ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Ο Αβιγκντόρ Αρίκα.

«Ο Αρίκα σέβεται πολύ τα λάθη, τα σφάλματα, τις παραβλέψεις, τις παραπραξίες. Το λάθος εν γένει. Γνωρίζει άριστα πως το λάθος προσφέρει στο έργο χάρη. Κι έτσι υπερασπίζεται την ύπαρξη λαθών.  Κι εκεί, μέσα στον ψίθυρο των ζωγραφικών φαινομένων βρίσκει γόνιμο έδαφος να αναπτυχθεί η αμφιβολία».

Αβιγκντόρ Αρίκα,

Για ποιον λόγο η απουσία εβραϊκής εικαστικής παράδοσης δεν εμπόδισε την εμφάνιση, κυρίως εδώ και έναν αιώνα, τόσων ζωγράφων εβραϊκής καταγωγής; Το ερώτημα θα μπορούσε να λάβει την απάντησή του στην παρατήρηση του Ισραηλινού συγγραφέα Σ. Γιζχάρ όταν αντίκρισε ένα μοναχικό λουλούδι στην έρημο Νέγκεβ, μετά από πολλές ώρες ταξίδι: «Είναι σαν βουβός που αρχίζει να μιλά» είπε.

«Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, είμαι λέφτερος» και «Ad tuum, Domine, tribunal appello»
Ένα πεδίο άσκησης του ελληνικού Ρομαντισμού (1830-1880)

Αυτή η σελίδα χρησιμοποιεί cookies για να διαχειριστεί τα στοιχεία χρήσης, στατιστικά πλοήγησης και άλλες λειτουργίες. Επισκεπτόμενοι τη σελίδα μας συμφωνείτε οτι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε cookies.

OK