Περιεχόμενα 75ου τεύχους, Ιούλιος-Αύγουστος 2016

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_75-cover-WEB

κλικ εικόνα για μεγέθυνση

ARB, Ο «καθαρός» της δημοτικής
Μποέμ (Δημήτρης Χατζόπουλος), Μια «συνέντευξη» του Ψυχάρη
ARB, Metra gia tsarouchia (ή όταν η κρίση πουλάει)
Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Βρετανία και Ευρώπη: Μια αδιάρρηκτη ιστορική σχέση
ARB, Ποια Ευρώπη, χωρίς την Μεγάλη Βρετανία;
Πέτρος Μαρτινίδης, Τα… αν της ανοησίας και της ανηθικότητας
Τζέφρι Γουΐτκροφτ (GeoffreyWheatcroft), Τσόρτσιλ: Μέγας αλλά υπολογιστής
Νίκος Λεβέντης, Τιθωνού τύχες
Δημήτρης Δημηρούλης, Η ταπεινή τέχνη και η περίτεχνη ρητορική
«Τρόποι» με τον τρόπο του Γιώργου Σεφέρη
Δημήτρης Καλοκύρης, Στα βήματα του τσάρλεστον ή Το καταλανικό μυστήριο της Σαντορίνης
Θεοφάνης Τάσης, Στάσου πλάι μου. Ο Νεχαμάς περί φιλίας
Πέτρος Μαρτινίδης, Ξαναζεσταμένοι ήρωες
Μιχαήλ Πασχάλης, Η Ρώμη και η «Πολιτεία του Θεού»
Η ευτυχής συνάντηση της ρωμαϊκής με την ιουδαιοχριστιανική ιστορική συνείδηση στον Αυγουστίνο
Νίκος Μαραντζίδης, Ολοκαύτωμα: άρχισε να μας αφορά;
Παναγής Βουρλούμης, Μαθήματα από την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ (Μέρος Β΄)

Εξώφυλλο: Ο Γιώργος Σεφέρης από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Τα σταλινίδια της «Αυγής» και οι υπηρεσίες του Ντένη Ζαχαρόπουλου

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
Η απάντηση του Δημήτρη Χαντζόπουλου που δεν δημοσίευσε η "Αυγή"

Η απάντηση του Δημήτρη Χαντζόπουλου που δεν δημοσίευσε η «Αυγή»

Στην «Αυγή της Κυριακής» (31.7.2016) δημοσιεύθηκε άρθρο του ομότιμου καθηγητή της Ιστορίας της Τέχνης Νίκου Χατζηνικολάου με τίτλο: «Όταν το μίσος γίνεται εικόνα» εναντίον του γελοιογράφου Δημήτρη Χαντζόπουλου, ο οποίος στις 3.8.2016 έστειλε ως απάντηση την γελοιογραφία που δημοσιεύουμε. Το επίσημο δημοσιογραφικό όργανο του Σύριζα δεν την δημοσίευσε. Μια εβδομάδα μετά ο καλλιτέχνης την δημοσίευσε στην ιστοσελίδα του.
Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Ν. Ξυδάκης από τις 10 Αυγούστου διαδίδει το άρθρο του Χατζηνικολάου με την επισήμανση ότι πρόκειται για… “Food for thought” (!), χωρίς βεβαίως καμιά αναφορά στην απάντηση του Δ. Χαντζόπουλου.

OTE Privatisation

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_75_Vourloumis1

Former Chairman and CEO of OTE, Panagis Vourloumis, in 2007

By PANAGIS VOURLOUMIS

Introduction

I was CEO of the Greek Telecommunications Organisation from April 2004 to November 2010 and fully involved in all the phases of its privatization, the largest and most complex so far in Greece. Some of the problems and issues that had to be dealt with were peculiar to the Greek environment and culture, other were of a universal nature. Regardless of whether it was ultimately to be sold, OTE was also urgently in need of a reorganization. So, in parallel with the efforts to privatize, which might fail, a transformation would have to take place. OTE was privatized about eight years ago and the lessons learned could be useful to those who will be involved in the coming wave of privatisations.

Metra gia tsarouchia (ή όταν η κρίση πουλάει)

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB_75-baroufes

Karen van Dyck (ed.), Austerity Measures: The New Greek Poetry, Penguin, London 2016, σελ. 458

Theodoros Chiotis (ed.), Futures: Poetry of the Greek Crisis, Penned in the Margins, London 2015, σελ. 230

«Το σπίτι της αράχνης γίνεται με αυτά που βγάζει από τα ίδια της τα σωθικά»
Τζόναθαν Σουίφτ

Παλαιόθεν υπήρξαν Έλληνες πτωχοί και, δυστυχώς, όχι σπάνια, αλαζόνες. Αυτό που τα λεξικά αποδίδουν ως «ψωροπερήφανοι». Όσο πιο πτωχοί (του πνεύματος μη εξαιρουμένου) τόσο πιο οιηματίες σε συμπεριφορά και φρασεολογία. Η πτωχαλαζονεία (όπως είναι γνωστό το άθλημα) επεδείχθη και επιδεικνύεται εισέτι κυρίως έναντι των ξένων που, συχνά, θεωρούνται υπεύθυνοι πολλών δεινών. Ωστόσο, όταν οι άθλιοι αυτοί δυνάστες της ένδοξης φύτρας δεήσουν και ασχοληθούν με τα καθ’ ημάς κατά τρόπο ευνοϊκό ή καταδεχτούν να μας προσέξουν, έστω και με ειρωνική συγκατάβαση, τότε γινόμαστε, χωρίς δισταγμό, χατζηαβάτες της κολακείας και τελάληδες επαίνων.

Τα… αν της ανοησίας και της ανηθικότητας

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB_75-Martinidis

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΡΤΙΝΙΔΗ

«Η ηθική ξεκίνησε με την ευγενέστερη ιδιότητα στην
ανθρώπινη φύση και κατέληξε στην φαντασιοπληξία ή στη
δεισιδαιμονία

Ιμμάνουελ Καντ, Κριτική του Πρακτικού Λόγου (1788)

Αν μπορείς να έχεις τα πάντα μα προτιμάς να περιορίζεσαι στα ελάχιστα είναι είτε μαζοχισμός είτε ροπή στον ασκητισμό. Αν όμως βρίσκεσαι σε μια κατάσταση με πολλά πλην και πολλά συν, στην οποία, ωστόσο, ο ισολογισμός είναι αναμφίβολα θετικός, το να την απορρίψεις επειδή έτσι δεν αποκτάς τα πάντα συνιστά τεράστια ανοησία. Κι αν η απόρριψη υποκινείται από όσους κερδίζουν παρασέρνοντας τους υπόλοιπους σε πολύ χειρότερες συνθήκες, τότε το πρόβλημα δεν είναι ο τελικός ισολογισμός αλλά η ανηθικότητα.

Ποια Ευρώπη, χωρίς την Μεγάλη Βρετανία;

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB_75_churchill

1.

Οι πρόσφατες εξελίξεις στη Μεγάλη Βρετανία και την υπόλοιπη ΕΕ επιβεβαιώνουν αφενός ότι η καταστροφική δράση του λαϊκισμού μπορεί να πλήξει κάθε κοινωνία ανά πάσα στιγμή και αφετέρου ότι κάποιοι πολιτικοί της ΕΕ δεν έχουν διδαχθεί τίποτε κατά τα χρόνια της κρίσης και ως εκ τούτου είναι ακατάλληλοι να χειρίζονται τις τύχες της Ένωσης.

Οι εξελίξεις στη Μεγάλη Βρετανία επιβεβαιώνουν ότι η γοητεία που μπορεί να ασκήσει ο λαϊκισμός ακόμη και σε ευημερούσες σύγχρονες δημοκρατίες δεν πρέπει ποτέ να υποτιμάται. Όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες, το τέρας αυτό μπορεί να αναστηθεί ακόμα και από τον πιο βαθύ τάφο. Οι δημοκρατικοί πολιτικοί έχουν συνεπώς χρέος να προσπαθούν να εξασφαλίζουν παιδεία, πρόοδο και ευημερία για όλους, προστατεύοντάς τους έτσι από την παραπλάνηση απατηλών υποσχέσεων ειδικά σε δύσκολες εποχές.