάποιος είναι εξοικειωμένος με τις περιστάσεις, μπορεί να διακρίνει κάποια πράγματα. Έτσι πρόσφατα πήρε το μάτι μου έναν αγαθό δικαστικό κλητήρα στις εξωτερικές σκάλες των δικαστηρίων, με την έμπειρη ματιά του ταπεινού θαμώνα του ιπποδρόμου, να αποθαυμάζει τον δικηγόρο, καθώς αυτός σηκώνοντας εναλλάξ με άψογες κινήσεις τους μηρούς και με βήματα που κροτάλιζαν από σκαλί σε σκαλί ανέβαινε τη μαρμάρινη σκάλα. Γενικά ο Δικηγορικός Σύλλογος έκανε δεκτή την αίτηση εγγραφής του Βουκεφάλα. Παρατηρώντας όμως προσεκτικά θα έλεγε κανείς ότι στη σημερινή κοινωνία ο Βουκεφάλας βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Γι’ αυτό, αλλά και λόγω της σημασίας του για την παγκόσμια ιστορία, σε κάθε περίπτωση θα άξιζε να μας απασχολήσει. Σήμερα –και αυτό κανείς δε μπορεί να το αρνηθεί– δεν υπάρχουν Μεγαλέξαντροι. Ωστόσο πολλοί ξέρουν πώς να σκοτώνουν. Ούτε υπάρχει έλλειψη επιδεξιότητας ώστε το ξίφος να βρει θανάσιμα ένα φίλο πάνω σε συμπόσιο. Για πολλούς η Μακεδονία είναι πολύ μικρή και γι’ αυτό καταριόνταν τον πατέρα Φίλιππο. Ωστόσο κανείς δεν μπόρεσε να φτάσει ίσαμε την Ινδία. Από τότε ήδη οι πύλες των Ινδιών ήταν απλησίαστες αλλά η αιχμή του ξίφους του βασιλιά έδειχνε προς τα εκεί. Σήμερα οι πύλες έχουν μεταφερθεί αλλού· είναι μακρύτερα και ψηλότερες. Κανείς δεν δείχνει προς την κατεύθυνσή τους. Πολλοί ανεμίζουν σπαθιά αλλά μονάχα για φοβέρα. Το βλέμμα που προσπαθεί να τα παρακολουθήσει παθαίνει σύγχυση. Γι’ αυτό ίσως είναι πραγματικά καλύτερο να βυθίζεται κανείς στα νομικά βιβλία όπως ο Βουκεφάλας. Ελεύθερος, χωρίς οι μηροί του αναβάτη να του πιέζουν τα πλευρά, δίπλα στο ήσυχο φως της λάμπας, μακριά από τις κλαγγές των μαχών του Αλέξανδρου, γυρίζει τα φύλλα και διαβάζει τα παλαιά μας βιβλία. — Μετάφραση Χ.Ε. Μαραβέλιας (Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Marsyas το 1917).

Σύνδεση