Περιεχόμενα 71ου τεύχους, Μάρτιος 2016

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_71-COVER-web

κλικ-μεγέθυνση

 Πέτρος Μαρτινίδης, Πρώτα ελευθερία, μετά ισότητα
Αλεξάνδρα Ρασιδάκη, Όνειρα και εφιάλτες του ρομαντισμού
Τα Νυχτερινά του Χόφμαν
Ντόναλντ Τουσκ (Donald Tusk), Υπερασπίζοντας την Ευρώπη: Μια συνέντευξη στον Μίχαλ Μάτλακ
Μανώλης Βασιλάκης, Υπόθεση «Τσακυράκης κατά Ελλάδας»
Μια προαναγγελθείσα νέα καταδικαστική απόφαση στο Στρασβούργο
Χ. Ε. Μαραβέλιας, Περί αφελούς ή/και συναισθηματικής επιστολογραφίας (ο altra cosa)
Ιακώβ Σιμπή, Αριέ Κόρετς. Το βάρος ενός τραγικού μύθου

Υπόθεση «Τσακυράκης κατά Ελλάδας»

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
TsakyrakisVasilakis2.3.16

Γελοιoγραφία του Δημήτρη Χαντζόπουλου για την Athens Review of Books.

Μια προαναγγελθείσα νέα καταδικαστική απόφαση στο Στρασβούργο

Από τον ΜΑΝΩΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ

«Όμως, προκαλεί εντύπωση στο Δικαστήριο [Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου] το γεγονός ότι τα εθνικά δικαστήρια ουδόλως διέκριναν μεταξύ “πραγματικών περιστατικών” και “αξιολογικών κρίσεων”, αλλά διερεύνησαν μόνον αν οι εκφράσεις που χρησιμοποιήθηκαν από τον προσφεύγοντα ήταν ικανές να θίξουν την προσωπικότητα και την επαγγελματική και προσωπική υπόληψη του ενάγοντος. Στην πράξη, προκειμένου να αξιολογήσουν την πρόθεση του προσφεύγοντος, δεν τοποθέτησαν τις επίδικες εκφράσεις μέσα στο πλαίσιο της υπόθεσης.»

(Yπόθεση «Βασιλάκης κατά Ελλάδος»)

Να παραιτηθεί η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB_71-The-Judge

Δημοσιεύουμε το επίμαχο κείμενο του καθηγητή Σταύρου Τσακυράκη, ως μνημείο της μάχης για την ελευθερία του λόγου. Προτείνουμε σε όλα τα άλλα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα να πράξουν το ίδιο.

Posted on July 9, 2015 by stavrostsakyrakis

Η νεοδιορισθείσα Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, πρώην συνδικαλίστρια, κ. Βασιλική Θάνου, προέβη σε μια πρωτοφανή για δικαστικό λειτουργό ενέργεια. Απέστειλε σε όλους τους Προέδρους των ανωτάτων δικαστηρίων των κρατών μελών της ΕΕ επιστολή για να τους ενημερώσει «κατά τρόπο αντικειμενικό, αμερόληπτο και ειλικρινή, όπως επιβάλει η δικαστική μου ιδιότητα αναφορικά με τις θέσεις του ελληνικού λαού και με την κατάσταση της Ελλάδος.» Στην επιστολή της προβαίνει σε σωρεία πολιτικών κρίσεων από την ερμηνεία της ψήφου στο δημοψήφισμα μέχρι την εκτίμηση για την πολιτική των Μνημονίων και την άποψη ότι οι Έλληνες δεν φέρουν ευθύνη αλλά μόνο οι κυβερνήσεις.

Ιδού ένα απόσπασμα της επιστολής:

«Ο ΄Ελληνες δεν επιθυμούν μία λύση που θα είναι σε βάρος των λαών των άλλων λαών-μελών της Ευρωζώνης, όπως, επίσης ανακριβώς, θέλουν να εμφανίζουν ορισμένοι από τους ευρωπαίους πολιτικούς για να είναι αρεστοί στους δικούς τους ψηφοφόρους, αλλά αναμένουν από τους ευρωπαίους εταίρους να επιτευχθεί με την ελληνική κυβέρνηση μία συμφωνία, η οποία θα προβλέπει ρύθμιση του ελληνικού χρέους κατά τρόπο που να επιφέρει ανάπτυξη της οικονομίας και μείωση της ανεργίας. Αναμένουν από τους ευρωπαίους εταίρους να σκεφθούν όχι μόνο τους αριθμούς και τα οικονομικά μεγέθη, αλλά και της ηθικές αξίες που επιβάλλει η Ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης.»

Ο απίστευτος Oυμπέρτο Έκο

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB_26_WebΟ μεσαιωνολόγος Έκο, ο σημειολόγος Έκο, ο φιλόσοφος και δημοσιογράφος, ο βιβλιοσυλλέκτης και βιβλιοφάγος, ο θεωρητικός της λογοτεχνίας και ο λογοτέχνης Έκο συναντιούνται, εν τέλει, σ’ έναν άνθρωπο που διψά να «καταπιεί» τον κόσμο· να χωρέσει στο κεφάλι του ει δυνατόν όλα τα ανθρώπινα πεπραγμένα (σαν σε ένα απέραντο, νοερό Wunderkammern[1]) και να τα ξαναβγάλει σε κείμενα. Να τα αριθμήσει κι ας παραμένουν αναρίθμητα, να τα ταξινομήσει κι ας είναι χαοτικά, να τα ξαναπεί κι ας υπερβαίνουν την εγγενώς ελλιπή λειτουργία των λέξεων – ικανών μεν να αναπληρώνουν την απουσία, αλλά όχι και την αμεσότητα.

Λέει και προσθέτει κι αναδιατυπώνει ο Έκο, υπό το φως νέων αναγνώσεων, όσα δεν ολοκληρώθηκαν σε προηγούμενα κείμενά του. Επανέρχεται, ξανά και ξανά, σαν η προσπάθειά του να μπορεί να έχει μια κατάληξη. Σαν να είναι δυνατόν να εντοπίσει εκείνο το σημείο που, όπως Το Άλεφ του Μπόρχες, θα περιέχει όλα τα σημεία, θα είναι ο τόπος των τόπων.

Ο αφοσιωμένος Γιάννης Καλαϊτζής

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
kalaitzis17.2.16

Η φωτογραφία του Γιάννη Καλαϊτζή είναι από τα γυρίσματα της σειράς ντοκιμαντέρ «Έλληνες γελοιογράφοι»

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΡΤΙΝΙΔΗ

Η πολιτική γελοιογραφία αποτέλεσε, από τη γέννησή της στα τέλη του 18ου αιώνα, το ιδεώδες πεδίο λιτότητας. Η τέχνη να συμπυκνώνεις σ’ ένα σκαρίφημα συμβολισμούς, υπερβολές, αναλογίες, ειρωνείες, σαρκασμούς, ιδεολογίες, ιλαρότητα και απελπισία, ιστορία και επικαιρότητα (ιδίως επικαιρότητα), είναι μια πραγματικά μεγάλη τέχνη. Ο Γιάννης Καλαϊτζής υπηρέτησε αυτή την τέχνη με τη χαρακτηριστική πληθωρικότητα και το απαράμιλλο ταλέντο του.

Περιεχόμενα 70ού τεύχους, Φεβρουάριος 2016

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_70-COVER-web

κλικ-μεγέθυνση

Στράτος Δορδανάς, Εμφύλια πάθη: Χθες και σήμερα
Γιώργης Γιατρομανωλάκης, Θανάσης Τζαβάρας: Διευθέτηση αναμνήσεων
Κολμ Τομπίν, Ο όψιμος Φράνσις Μπέικον: Πνεύμα και ουσία
Γιώργος Καλλίνης, Η ανασύσταση μιας πόλης
Βασίλειος Π. Βερτουδάκης, Δημοκρατία και ηγεμονισμός: ο Περικλής και η πρόσληψή του στους νεότερους χρόνους
Άρης Μπερλής, Η μικρή και η μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση
Πέτρος Μαρτινίδης, Υπάρχουμε μόνο στα μάτια που αποζητάμε
Δημήτρης Καλοκύρης, Στο στόμα του θηρίου (Άσραφ Φαγιάντ)
Μανώλης Βασιλάκης, Ο λεξιθήρας λημματοσυλλέκτης «Άρχων Διδάσκαλος του Γένους» — Τα ελληνοχριστιανικά λεξικά που ευλόγησαν Χριστόδουλος και Βαρθολομαίος
Τζορτζ Σόρος, «Η ΕΕ στα πρόθυρα της κατάρρευσης» — Συνέντευξη με τον Γκρέγκορ Πέτερ Σμιτς
Βασιλική Γεωργιάδου, Συναισθήματα και πολιτική συμπεριφορά
Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, Το αδύνατο άλμα προς την ελευθερία — Το άτομο στη σκιά της Ιστορίας
Ευριπίδης Γαραντούδης, Ο Κ.Π. Καβάφης και ο κινηματογράφος
Κάρεν Άρμστρονγκ, Από τον ουαχαμπισμό στο Ισλαμικό Κράτος: Πώς η Σαουδική Αραβία εξήγαγε την κύρια πηγή της διεθνούς τρομοκρατίας
Γεράσιμος Μακρής, Το Όραμα του Χαλιφάτου και η Στρατηγική της Βίας μιας νεωτερικής Ισλαμιστικής Οργάνωσης
Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Ψεύτικη ζωή: ο Γκέοργκ Λούκατς και η προδοσία της φιλοσοφίας
Θεοφάνης Τάσης, Πώς να γίνετε αυτό που είστε: Η φιλοσοφία ως τέχνη του βίου από τον Μονταίνιο στον Νίτσε

Σχέδιο εξωφύλλου: ο Γκέοργκ Λούκατς από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο