Αναψηλάφηση της δίκης της ARB στο Εφετείο στις 21 Φεβρουαρίου

Αναψηλάφηση της δίκης της ARB στο Εφετείο στις 21 Φεβρουαρίου Ρενέ Μαγκρίτ, «Ο Έντουαρντ Τζέιμς μπροστά στο “Κατώφλι Ελευθερίας”», 1937, φωτογραφία, ΜοΜΑ, Νέα Υόρκη.

 

 

Η προσβαλλόμενη υπ’ αριθμ. 4034/2015 απόφαση του Εφετείου Αθηνών πρέπει να εξαφανιστεί ολικά, διότι στηρίζεται σε ψευδείς ισχυρισμούς του αντιδίκου Ν. Κοτζιά, όπως αποδεικνύεται σύμφωνα με την από 23 Οκτωβρίου 2018 δημόσια ομολογία του, η οποία δημοσιεύθηκε την 26.10.2018 στον ιστότοπο athensreviewofbooks.com/[1] και αναμεταδόθηκε απ’ όλους σχεδόν τους ραδιοφωνικούς[2] σταθμούς και τα τηλεοπτικά[3] κανάλια, έτσι που να έχει τον χαρακτήρα πασίδηλου γεγονότος. Άλλωστε, ούτε ο αντίδικος θα αρνηθεί αυτή την τόσο πρόσφατη δήλωσή του. Συγκεκριμένα, μιλώντας στο Ηράκλειο Κρήτης, ομολόγησε δημοσίως ότι:

«Μόνο στη σταλινική Αριστερά, όπου θήτευσα κι εγώ στα νιάτα μου, ήξερα ότι η αξιοπρέπεια και η τιμή δεν μετράνε και, Πλουμπίδη, πήγαινε να αυτοκτονήσεις στο εκτελεστικό απόσπασμα, ενώ ο Ζαχαριάδης σε λέει πράκτορα και προδότη» (Ν. Κοτζιάς, Ηράκλειο 23.10.2018).

Στο Δικαστήριό Σας θα καταθέσουμε σε ηχητικό και σε βίντεο τη σχετική δήλωση.

Η επίμαχη επιστολή, για τη δημοσίευση της οποίας μας ενήγαγε ο ενάγων, περιείχε τον κατά την εφετειακή απόφαση επιλήψιμο (συκοφαντικό) χαρακτηρισμό «γκαουλάιτερ του σταλινισμού»: «Εδώ μιλάμε για τον πιο ακραίο και φανατικό, σκληρό και αμείλικτο κνίτη της γενιάς μας/του, για έναν πραγματικό γκαουλάιτερ του σταλινισμού.»

Η προσβαλλόμενη από εμάς δια του παρόντος δικογράφου απόφαση του Εφετείου αναφέρει επί λέξει:

«… Εξάλλου, με τον ιστορικό και πολιτικό όρο «σταλινισμός», που αναφέρεται στο σύστημα διακυβέρνησης του Ιωσήφ Στάλιν ως ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης, δεν περιγράφονται τα συνολικά πεπραγμένα αυτού, αλλά ο τρόπος με τον οποίο άσκησε την εξουσία του στα ζητήματα της δημοκρατίας και της ελευθερίας του λόγου. Με την πάροδο των ετών, ο όρος “σταλινισμός” έλαβε ευρύτερη πολιτική σημασία, αποδιδόμενος σε κάθε αυταρχική μέθοδο όταν καταλογίζεται σε κομμουνιστικές κυβερνήσεις ή κόμματα και έχει συνδεθεί με τη συνεχή παρακολούθηση της καθημερινής ζωής των πολιτών από μυστικές υπηρεσίες, με στόχο τον εντοπισμό αντιφρονούντων, την πολιτική καταστολή στο ιδεολογικό πεδίο και την ποινικοποίηση αντιθέτων απόψεων απ’ αυτές των κυβερνώντων. Κατά συνέπεια, ο χαρακτηρισμός που αποδίδεται στον ενάγοντα “πραγματικός γκαουλάιτερ του σταλινισμού” είναι πρόσφορος να βλάψει την τιμή και την υπόληψή του, αφού τον περιγράφει ως άτομο με ακραίες και απολυταρχικές απόψεις και με εκτεταμένη προπαγανδιστική τακτική, που έχει ως στόχο την καταστολή αντίθετων με τις δικές του απόψεων και την εξόντωση των αντιπάλων του».

Η απόφαση περιλαμβάνει το θηριώδες λάθος (το οποίο μάλιστα επαναλαμβάνεται δύο φορές):

«Και ναι μεν αποδείχθηκε ότι ο ενάγων [που γεννήθηκε το 1950] υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ [το ΚΚΕ φέτος γιορτάζει τα 100 χρόνια του] με έντονη παρουσία στο χώρο της αριστεράς, όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να του αποδοθεί οποιαδήποτε σύνδεσή του με το καθεστώς του Χόνεκερ και τις ακραίες μεθόδους του, ούτε και από τα κείμενά του, που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, προκύπτει ο θαυμασμός του για το εν λόγω απολυταρχικό καθεστώς και η διαφήμισή του.»

Παρόλο που ο χαρακτηρισμός «γκαουλάιτερ του σταλινισμού» είναι αξιολογική κρίση, και δεν χρειαζόταν οποιαδήποτε απόδειξη, στηριζόταν επιπλέον σε τεράστια γεγονοτική βάση. Έτσι εμείς αποδείξαμε ότι ο Ν. Κοτζιάς ήταν όντως όχι απλά θαυμαστής, αλλά και συνεργάτης του καθεστώτος Χόνεκερ, και συγκεκριμένα ότι έγραψε, μαζί με άλλους συνεργάτες του καθεστώτος, ένα χαφιέδικο βιβλίο με τίτλο «Der autonome Intellekt», υπό την καθοδήγηση του διαβόητου Manfred Buhr, Επικεφαλής Προπαγάνδας του καθεστώτος Χόνεκερ (και διαβόητου πράκτορα της Στάζι με το ψευδώνυμο «Ελαφοπόδαρος»). Επρόκειτο για ένα βιβλίο που γράφτηκε για λογαριασμό του καθεστώτος Χόνεκερ, εκδόθηκε από το καθεστώς Χόνεκερ και υπηρετούσε την προπαγάνδα του καθεστώτος Χόνεκερ. Οι εφέτες που εξέδωσαν τη συγκεκριμένη απόφαση δεν θεώρησαν ότι ούτε αυτό αποδεικνύει έστω τον απλό θαυμασμό του ενάγοντος-εφεσιβλήτου για το εν λόγω απαισίας μνήμης καθεστώς, του οποίου την προπαγάνδα υπηρέτησε συνειδητά και αποδεδειγμένα ως συνεργάτης. Και έκριναν ότι ο χαρακτηρισμός φανατικός, ακραίος σταλινικός ήταν ικανός να βλάψει την τιμή και την υπόληψη ενός αδίστακτα ψευδόμενου ατόμου, ο οποίος μάλιστα είχε διακηρύξει διεθνώς την αντίληψή του περί αξιοπρέπειας, αυτοσεβασμού και τιμής:

«Έγραψα κατ’ εντολή του κόμματός μου πράγματα, π.χ. για την Πολωνία, τα οποία ήταν ανοησίες» (Συνέντευξη Κοτζιά, Der Spiegel, 9.2.2015, επίσης πασίδηλα γνωστή).


 

 

[1] https://bit.ly/2TyzWfL

[2] https://bit.ly/2RbkOIt

[3] https://bit.ly/2LRE2ga

Αυτή η σελίδα χρησιμοποιεί cookies για να διαχειριστεί τα στοιχεία χρήσης, στατιστικά πλοήγησης και άλλες λειτουργίες. Επισκεπτόμενοι τη σελίδα μας συμφωνείτε οτι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε cookies.

OK