Με αίτησή μας που την υπόγραψαν δύο εκπρόσωποί μας, ζητήσαμε σήμερα από τον Μεταξά να πάρουμε τη θέση μας κάτω από τις διαταγές του στην πρώτη γραμμή της φωτιάς για την υπεράσπιση της γλυκιάς πατρίδας.
Ναπολέων Σουκατζίδης, Ακροναυπλία 29 Οκτωβρίου 1940
Όταν έγινε γνωστό ότι πωλούνται στο eBay φωτογραφίες του ναζί λοχία Χέρμαν Χόιερ σχετικές με την εκτέλεση των 200 Ελλήνων στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944, ο γνωστός ελαφρολαϊκός εφημεριδογράφος Στάθης Καλύβας έσπευσε να γράψει ένα κείμενο με τίτλο «Από την εικόνα στην ουσία» (Η Καθημερινή, 22.2.2026). Και η ουσία του αρθριδίου ποια είναι; Ξεκινάει με το δηλητηριώδες ερώτημα τι δείχνουν οι εικόνες; «Hρωισμό και αυτοθυσία, [αλλά] για ποιον ακριβώς σκοπό;». Χρειαζόμαστε τη σοφία του περί ού ο λόγος Καλύβα για να καταλάβουμε τι βλέπουμε στις φωτογραφίες, διότι «τα γεγονότα είναι πολύ σύνθετα και απαιτούν βαθύτερες γνώσεις και κριτική σκέψη: απλουστευτικός και συναισθηματικός λόγος, ερμηνευτική ισοπέδωση, τοξικότητα και πολιτική χειραγώγηση». Και συνεχίζει ο αρθριδιογράφος: «Τι ακριβώς συνεισφέρει η ανακάλυψη αυτών των φωτογραφικών ντοκουμέντων; Η απάντηση είναι διπλή: συγκινησιακή φόρτιση και πολιτική χειραγώγηση. Πιθανότατα όχι βαθύτερη ιστορική γνώση, ενδεχομένως και ιστορική στρέβλωση». Μιλάει ο διαστρεβλωτής της Ιστορίας όσο και οι εμφυλιοπολεμικοί της άκρας αριστεράς. Μιλάει ο μονόφθαλμος και αλλήθωρος παραϊστορικός για «ιστορική στρέβλωση», τώρα που είδαν το φως της δημοσιότητας τα τεκμήρια από την εκτέλεση των 200 Ελλήνων στην Καισαριανή. Αυτός βλέπει όσα δεν βλέπουμε όλοι εμείς οι άλλοι με γυμνό μάτι. Βλέπει 200 αγνώστου εθνικότητας, κομμουνιστές ανεξαιρέτως, που οδηγούνται για εκτέλεση και ότι «πρωταγωνιστεί ένα πολιτικό κόμμα με άμεσο συμφέρον στην υπόθεση, το ΚΚΕ [και] ένας εσμός… δημοσιολογούντων, που σκοπό έχουν να μας πείσουν ότι οι κομμουνιστές υπήρξαν οι πιο αγνοί και ανιδιοτελείς πατριώτες τους οποίους οφείλουμε όλοι να τιμούμε και να θαυμάζουμε». Και γι’ αυτό «θα πρέπει να αφήσουμε την εικόνα και να στραφούμε στην ουσία. Και αυτή δεν είναι τόσο αυτονόητη όσο φαντάζει εκ πρώτης όψεως». Δεν μιλάει για «200 Έλληνες» ομήρους της φασιστικής Δικτατορίας Μεταξά που διατηρώντας τις αντιδικτατορικές αντιλήψεις τους παραδόθηκαν στους κατακτητές και εκτελέστηκαν, αλλά για 200 κομμουνιστές, των οποίων «σκοπός τους δεν ήταν μόνο η απελευθέρωση, αλλά και η συγκρότηση ενός σοβιετικού κράτους, δηλαδή μιας ολοκληρωτικής δικτατορίας».
Και στη συνέχεια αρχίζει τους μπακαλίστικους συμψηφισμούς: γιατί δεν αναφέρουμε την Λέλα Καραγιάννη και τους 59 που εκτελέστηκαν στο Χαϊδάρι το 1944, γιατί δεν αναφέρουμε την εκτέλεση στο Κοντομαρί το 1941, γιατί δεν αναφέρουμε τον Δημήτριο Ψαρρό κ.ο.κ. Και βάλλει κατά της «διαδικτυακής δημοσιότητας, ιδίως στη viral εκδοχή της» την οποία έλαβε το θέμα των «200 κομμουνιστών». Και εδώ αναλαμβάνει να υπενθυμίσει ότι «ο ρόλος των ιστορικών (και όχι μόνο) είναι κομβικός: και αυτός δεν είναι να μετατρέπονται σε ψηφιακούς κομματικούς cheerleaders και fanboys με επικολυρικό λόγο που μιξάρει το στυλ της “Βουλής των Εφήβων”…». Αυτό που δήθεν κάνουν οι πολιτικοί αντίπαλοί του και καταγγέλλει ο Καλύβας («μας οδηγεί σε πολιτικούς διχασμούς με παροντικό διακύβευμα», «[θα έπρεπε να] μιλούν με ψυχραιμία αντί να φανατίζουν και να χειραγωγούν») είναι αυτό ακριβώς που επιδιώκει ο ίδιος –ο, μετά συγχωρήσεως, «ιστορικός» με ρόλο!– και μάλιστα χωρίς να το διακηρύσσει ανοιχτά. Ανασκάπτει εμφυλιοπολεμικά πάθη και χειραγωγεί για να φανατίσει και να γαλβανίσει το κοινό στο οποίο απευθύνεται προκειμένου να αποσπάσει το οπαδικό χειροκρότημά του. Όμως, τον διαβάζουν και διαβασμένοι! Ο περί ού ο λόγος αρθριδιογράφος προσβάλλει βάναυσα τη μνήμη 200 Ελλήνων που εκτελέστηκαν από τους κατακτητές στους οποίους τους παρέδωσαν οι ιδεολογικοί πρόγονοί του. Υψώνει το ανάστημά του, ποιος; Κάποιος Καλύβας στους «200» και στον εμβληματικό, τον άνθρωπο-σύμβολο Ναπολέοντα Σουκατζίδη!
Πρώτα απ’ όλα θα σχολιάσουμε την αθλιότητα του νηπιακού συμψηφισμού συνοδευόμενη από καταιγιστικά ψεύδη ενός ευτελούς προπαγανδιστή: Όταν τη δεκαετία του 1980 ανακαλύφθηκαν στα Ομοσπονδιακά Αρχεία της Γερμανίας 32 φωτογραφίες του Franz Peter Weixler από τις εκτελέσεις στο Κοντομαρί της Κρήτης (2 Ιουνίου 1941) γνώρισαν τεράστια δημοσιότητα. Ο Καλύβας εκτός από το Κοντομαρί αναφέρει και την πρόσφατη εκτενή βιογραφία της Λέλας Καραγιάννη από τον Στέλιο Περράκη, αλλά και τον Ψαρρό. Πρόσφατα είχαμε παρουσιάσει στην Athens Review of Books το βιβλίο του ιστορικού Γιάννη Στεφανίδη για τον Δημήτριο Ψαρρό. Και τα δύο βιβλία προλόγιζε ο Καθηγητής και όντως σπουδαίος ιστορικός Ιωάννης Ο. Ιατρίδης. Το ποια είναι η μοίρα και η ιστορική αντιμετώπιση της Λέλας Καραγιάννη και του συνταγματάρχη Δημητρίου Ψαρρού δεν είναι –και δεν έχει λόγο να είναι τώρα– το θέμα της τρέχουσας συζήτησης.
Λοιπόν, όταν ανακαλύπτονται ντοκουμέντα ενός τέτοιου εγκλήματος, συζητούμε για το συγκεκριμένο έγκλημα και δεν καταφεύγουμε σε δόλιους συμψηφισμούς, ούτε διαστρέφουμε τα γεγονότα. Ο συμψηφισμός και η παραπλανητική παρουσίαση των γεγονότων όμως είναι το λιγότερο. Περισσότερα λέει ο Καλύβας με εκείνα που αποκρύπτει: πιο σημαντικό είναι το αρθρίδιο όχι γι’ αυτά που λέει, αλλά γι’ αυτά που υπονοεί και δεν εκφράζει ανοιχτά, καθώς και για το υποδόριο σήμα που δίνει σε ένα συγκεκριμένο κοινό, αυτό των κατά φαντασίαν φιλελεύθερων με εμφυλιοπολεμικό μένος στη θέση μιας αυτόνομης και αυτόφωτης πολιτικής κουλτούρας. Εν ολίγοις όλα όσα γράφει για το θέμα των φωτογραφιών της εκτέλεσης είναι εκτός θέματος, και ο ίδιος υπούλως υποβάλλει απαντήσεις σε όσους επαναλαμβάνουν ανεξέταστα και απερίσκεπτα τα ασυνάρτητα επιχειρήματά του, εν είδει προπαίδειας της γλώσσας. Το θέμα σήμερα είναι (ή θα έπρεπε να είναι) η φωτογραφική τεκμηρίωση και μόνο, για πρώτη φορά, της εκτέλεσης των 200 Ελλήνων στην Καισαριανή.
Ταυτότητα μέλους της Χαράς Λιουδάκη από την Πανελλήνιον Ένωσιν Οικογενειών Εκτελεσθέντων Πατριωτών Περιόδου Κατοχής 1941-1944. «Όν. εκτελ. Σουκατζίδης, Ηλικία 34, συγγ. προς μέλος: σύζυγος, Αιτία θανάτου: Εκτέλεσις». Στα προστατευόμενα μέλη ο πατέρας του Ναπολέοντα, Φώτιος Σουκατζίδης.
Αλλά προτού καταρρίψουμε όλα τα προπαγανδιστικά φληναφήματα του Καλύβα, πρέπει να επισημάνουμε την αναλγησία, την εξωφρενική απανθρωπιά του – και επιπλέον την χαμερπή συμπεριφορά του να παριστάνει αυτός το θύμα! Υψώνει το ανάστημά του, ποιος; Ο Καλύβας στους «200» και τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη! Ο ίδιος που καταγγέλλει τα social media είναι πιο τακτικός θαμώνας τους κι από τα δεκαεξάχρονα εξαρτημένα, αναρτώντας τι τρώει, τι πίνει, τι βλέπει, διάγοντας βίον πολυτελή και ακαλαίσθητο, την ώρα που οι σοβαροί επιστήμονες είναι αλλού: μελετούν στα σπουδαστήριά τους και εργάζονται. Οι αναρτήσεις του στο Facebook και η αρθρογραφία του, τύπου Kalyvas Pass (έχει προτείνει κρατική επιδότηση για VIP τουρισμό των Ελλήνων!),[1] είναι ύλη παραϊστορίας/υποϊστορίας για ιστορικούς, αλλά νομίζω και για τους σατιρικούς του μέλλοντος. Κι επειδή διάφοροι της αντίθετης όχθης αλλά και σοβαροί ερευνητές και επιστήμονες τον επικρίνουν, αυτός διατείνεται (25.2.2026, στο Facebook –πού αλλού;–, αφού εκεί σερφάρει εντυπωσιάζοντας τους ακαλλιέργητους με τις πιρουέτες του) ότι το αρθρίδιό του «οδήγησε σε μια γενικευμένη επίθεση [εναντίον του] που υλοποιεί ένας ολόκληρος μηχανισμός»! Ισχυρίζεται ότι δήθεν «Ξεδιπλώνεται όλη η βεντάλια των εργαλείων απαξίωσης και δολοφονίας χαρακτήρα» – αν πιστέψουμε τον αχαρακτήριστο, τον έχουν δολοφονήσει ως χαρακτήρα κάμποσες χιλιάδες φορές, αλλά αυτός είναι αθάνατος. «Στην επίθεση πρωταγωνιστούν “δημοσιογράφοι” και περσόνες των σόσιαλ μήντια. … Σκοπός είναι όπως πάντα ο ίδιος: ο εκφοβισμός. … Τελικά όμως όλη αυτή η επίθεση δείχνει πως αυτοί που φοβούνται περισσότερο είναι οι ίδιοι οι επιτιθέμενοι. … Οι επιθέσεις αυτές αποκαλύπτουν, τέλος, και μάλιστα με τον προφανέστερο τρόπο τη στόχευση του όλου εγχειρήματος. Την χρήση ενός ιστορικού τεκμηρίου (των φωτογραφιών στη συγκεκριμένη περίπτωση) και της συγκίνησης που προκαλεί για να χειραγωγήσουν τους πολίτες». Όμως το «Θρυλικό Ελληνόπουλο» καταλήγει ότι: «Όπως όμως απέτυχαν στο παρελθόν, έτσι θα αποτύχουν και τώρα». Ναι, ένας influencer Stathis Kalyvas θα εξαφανίσει από την Ιστορία τους «200» και τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη.
Ευτυχώς, του συμπαραστάθηκε και ο παραϊστορικός που εξέφρασε μαχητική συμπαράσταση τον Φεβρουάριο 2021 στον ειδεχθή πολυδολοφόνο Κουφοντίνα (τον οποίο θα άφηνε δήθεν να πεθάνει η ανελέητη κυβέρνηση Μητσοτάκη), ονόματι Αριστείδης Χατζής. Τις κόσμιες ή και επιθετικές αντιρρήσεις που εκφράστηκαν εναντίον των θέσεων Καλύβα τις χαρακτήρισε συλλήβδην «τζιχαντιστικές»: «Θέλουν να του πάρουν το κεφάλι»! Και καταλήγει: «Τι ντροπή!». Κερδίζει μερικά Kalyvas Pass για πεντάστερα στη Μύκονο, Σαντορίνη και Βενετία. Τώρα μαζί υψώνουν το ανάστημά τους, ποιοι; Ο Καλύβας και ο εν λόγω συνάδελφός του, γνωστός και ως «Πίθηκος του Φιλελευθερισμού», στους «200» και τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη!
Ας πάμε τώρα στα πραγματολογικά δεδομένα για να τελειώνουμε με τις Cheerleader της εμφυλιοπολεμικής Ακροδεξιάς. Φορώντας το χάρτινο περιβραχιόνιο του παραϊστορικού, διατείνεται ότι οι «200» είχαν σκοπό με επανάσταση και εμφύλιο να εγκαθιδρύσουν δικτατορία. Καταρχάς, οι συγκεκριμένοι άνθρωποι δεν ήταν όλοι μέλη του κομμουνιστικού κόμματος, γι’ αυτό και στις επόμενες σελίδες δημοσιεύουμε τα ονόματα των όντως εκτελεσθέντων, διότι η παρ’ ημίν κομμουνιστική ορθοδοξία εξαφάνισε με τον οικείο της σταλινικό τρόπο αυτούς που δεν ήταν δικοί της, αντικαθιστώντας τα ονόματά τους με ονόματα άλλων. Οι συγκεκριμένοι όμηροι είχαν συλληφθεί από διάφορες περιοχές της Ελλάδας με την επιβολή της Δικτατορίας το 1936 και κατέληξαν στο στρατόπεδο του Χαϊδαρίου και τελικά το 1944 στο εκτελεστικό απόσπασμα. Λ.χ. ο 26χρονος Ναπολέων Σουκατζίδης συνελήφθη γιατί συμπαραστάθηκε στους απεργούς του εργοστασίου στο οποίο ήταν στέλεχος στην Ιεράπετρα. Πολλοί από αυτούς, με τις φυλακίσεις, εξορίες, βασανιστήρια, αν δεν ήσαν ριζοσπαστικοποιήθηκαν και κατέληξαν μέλη του ΚΚΕ. Κάποιοι άλλοι όχι. Αποσιωπά ο Καλύβας ξεδιάντροπα ότι πρόκειται για ένα από τα πιο μαζικά εγκλήματα στην Ελλάδα της Κατοχής, με μια όμως μοναδική ειδοποιό διαφορά που το ξεχωρίζει από όλα τα άλλα: η παράδοση των θυμάτων είχε γίνει από την Ελληνική δικτατορική μεταξική κυβέρνηση! Αυτός είναι και ο λόγος της εσκεμμένης απόκρυψής του από την επίσημη Ιστορία.
Ένας «πολιτικός επιστήμονας» που παριστάνει και τον ιστορικό, θα έπρεπε να γνωρίζει επίσης ότι οι Γεβγκένι Ζαμιάτιν, Άρθουρ Καίσλερ, Μανές Σπέρμπερ, Ινιάτσιο Σιλόνε, Μπόρις Σουβάριν, Μίλοβαν Τζίλας, Τσέσλαβ Μίλος, Βικτόρ Σερζ, Τζορτζ Όργουελ, και μια στρατιά άλλων Δυτικών στοχαστών και συγγραφέων, γοητεύθηκαν τη δεκαετία του 1920 και του 1930 από τις σοσιαλιστικές («κοινωνιστικές») ιδέες και τις μαρξιστικές χιλιαστικές επαγγελίες. Μέχρι την εποχή του Μεγάλου Τρόμου το σοβιετικό καθεστώς όχι μόνο δεν ήταν κακόφημο αλλά δημοφιλέστατο στον υπόλοιπο κόσμο, όπως άλλωστε και ο φασισμός. Ωστόσο ο Καλύβας έχει άραγε διαβάσει λ.χ. Κολακόφσκι;
Δεν υπάρχει μεγαλύτερο επιστημονικό κακούργημα από το να ισχυρίζεσαι ότι ο 26χρονος λόγιος και αγνός ουμανιστής Ναπολέων Σουκατζίδης σχεδίαζε να κάνει επανάσταση, εμφύλιο, δικτατορία, κ.τ.τ. Αναφέρομαι ειδικά στον Ναπολέοντα –με απεριόριστη τιμή και σεβασμό στη μνήμη των υπόλοιπων 199 που εκτελέστηκαν μαζί του–, διότι λόγω του γεγονότος ότι είμαστε κληρονόμοι του, παραθέτουμε στις επόμενες σελίδες την πλήρη τεκμηρίωση από το αρχείο του. Πρόκειται για έναν άνθρωπο-φαινόμενο πολυμάθειας που συνελήφθη 26 ετών χωρίς να έχει διαπράξει κανένα αδίκημα, φυλακίστηκε 8 χρόνια, χωρίς απολογία, δίκη και καταδίκη, και παραδόθηκε από την Ελληνική φασιστική κυβέρνηση μαζί με τους άλλους Έλληνες κρατούμενους στους κατακτητές για να εκτελεσθεί την 1η Μαΐου 1944. Δηλαδή εφτά μήνες προτού αρχίσει η πρώτη επίσημη πράξη του Εμφυλίου, τα «Δεκεμβριανά». Ο ισχυρισμός αυτός θέτει τον Καλύβα αυτομάτως εκτός επιστήμης και του απονέμει τον χαρακτηρισμό του ωμού, έξαλλου, δόλιου και ευτελέστατου προπαγανδιστή. Κι επειδή πρέπει να αντιμετωπίζουμε τέτοιους σκυλευτές και ασεβείς με τον προσήκοντα τρόπο, θα λέγαμε ότι η «επιστημονική» του μέθοδος είναι σαν του Καραγκιόζη που χάρη στον Μεγαλέξανδρο με τη βοήθεια και της Παναγίας εξοντώνει προληπτικώς τον κατηραμένο όφι της επανάστασης υπό την ηγεσία του Σουκατζίδη. Υψώνει το ανάστημά του, ποιος; Ο Καλύβας στους «200» και τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη! Έτσι πρέπει να διαβαστεί το αγελαίο κήρυγμά του από την Καθημερινή που εξελίχθηκε σε πανηγύρι της ασημαντότητας.
Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να σημειώσουμε ότι στο άλλο άκρο, ένας αριστερός ιστοριοδίφης κάνει όχι δίλεπτα μίσους ως άσκηση για τις οργουελικές «εβδομάδες μίσους», αλλά κάθε εβδομάδα πολύωρες «ξεναγήσεις» σε τόπους εκτελέσεων ή βασανιστηρίων κατά την Κατοχή και για τα «Δεκεμβριανά», ονόματι Μενέλαος Χαραλαμπίδης. Αυτός διατείνεται ότι «Αν η κυβέρνηση Τσουδερού παρέδωσε τους προπολεμικούς κομμουνιστές πολιτικούς κρατούμενους στους κατακτητές, … η κυβέρνηση Τσολάκογλου τους κράτησε φυλακισμένους στη διάθεση των κατακτητών».[2] Αναφέρομαι αναλυτικά στο επόμενο κείμενο παραθέτοντας τα σχετικά ντοκουμέντα, για τον (βενιζελικό) Φιλελεύθερο Εμμανουήλ Τσουδερό, επικεφαλής της εξόριστης κυβέρνησης (21 Απριλίου 1941) η οποία αναχώρησε στις 23 Απριλίου για την Κρήτη και εν συνεχεία κατέληξε στο Κάιρο. Ο Τσουδερός ήταν ουσιαστικός προστάτης της Χαράς Λιουδάκη-Σουκατζίδη, την φιλοξενούσε στο σπίτι του κάθε Σαββατοκύριακο, και συντετριμμένος μετά τον πόλεμο απολογούνταν διότι σε αυτές τις συνθήκες δεν είχε τον χρόνο να σκεφτεί τον Ναπολέοντα και τους συγκρατούμενούς του, αλλά ο φανατικός ιστοριοδίφης δεν τα γνώριζε αφού δεν διαβάζει φιλελεύθερα έντυπα και όταν τα πληροφορήθηκε αρνήθηκε να τα λάβει υπόψη του, αφού δεν ταιριάζουν με την εγκύκλιο του Υπουργείου Αλήθειας.
Τρεις σελίδες από επιστολή του φυλακισμένου Ναπολέοντα Σουκατζίδη της 6/3/1941 προς τη Χαρά: «Αγαπούλα, Ζήτω ο στρατός μας! Ζήτω ο λαός μας! Ζήτω η Ελλάδα μας! (…) Εσύ, αγαπούλα, κοίταξε να κάνεις ό,τι μπορείς για την πατρίδα, για την Ελλάδα μας. (…) ΖΗΤΩ Η ΝΙΚΗ. Ναπολέων. [Στο μεταξύ μαθαίνει τον θάνατο στο μέτωπο του αδελφού της Γιάννη και ανάμεσα σε άλλα συμπληρώνει]: «…ας μην ξεχνούμε για ποιον μεγάλο και ιερό σκοπό έδωσε θυσία τη ζωή του ο αγαπημένος μας Γιάννης, ας μην ξεχνούμε για ποια ιδανικά πολεμώντας ηρωικά σκοτώθηκε το παλικάρι μας, ας μην ξεχνούμε την τιμή και την περηφάνια που μπορεί και που πρέπει να νιώθει το σπιτικό μας γι’ αυτή του την προσφορά στον υπέρ όλων αγώνα που διεξάγει η λατρευτή μας πατρίδα». Ολόκληρο το κείμενο της επιστολής βρίσκεται στη σελίδα 35.
Για τους «200» της Καισαριανής η μισαλλόδοξη μετακατοχική Δεξιά θέλησε να ανήκουν στο μαρτυρολόγιο της Αριστεράς και να μην αναφέρονται επισήμως πουθενά ως Έλληνες εκτελεσθέντες από τους Ναζί. Ο Καλύβας συνεχίζει την επαίσχυντη αυτή παράδοση, μιλάει όχι για «200 Έλληνες» αλλά για «200 κομμουνιστές». Μέχρι προχθές η επίσημη Ιστορία δεν είχε βρει ακόμη μια σελίδα για τους «200». Ώσπου 82 χρόνια μετά ο Άγγελος της Ιστορίας θέλησε να έρθουν στο φως τα τεκμήρια της μαζικής δολοφονίας τους και να γίνει επιτέλους πανελληνίως γνωστή. Και ο Καλύβας και οι όμοιοί του κάνουν τα πάντα για να μην γραφεί αυτή η σελίδα. Υψώνει το ανάστημά του, ποιος; Ο Καλύβας στους «200» και τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη! Η μαζορέτα των βρικολάκων του δωσιλογισμού που παρέδωσε Έλληνες για εκτέλεση δεν θα εξαφανίσει από την Ιστορία της Ελλάδας και της Ανθρωπότητας τους «200» και τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη. Το παρασκεύασμά του είναι το όπιο της εμφυλιοπολεμικής μισαλλοδοξίας και εχθροπάθειας, ανήκει στην υποϊοστορία και στην παρά φύσιν «ιστορία».
Την Ιστορία δεν θα την γράψει ο κάθε Σπιθαμιαίος προπαγανδιστής. Η Ιστορία γράφεται με τεκμήρια. Ο Καλύβας ανήκει στην εφημεριδοσύνη, στις τηλεοράσεις, στις πάσης φύσεως εκπομπές αερίων και στα ένδοξα Facebook, Χ, στον VIP «σοσιαλιστικό» τουρισμό με κρατική δαπάνη κ.λπ. Όχι πάντως στην επιστήμη.
Ο Εμφύλιος έχει τερματιστεί προ πολλού, οι εμπόλεμοι γονείς και παππούδες μας είναι στους τάφους τους, ο Ψυχρός Πόλεμος που συντήρησε το εμφυλιοπολεμικό κλίμα και η Απριλιανή Δικτατορία που μας έσωσε δήθεν από τον κομμουνισμό κατέρρευσε ατιμωτικά το 1974 – παρά ταύτα έχει ο Καλύβας και γι’ αυτήν επαίνους.[3] Ωστόσο, παρά τις προσπάθειες του Κωνσταντίνου Καραμανλή με τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ, του Ανδρέα Παπανδρέου για αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης και του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη για Εθνική Συμφιλίωση και μη ανάξεση των πληγών του παρελθόντος, υπάρχουν ακόμη και σήμερα ανάμεσά μας φανατικοί που τρέφονται από τον Εμφύλιο. Είναι καιρός να κλείσει αυτό το κεφάλαιο, ίσως με ένα μνημείο στην κοινή μας ιστορία και κληρονομιά, με αποδοχή των τραγικών σφαλμάτων της κομμουνιστικής Αριστεράς και την μισαλλόδοξη μικρόνοια της μετακατοχικής Δεξιάς.
Όπως περιγράφω στο κείμενο που ακολουθεί, όταν ο γερμανός διοικητής του στρατοπέδου Χαϊδαρίου Καρλ Φίσερ πρότεινε να χαρίσει την ζωή στον Ναπολέοντα Σουκατζίδη, εκείνος απέρριψε την πρόταση εξαίρεσής του. Δεν θέλησε να εκτελεστεί άλλος στη θέση του. Ο Φίσερ επανήλθε με το «ακαταμάχητο» ναζιστικό επιχείρημα ότι θα εκτελεστεί στη θέση του ένας Εβραίος ή ένας ανάπηρος! Ο Ναπολέων και πάλι αρνήθηκε. Η λέξη ήρωας ενδεχομένως δεν θα του άρεσε, γιατί θεωρούσε ότι ο ίδιος ανήκει στην πνευματική και ηθική επικράτεια της δημοκρατικής Ελλάδας.
Η Καθημερινή οφείλει να αποδοκιμάσει το απάνθρωπο και ύπουλο πόνημα του VIP παραϊστορικού των τηλεοπτικών και διαδικτυακών πεζοδρομίων και ρείθρων, που δεν δίνει σχήμα παρά σε μια καρικατούρα του προσώπου του ογδονταετούς και ακατανόητου πια μίσους. Αλλά να υψώνει το ανάστημά του, ποιος; Ο Καλύβας στους «200» και τον Ναπολέοντα Σουκατζίδη! Θα συνεχίσουμε!
[1] Η Καθημερινή, 24 Αυγούστου 2025. Θα φορολογούμε την είσοδο των ξένων τουριστών. Έτσι θα ενισχύσουμε το ελληνικό ανθρωπογενές περιβάλλον οικονομικά απρόσιτων τουριστικών προορισμών, κατάλληλο για την ανάπτυξη της «επιστήμης» από τον Καλύβα και τους ομοίους του, δημιουργώντας «ένα σύστημα επιδοτήσεων που θα επιτρέπει στους Ελληνες να επισκέπτονται ακριβούς προορισμούς, με χρηματοδότηση από τα τέλη εισόδου» των ξένων.
[2] Μ. Χαραλαμπίδης, Οι δωσίλογοι, Αλεξάνδρεια, Αθήνα 2024, σ. 51.
[3] Βλ. εγκώμιο Καλύβα για τα 50 χρόνια από την 21η Απριλίου και τον εξωραϊσμό της Χούντας: «Μια παράδοξη κληρονομιά», Η Καθημερινή, 18.6.2017.
