Category Archives: τεύχος52

Γιατί ζούμε σε μια Νέα Επίχρυση Εποχή

Από τον ΠΟΛ ΚΡΟΥΓΚΜΑΝ

Thomas Piketty, Το κεφάλαιο τον 21ο αιώνα, μτφρ. Ελίζα Παπαδάκη, Πόλις, Αθήνα 2014, σελ. 744

«…. Ο Πικετί τελειώνει το Κεφάλαιο τον 21o αιώνα καλώντας στα όπλα –καλώντας, συγκεκριμένα, για φόρους περιουσίας, παγκόσμιους αν είναι δυνατόν, για να αναχαιτιστεί η αυξανόμενη δύναμη του κληρονομημένου πλούτου. Είναι εύκολο να σταθεί κανείς κυνικά απέναντι στην προοπτική τέτοιων κινήσεων. Σίγουρα όμως η αριστοτεχνική διάγνωση από τον Πικετί, για το πού είμαστε και το πού πηγαίνουμε, τις καθιστά σημαντικά πιθανότερες. Το Κεφάλαιο τον εικοστό πρώτο αιώνα είναι λοιπόν από κάθε άποψη ένα εξαιρετικά σημαντικό βιβλίο. Ο Πικετί έχει μεταμορφώσει την οικονομική συζήτηση· ποτέ δεν θα ξαναμιλήσουμε για τον πλούτο και την ανισότητα όπως μιλούσαμε μέχρι τώρα.»
Διαβάστε το άρθρο του Πολ Κρούγκμαν όπως δημοσιεύθηκε στο τεύχος 52, Ιούνιος 2014 της ARB.

Το επικοινωνιακό φαινόμενο Κική Δημουλά

ARB_52_Dimoula

Από τον ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΓΑΡΑΝΤΟΥΔΗ

[…] Κατά τη γνώμη μου, η κορύφωση του επικοινωνιακού φαινομένου Κική Δημουλά κατά τα δυο τελευταία έτη είναι η εντόπια δημόσια φημολογία περί της πιθανότητας να προταθεί και να τιμηθεί με την κορυφαία παγκοσμίως διάκριση στον χώρο της λογοτεχνίας, το βραβείο Νόμπελ. Δεν πιστεύω ότι θα δυσαρεστούσε πολλούς συμπατριώτες μας μια τέτοια βράβευση, αλλά η ιδέα και μόνο της βράβευσης θέτει το ζήτημα της σύγκρισης της Δημουλά με τους δύο ήδη τιμημένους με το Νόμπελ Έλληνες ποιητές, τον Γιώργο Σεφέρη και τον Οδυσσέα Ελύτη.

Περιεχόμενα 52ου τεύχους, Ιούνιος 2014

ARB_52_cover-Web

κλικ-μεγέθυνση

Ι.Ν. Περυσινάκης, Δανιήλ Ιακώβ, κλασικός φιλόλογος (1947-2014)
Μαρία Παπαδήμα, Κυβισμός και arte povera
Διάλογος (Κ. Τριανταφυλλίδης), Το DNA των Ελλήνων etc
Δημήτρης Δημηρούλης, Βιοτεχνία Καβάφη (Μέρος Α΄)
Μένης Κουμανταρέας, Ασημένια πανσέληνος
Χριστίνα Ντουνιά, Χρονικό εποχής και προσωπική περιπέτεια
Ελισάβετ Κοτζιά, Ερωτευμένος με τη ζωή
Αλέξης Πανσέληνος, Ξαναδιαβάζοντας το «Τότε που ζούσαμε»
Αλεξάντρ Γκριν, Φόνος σε ιχθυοπωλείο. Μετάφραση Ιοκάστη Καμμένου
Παναγιώτης Κ. Τσούκας, Ο δημόσιος λόγος περί Δικαιοσύνης
Μερικά από τα ποιοτικά του γνωρίσματα
Ιωάννα Ναούμ, Μανόλης Αναγνωστάκης: διευρύνοντας τα όρια της πολιτικής ποίησης
Μιχ. Γ. Μπακογιάννης, Τρόποι άρθρωσης του ερωτικού λόγου στα ποιήματα του Αναγνωστάκη
Κατερίνα Μπλαβάκη, Εσχατολογικά στοιχεία στην ποίηση Αναγνωστάκη: η «ιερή πόλη» και η μάχη των «ψευδοπροφητών»
Παύλος Καλλιγάς, Ο Γεώργιος Βιζυηνός και η πολιτισμική ψευδομόρφωση του Ελληνισμού
Διάλογος (Μιχαήλα Καραμπίνη-Ιατρού), Λίγα ακόμη για τον Ώντεν
Ευριπίδης Γαραντούδης, Το επικοινωνιακό φαινόμενο Κική Δημουλά
Τάσος Γιαννίτσης, Το Αλουμίνιον της Ελλάδος στην (μεταπολεμική) εκβιομηχάνιση της χώρας
Πωλ Κρούγκμαν (Paul Krugman), Γιατί ζούμε μια Νέα Επίχρυση Εποχή

Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Μανόλης Αναγνωστάκης από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Ο θεός-ιστορία: από την τραγωδία στην απάτη

ARB_52_martinidis

κλικ-μεγέθυνση

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΡΤΙΝΙΔΗ

Λεωνίδας Χατζηπροδρομίδης, Ο Σταλινισμός και οι μεταμοντέρνοι θαυμαστές του, Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη 2013, σελ. 240

 

«Ο Χριστός είναι ο νέος άνθρωπος. Ο νέος
άνθρωπος είναι ο σοβιετικός άνθρωπος. Αυτό
σημαίνει ότι ο Χριστός είναι ο νέος σοβιετικός
άνθρωπος

Ιουστινιάν Μαρίνα (Ρουμάνος Πατριάρχης)[1]

«Εμείς οι κομμουνιστές είμαστε άνθρωποι μιας
ειδικής φτιαξιάς, είμαστε φτιαγμένοι από ένα ειδικό
υλικό

Ι. Στάλιν (επικήδειος στον Λένιν)[2]

Να εντοπίσεις το «νήμα» μιας ιστορικής αλληλουχίας, όπως αυτής των αμοιβαίων καθορισμών μεταξύ παραγωγικών μέσων και σχέσεων παραγωγής, απαιτεί θαυμαστή ευρυμάθεια και οξύνοια. Να θεωρήσεις, όμως, ότι αυτό το νήμα συνιστά το νόημα της Ιστορίας δείχνει πως δεν μπόρεσες να αποδεσμευτείς από το συγκρουσιακό κλίμα της εποχής σου – κλίμα θυελλωδών τεχνικών αλλαγών, αβυσσαλέων ανισοτήτων και, εξ αυτών, προσδοκίας ενός διαφορετικού κόσμου. Να μετατραπείς, έτσι, από οξύνους ερευνητής σε βιβλικό προφήτη είναι σχεδόν μοιραίο· ιδίως εάν βρεθούν αρκετοί, ευεπίφοροι κι αυτοί λόγω κλίματος εποχής, να διαβάσουν τις διαπιστώσεις σου σαν προφητείες και τις εικασίες σου σαν φυσικούς νόμους.

Δανιήλ Ιακώβ

ARB_52_Iakov

Ο Δανιήλ Ιακώβ σπούδασε στο Τμήμα Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, και απoφοίτησε με άριστα από την Κλασική Ειδίκευση του Τμήματος το 1972. Τον Απρίλιο του 1973 διορίστηκε βοηθός στην τρίτη τακτική Έδρα αρχαίας ελληνικής φιλολογίας που κατείχε ο αείμνηστος καθηγητής Στυλιανός Καψωμένος, ο πρώτος Πρόεδρος του νεοσύστατου Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Με εκπαιδευτική άδεια μετεκπαιδεύθηκε επί διετία (1974-76) ως υπότροφος της Γερμανικής Υπηρεσίας Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών στην Τυβίγγη της Γερμανίας κοντά στον διαπρεπή μελετητή της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας Richard Kannicht, προετοιμάζοντας τη διδακτορική του διατριβή με θέμα την ενότητα του χρόνου στην αρχαία ελληνική τραγωδία.

Υπάρχει ελληνικό DNA;

ARB_52_DNA-1

Στο τεύχος 50 (Απριλίου) της ARB δημοσιεύθηκε η κριτική του αναπληρωτή καθηγητή Σπύρου Σφενδουράκη για το βιβλίο του Κωνσταντίνου Τριανταφυλλίδη, Η Γενετική Ιστορία της Ελλάδας. Το DNA των Ελλήνων. Η κριτική δεν άρεσε στον κ. Τριανταφυλλίδη. Μας έστειλε επιστολή, την οποία δημοσιεύσαμε στο επόμενο τεύχος, Νο 51 (Μαΐου), με ένα συνοδευτικό σημείωμα το οποίο ζητούσε τη δημοσίευση της επιστολής του («Ύστερα από τα παραπάνω και για αποκατάσταση της τιμής μου και της επιστημονικής αξιοπρέπειάς μου και προκειμένου να αποκατασταθεί η αλήθεια από τη μη αντικειμενική παρουσίαση του περιεχομένου του βιβλίου μου από τον κ. Σφενδουράκη»).