ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Ο Πιέρ Πάολο Παζολίνι και η Λάουρα Μπέττι στο κλαμπ St Hilaire στο Παρίσι για την παρουσίαση της ταινίας Ακατόνε, 29 Μαρτίου 1962. © Keystone-France / Getty Images / Ideal Image

Ψηλαφητά άρχισα να γυρεύω τον άντρα μου εδώ κι εκεί, σιωπηλά, σαν τα θηρία.

Και, γυρεύοντάς τον, άρχισα να ανακαλύπτω το «δικό μας» πώς και γιατί, και το πώς και γιατί των «άλλων». (…)

Να γιατί αποφάσισα ‒μαζί του, όπως πάντα‒ να μην αποδεχθώ τίποτε, να δείξω ανυπακοή, να προκαλέσω σκάνδαλο· να καταγγείλω τι μπορεί να συμβεί σε έναν καθαρό άντρα «σε μια χώρα φρικτά βρόμικη».

 

 

Σεσίλια Βικούνια,

Το κορυφαίο παράδοξο με τον Μαρξ είναι ότι όσα καθεστώτα οικοδομήθηκαν με βάση τις θεωρίες του κατέληξαν γραφειοκρατικές δεσποτείες, χωρίς πολύ μεγάλες διαφορές από την πρωσική ή την τσαρική μοναρχία, τις οποίες ο Μαρξ απεχθανόταν βαθύτατα. Ίσως όλα να οφείλονται στη θρυλούμενη φιλοδοξία του να συγκροτήσει μια θεωρία περί κοινωνικής εξέλιξης ισότιμη προς την εξελικτική θεωρία του Δαρβίνου.

«Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, είμαι λέφτερος» και «Ad tuum, Domine, tribunal appello»
Ένα πεδίο άσκησης του ελληνικού Ρομαντισμού (1830-1880)

Αυτή η σελίδα χρησιμοποιεί cookies για να διαχειριστεί τα στοιχεία χρήσης, στατιστικά πλοήγησης και άλλες λειτουργίες. Επισκεπτόμενοι τη σελίδα μας συμφωνείτε οτι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε cookies.

OK