Τσώρτσιλ: Θα μιλήσω Γαλλικά

Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ απευθύνθηκε στον κόσμο σε μια πραγματικά μεγαλειώδη συγκέντρωση στην Πλατεία Κλεμπέρ του Στρασβούργου, στις 12 Αυγούστου 1949. Προσοχή! Θα μιλήσω Γαλλικά. Σε αυτή την πόλη την ιστορική και ακόμα σημαδεμένη από τις πληγές του πολέμου συγκεντρωθήκαμε για να σχηματίσουμε μια Συνέλευση, η οποία ελπίζουμε μια μέρα να γίνει το Κοινοβούλιο της Ευρώπης. Κάναμε το πρώτο βήμα και το πρώτο βήμα είναι που μετράει. Το Ευρωπαϊκό Κίνημα οργάνωσε αυτήν τη μεγαλειώδη συγκέντρωση πολιτών στο Στρασβούργο για να δείξει στον κόσμο πόση δύναμη έχει η ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης, πόση δύναμη έχει όχι μόνο στον νου των πολιτικών στοχαστών, αλλά και στις καρδιές των μεγάλων λαϊκών μαζών σε όλες τις χώρες της Ευρώπης όπου οι λαοί είναι ελεύθεροι να εκφράζουν τη γνώμη τους. Μου δίνει θάρρος αλλά αισθάνομαι επίσης έκπληκτος βλέποντας τα αξιοσημείωτα αποτελέσματα που πετύχαμε σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Πριν από λίγο περισσότερο από ένα χρόνο, στο συνέδριό μας στη Χάγη [7–10 Μαΐου 1948)] αξιώσαμε τη δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Συνέλευσης. Έπρεπε να κινητοποιήσουμε την κοινή γνώμη για να πείσουμε ισχυρές κυβερνήσεις να κάνουν τα αιτήματά μας πραγματικότητα. Έπρεπε να ξεπεράσουμε σοβαρούς δισταγμούς. Αλλά είχαμε στο πλευρό μας επίσης πολλούς φίλους σε αυτόν τον μεγάλο αγώνα της Ενωμένης Ευρώπης, και ανάμεσά τους φίλοι που κατείχαν υπουργική εξουσία. Κανένας από αυτούς τους φίλους δεν έκανε περισσότερα για το Ευρωπαϊκό Κίνημα από ό,τι ο κ. Σπάακ, ο οποίος χθες εδώ σε αυτή την πόλη εξελέγη ομόφωνα πρώτος Πρόεδρός του και ο οποίος από πολύ καιρό υπήρξε υπέρμαχος ενός Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Συγκεντρωθήκαμε εδώ σε αυτή τη νέα Συνέλευση όχι ως εκπρόσωποι των διαφορετικών χωρών μας ή ως διαφορετικά πολιτικά κόμματα, αλλά ως Ευρωπαίοι, που προχωράμε μπροστά, χέρι με χέρι και, αν χρειαστεί, πλάτη με πλάτη, για να αναβιώσουμε τις αρχαίες δόξες της Ευρώπης και για να μπορέσει αυτή η λαμπρή ήπειρος να ανακτήσει τη θέση της ως ανεξάρτητο και αύταρκες μέλος σε έναν παγκόσμιο οργανισμό. Αυτή η πρωταρχική και ιερή αφοσίωση που οφείλουμε στην πατρίδα μας δεν είναι δύσκολο να συμφιλιωθεί με το ευρύτερο αίσθημα της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Αντίθετα, θα δούμε ότι όλα τα νόμιμα συμφέροντα είναι σε αρμονία και ότι ο καθένας από εμάς θα υπηρετήσει καλύτερα τα πραγματικά συμφέροντα και την ασφάλεια της χώρας του εάν διευρύνουμε το αίσθημά μας στην πίστη της κοινής ιθαγένειας και κυριαρχίας, αν συμπεριλάβουμε σε αυτό το αίσθημα όλη αυτή την ήπειρο των κρατών και των εθνών που έχουν τον ίδιο τρόπο ζωής. Αυτές οι αρχές που μας διέπουν ορίζονται στο καταστατικό των Ηνωμένων Εθνών, στο οποίο η Ευρώπη θα πρέπει να είναι δυναμικό και ηγετικό στοιχείο· οι αρχές αυτές διατυπώνονται επίσης, σε γενικές γραμμές, στη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που εξαγγέλθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη (στη Γενεύη). Με αυτόν τον τρόπο, όχι μόνο θα βρούμε τον δρόμο για την αναγέννηση και την ευημερία της Ευρώπης, αλλά ταυτόχρονα θα προστατεύσουμε τους εαυτούς μας από κάθε κίνδυνο να ποδοπατηθούμε και να συντριβούμε από οποιαδήποτε μορφή ολοκληρωτικής τυραννίας, είτε πρόκειται για τη μισητή κυριαρχία των Ναζί την οποία τσακίσαμε, είτε για οποιαδήποτε άλλη μορφή δεσποτισμού. Από την πλευρά μου δεν εχθρεύομαι καμιά φυλή και κανένα έθνος στον κόσμο. Δεν συνασπιζόμαστε εναντίον καμίας φυλής και εναντίον κανενός έθνους. Στεκόμαστε αποφασιστικά εναντίον της τυραννίας σε όλες τις μορφές της, παλαιές και σύγχρονες. Η τυραννία παραμένει πάντα η ίδια όποιες κι αν είναι οι ψεύτικες υποσχέσεις της, όποιο όνομα κι αν υιοθετεί, με όποιες μεταμφιέσεις κι αν ντύνει τους λακέδες της. Αλλά αν θέλουμε να κατακτήσουμε την υπέρτατη ανταμοιβή μας, πρέπει να παραμερίσουμε όλα τα εμπόδιά μας και να γίνουμε κύριοι του εαυτού μας. Πρέπει να υπερβούμε όλα αυτά τα πάθη που ρήμαξαν την Ευρώπη και την κατέστρεψαν. Πρέπει να βάλουμε τέλος στις παλιές μας έριδες· πρέπει να εγκαταλείψουμε τις εδαφικές φιλοδοξίες· πρέπει να μετατρέψουμε τις εθνικές αντιπαλότητες σε δημιουργική άμιλλα, σε όλους τους τομείς όπου μπορούμε να προσφέρουμε τις πιο πραγματικές υπηρεσίες στον κοινό μας σκοπό. Επιπλέον, πρέπει να λάβουμε όλα τα αναγκαία μέτρα προφύλαξης για να είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι θα έχουμε τη δύναμη και ότι θα έχουμε τον χρόνο να πραγματοποιήσουμε αυτή τη μεταμόρφωση της Ευρώπης στην οποία η Ευρωπαϊκή Συνέλευση (που τώρα συνεδριάζει στο Στρασβούργο) έχει να παίξει έναν τόσο μεγάλο ρόλο. Θα μπορέσει να παίξει αυτόν τον ρόλο μόνο αν δείξει ότι διαθέτει εκείνες τις ιδιότητες της κοινής λογικής, της ανεκτικότητας, της ανεξαρτησίας και, πάνω απ’ όλα, το θάρρος, χωρίς τις οποίες δεν μπορεί να επιτευχθεί τίποτα σπουδαίο σ’ αυτόν τον κόσμο. Άποψη της συγκέντρωσης στην Πλατείας Κλεμπέρ του Στρασβούργου, 12 Αυγούστου 1949. © European Union Και, τέλος, ζητώ τη βοήθεια αυτής της μεγάλης συγκέντρωσης των πολιτών του Στρασβούργου· είστε μέρος αυτών των τεράστιων μαζών ανθρώπων που ισχυριζόμαστε ότι εκπροσωπούμε και των οποίων τα δικαιώματα και τα συμφέροντα είναι καθήκον μας να υπερασπιστούμε. Υπάρχουν στην Ευρώπη, και στις δύο πλευρές του Σιδηρού Παραπετάσματος, εκατομμύρια απλών νοικοκυριών που η καρδιά τους είναι μαζί μας. Να μην τους δώσουμε ποτέ την ευκαιρία να αναπτυχθούν και να ανθίσουν; Να μην ζήσουν ποτέ με ασφάλεια; Να μην μπορέσουν να απολαύσουν ποτέ τις απλές χαρές και τις ελευθερίες που ο Θεός και η Φύση τους έδωσαν; Να μην μπορέσει ποτέ ο άνθρωπος που κερδίζει το ψωμί του τίμια να δρέψει τους καρπούς των κόπων του; Να μην μπορέσει ποτέ να μεγαλώσει υγιή, ευτυχισμένα παιδιά με την ελπίδα για καλύτερες μέρες; Να μην μπορέσει ποτέ να απαλλαγεί από τον φόβο, τον φόβο της ξένης εισβολής, τον φόβο της έκρηξης των βομβών και των οβίδων, τον φόβο της μπότας της εχθρικής περιπόλου, και κυρίως, και αυτό είναι το χειρότερο όλων, τον φόβο του χτυπήματος της πόρτας από την αστυνομία, που έρχεται να συλλάβει έναν πατέρα ή έναν αδελφό χωρίς την κανονική προστασία του Νόμου και της Δικαιοσύνης – όταν κάθε μέρα, με μία μόνη αυθόρμητη προσπάθεια της βούλησής του, αυτός ο άνθρωπος, αυτός ο Ευρωπαίος θα μπορούσε να ξυπνήσει από αυτόν τον εφιάλτη και να ορθώσει το ανάστημά του ελεύθερος και περήφανος στο μεγάλο φως της ημέρας; Στην μακρά ιστορία μας, έχουμε θριαμβεύσει απέναντι στους κινδύνους των θρησκευτικών πολέμων και των πολέμων των δυναστειών. Μετά από τριάντα χρόνια αγώνων, είμαι βέβαιος ότι έχουμε φτάσει στο τέλος των εθνικιστικών πολέμων. Μετά από όλες τις νίκες μας και όλα τα βάσανά μας, θα βυθιστούμε τώρα σε ένα έσχατο χάος, στους ιδεολογικούς πολέμους που εξαπολύουν ανάμεσά μας βάρβαρες και εγκληματικές ολιγαρχίες, και τους οποίους προετοιμάζουν οι ταραχοποιοί της πέμπτης φάλαγγας που διεισδύουν και συνωμοτούν σε τόσο πολλές χώρες; Όχι, είμαι βέβαιος ότι είναι στο χέρι μας να ξεπεράσουμε τους κινδύνους που βρίσκονται ακόμα μπροστά μας, αν το θελήσουμε. Οι ελπίδες μας και το έργο μας κατευθύνονται προς μια εποχή ειρήνης, ευημερίας και ολοκλήρωσης, όταν ο ανεξάντλητος πλούτος και η ιδιοφυΐα της Ευρώπης θα την καταστήσουν, για άλλη μια φορά, αυτή την ίδια πηγή και έμπνευση της ζωής του κόσμου. Σε όλο αυτό, προχωράμε μπροστά με την υποστήριξη της ισχυρής Δημοκρατίας στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, και των κυρίαρχων κρατών που είναι μέλη της Βρετανικής Αυτοκρατορίας και της Κοινοπολιτείας των Εθνών. Οι κίνδυνοι που μας απειλούν είναι μεγάλοι, αλλά το ίδιο και η δύναμή μας, και δεν υπάρχει κανένας λόγος για τον οποίο να μην καταφέρουμε να πραγματοποιήσουμε τον στόχο και να εγκαθιδρύσουμε τη δομή αυτής της Ενωμένης Ευρώπης, της οποίας οι ηθικές αντιλήψεις θα είναι σε θέση να αποσπάσουν τον σεβασμό και την αναγνώριση της ανθρωπότητας, και της οποίας η φυσική δύναμη θα είναι τέτοια που κανείς δεν θα τολμήσει να την παρενοχλήσει στην ειρηνική πορεία της προς το μέλλον. ― Μετάφραση: Μιμή Βασιλάκη

Τσώρτσιλ: Θα μιλήσω Γαλλικά

Σύνδεση