Συνέντευξη με τον Τζορτζ Σόρος

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB_53_sorosΠερί ΕΕ, Μέρκελ, Brexit, Ρωσίας, Ουκρανίας, Πολωνίας, Ουγγαρίας, Κίνας – αλλά και μια αστοχία

Η παρακάτω συνέντευξη του Τζορτζ Σόρος στον Γκρέγκορ Πέτερ Σμιτς (Gregor Peter Schmitz) δημοσιεύεται ταυτόχρονα στο περιοδικό The New York Review of Books.

ΓΚΡΕΓΚΟΡ ΠΕΤΕΡ ΣΜΙΤΣ: Όταν το περιοδικό Timeανακήρυξε τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ «Πρόσωπο της χρονιάς», την αποκάλεσε «Καγκελάριο του ελεύθερου κόσμου». Πιστεύετε ότι κάτι τέτοιο είναι δικαιολογημένο;

ΤΖΟΡΤΖ ΣΟΡΟΣ: Ναι. Όπως γνωρίζετε, κατά το παρελθόν, επέκρινα την καγκελάριο και παραμένω πολύ επικριτικός απέναντι στην πολιτική λιτότητας που εφαρμόζει. Όταν όμως ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, επιτέθηκε στην Ουκρανία, εκείνη έγινε η ηγέτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, ως εκ τούτου, εμμέσως και του ελεύθερου κόσμου. Μέχρι τότε, ήταν μια χαρισματική πολιτικός που μπορούσε να «διαβάζει» τα αισθήματα της κοινής γνώμης και να τα ικανοποιεί. Προβάλλοντας όμως αντίσταση στις ρωσικές επιθέσεις, έγινε μια ηγέτης που ύψωσε το ανάστημά της απέναντι στην επικρατούσα άποψη.

Περιεχόμενα 69ου τεύχους, Ιανουάριος 2016

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_69-coverWeb

κλικ-μεγέθυνση

Χ. Λ. Καράογλου, Μια έκδοση «μοναδική»
Κώστας Κωστής, O Εθνικός Διχασμός
Μαρία Δ. Ευθυμίου, Η Ιστορία του Θωμά Γόρδωνος
Άρης Μπερλής, «Είμαστε όλοι ομοφυλόφιλοι»
Αντώνης Εφραιμίδης, Περί σεξουαλικής συνείδησης και ασυνειδησίας των ομοφοβικών
ARB, Ράιφ Μπαντάουι: χίλιες βουρδουλιές επειδή λέει αυτά που σκέφτεται
Ράιφ Μπαντάουι (Raif Badawi), Το θράσος των μουσουλμάνων στη Νέα Υόρκη
Γιάννης Δημητρακάκης, Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης ως αναγνώστης της λογοτεχνίας
Σβετλάνα Αλεξίεβιτς (SvetlanaAlexievich), Για την ιστορία μιας ουτοπίας
Η ομιλία κατά την απονομή του Βραβείου Νόμπελ
Δημήτρης Δημηρούλης, Ο καβαφικός Αμερικανός
Μικρή επίσκεψη στα δοκίμια του Δανιήλ Μέντελσον
Ντάνιελ Μέντελσον (DanielMendelsohn), Το μανιφέστο ενός κριτικού
Νταϊάνα Χάας, Ο Μέντελσον και η ανάγνωση του Καβάφη
Πέτρος Μαρτινίδης, Προφητεύοντας το Μπατακλάν — Επώδυνες κληρονομιές
Ανώνυμος, Το μυστήριο του Ισλαμικού Κράτους
Χ.Λ. Μένκεν (H. L. Mencken), Γιατί δεν είμαι βιβλιοσυλλέκτης
Μιχαήλ Ζουμπουλάκης, Φιλελεύθερος λόγος, αλλά ξύλινος
Μανώλης Βασιλάκης, Νόμος περί Τύπου: απαισία του η μνήμη…
Αλέξανδρος Κεσίσογλου, Ένας Γερμανός Μουσταφά

Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Ντάνιελ Μέντελσον από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Ράιφ Μπαντάουι: χίλιες βουρδουλιές

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Επειδή λέει αυτά που σκέφτεται

ARB_69Raif-Badawi

Επιμέλεια από την ARB

Το Βραβείο Ζαχάρωφ για την Ελευθερία της Σκέψης 2015 απονεμήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στον φυλακισμένο από το 2012 σαουδάραβα Ράιφ Μπαντάουι (γεν. 1984). Το παρέλαβε η γυναίκα του Ενσάφ Χαϊντάρ, στις 16 Δεκεμβρίου κατά την επίσημη τελετή στο Στρασβούργο, η οποία μαζί με τα τρία παιδιά τους βρήκε δεύτερη πατρίδα στον Καναδά.

Ο Ράιφ Μπαντάουι καταδικάστηκε για προσβολή του Ισλάμ σε 10 χρόνια φυλάκιση και 1.000 βουρδουλιές επειδή δημιούργησε μια ιστοσελίδα απ’ όπου αγωνιζόταν για την ελευθερία του λόγου μέσα σε ένα απολυταρχικό βασίλειο. Το μπλογκ του, Saudi Free Liberals Forum (Ελεύθερο Δίκτυο Φιλελεύθερων Πολιτών της Σαουδικής Αραβίας), το έκλεισαν μετά τη σύλληψή του, το 2012.

Νόμος περί Τύπου: απαισία του η μνήμη…

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_69-Apaisia

Σχέδιο του Κωνσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου

Από τον ΜΑΝΩΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ

Στον περίφημο νόμο 4356/2015 για το Σύμφωνο Συμβίωσης που ψηφίστηκε πρόσφατα υπήρχαν «και άλλες διατάξεις», μία εκ των οποίων ήταν το άρθρο 37 με το οποίο εξορθολογίστηκε ο νόμος της ανελευθερίας του λόγου, το εγκληματικό εργαλείο των εκβιαστών. Έχω γράψει πολλά για τον άνομο αυτό νόμο, ώστε δεν χρειάζεται να επεκταθώ εδώ.

Αν μη τι άλλο ο σκοπός ενός τέτοιου νόμου είναι να εξασφαλίζει την αποκατάσταση σε περίπτωση συκοφαντίας και μάλιστα το συντομότερο δυνατόν. Και αυτό ακριβώς κάνει το εν λόγω άρθρο 37, για το οποίο οφείλουμε συγχαρητήρια στους εισηγητές του και σε όσους το υποστήριξαν. Πολλά πρέπει να γίνουν για την κατοχύρωση και διεύρυνση της ελευθερίας της έκφρασης, ωστόσο και μόνο ότι εντάχθηκε σε νόμο που αφορούσε τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα είναι από μόνο του κάτι σημαντικό.

ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΗΝ ARB

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

kotzias-dora-vouli24.11.15b

Από το τεύχος Δεκεμβρίου:
ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ  ΣΕ  P D F

I. Ντόρα Μπακογιάννη vs Πολυκαθηγητή
II. Απάτη επί Δικαστηρίω του Υπουργού Εξωτερικών Ν. Κοτζιά
III. N. Kotzias: Imaginary Professor at Oxford University, Harvard, Marburg…
Greek Minister claims Professorship at Oxford
“Professor” of GAP* Chair at Oxford University (mind the ΓΑΠ)
* GAP = G. A. Papandreou
IV. Αναφοράτης Athens Review of Books
στον Άρειο Πάγο για την εις βάρος της κακοδικία
V. Αυτός που ήθελε να κλείσει την ARB
Η αέναη φύση του Σταλινισμού
VI. Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός,
ο Κοτζιάς, και τα ευσεβή μουλάρια του!

***

Επίσης, από το τεύχος Νοεμβρίου:

Ιδρυτικό στέλεχος του ΚΚΕ (από το 1924) ο Κοτζιάς με τελεσίδικη δικαστική απόφαση!
Ολόκληρο το κείμενο σε P D F

Η πολυπτωχία και ο τρόπος καταργήσεώς της

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_68-grimaldi

Ο Ονώριος Ε” των Γκριμάλντι (1778-1841)

 Από τον ΤΑΣΟ Ι. ΑΒΡΑΝΤΙΝΗ

Παρακολουθώντας πολύ προσεκτικά τη φοροληστρική πολιτική της κυβέρνησης Τσίπρα, η οποία ξεπέρασε την επίσης φοροληστρική πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων Σαμαρά, Παπανδρέου κ.ά., και θα φθάσει στο τέλος να φορολογήσει και τον αέρα που αναπνέουμε, θυμήθηκα το συγγραφικό πόνημα του Ονωρίου Ε΄ των Γκριμάλντι, ο οποίος έμεινε στην ιστορία ως η μεγαλύτερη φορολογική μάστιγα. Αυτός κυβέρνησε το Πριγκιπάτο του Μονακό με τρομοκρατικές μεθόδους, όπως άλλωστε και οι προηγούμενοι από αυτόν Γκριμάλντι, εφαρμόζοντας την ακόλουθη σοσιαλιστική πολιτική (όλοι οι τύραννοι αργά ή γρήγορα καταφεύγουν στον Σοσιαλισμό): έθεσε σε καθεστώς διοικητικού ελέγχου τα πάντα, όλα τα γνωστά στην εποχή του καταναλωτικά είδη και την όποια παραγωγή του κρατιδίου και τα φορολόγησε ανηλεώς. Φορολόγησε εισαγωγές, εξαγωγές, δικαιώματα, άυλες αξίες, συναλλαγές.