Να παραιτηθεί η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB_71-The-Judge

Δημοσιεύουμε το επίμαχο κείμενο του καθηγητή Σταύρου Τσακυράκη, ως μνημείο της μάχης για την ελευθερία του λόγου. Προτείνουμε σε όλα τα άλλα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα να πράξουν το ίδιο.

Posted on July 9, 2015 by stavrostsakyrakis

Η νεοδιορισθείσα Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, πρώην συνδικαλίστρια, κ. Βασιλική Θάνου, προέβη σε μια πρωτοφανή για δικαστικό λειτουργό ενέργεια. Απέστειλε σε όλους τους Προέδρους των ανωτάτων δικαστηρίων των κρατών μελών της ΕΕ επιστολή για να τους ενημερώσει «κατά τρόπο αντικειμενικό, αμερόληπτο και ειλικρινή, όπως επιβάλει η δικαστική μου ιδιότητα αναφορικά με τις θέσεις του ελληνικού λαού και με την κατάσταση της Ελλάδος.» Στην επιστολή της προβαίνει σε σωρεία πολιτικών κρίσεων από την ερμηνεία της ψήφου στο δημοψήφισμα μέχρι την εκτίμηση για την πολιτική των Μνημονίων και την άποψη ότι οι Έλληνες δεν φέρουν ευθύνη αλλά μόνο οι κυβερνήσεις.

Ιδού ένα απόσπασμα της επιστολής:

«Ο ΄Ελληνες δεν επιθυμούν μία λύση που θα είναι σε βάρος των λαών των άλλων λαών-μελών της Ευρωζώνης, όπως, επίσης ανακριβώς, θέλουν να εμφανίζουν ορισμένοι από τους ευρωπαίους πολιτικούς για να είναι αρεστοί στους δικούς τους ψηφοφόρους, αλλά αναμένουν από τους ευρωπαίους εταίρους να επιτευχθεί με την ελληνική κυβέρνηση μία συμφωνία, η οποία θα προβλέπει ρύθμιση του ελληνικού χρέους κατά τρόπο που να επιφέρει ανάπτυξη της οικονομίας και μείωση της ανεργίας. Αναμένουν από τους ευρωπαίους εταίρους να σκεφθούν όχι μόνο τους αριθμούς και τα οικονομικά μεγέθη, αλλά και της ηθικές αξίες που επιβάλλει η Ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης.»

Ο απίστευτος Oυμπέρτο Έκο

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB_26_WebΟ μεσαιωνολόγος Έκο, ο σημειολόγος Έκο, ο φιλόσοφος και δημοσιογράφος, ο βιβλιοσυλλέκτης και βιβλιοφάγος, ο θεωρητικός της λογοτεχνίας και ο λογοτέχνης Έκο συναντιούνται, εν τέλει, σ’ έναν άνθρωπο που διψά να «καταπιεί» τον κόσμο· να χωρέσει στο κεφάλι του ει δυνατόν όλα τα ανθρώπινα πεπραγμένα (σαν σε ένα απέραντο, νοερό Wunderkammern[1]) και να τα ξαναβγάλει σε κείμενα. Να τα αριθμήσει κι ας παραμένουν αναρίθμητα, να τα ταξινομήσει κι ας είναι χαοτικά, να τα ξαναπεί κι ας υπερβαίνουν την εγγενώς ελλιπή λειτουργία των λέξεων – ικανών μεν να αναπληρώνουν την απουσία, αλλά όχι και την αμεσότητα.

Λέει και προσθέτει κι αναδιατυπώνει ο Έκο, υπό το φως νέων αναγνώσεων, όσα δεν ολοκληρώθηκαν σε προηγούμενα κείμενά του. Επανέρχεται, ξανά και ξανά, σαν η προσπάθειά του να μπορεί να έχει μια κατάληξη. Σαν να είναι δυνατόν να εντοπίσει εκείνο το σημείο που, όπως Το Άλεφ του Μπόρχες, θα περιέχει όλα τα σημεία, θα είναι ο τόπος των τόπων.

Ο αφοσιωμένος Γιάννης Καλαϊτζής

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
kalaitzis17.2.16

Η φωτογραφία του Γιάννη Καλαϊτζή είναι από τα γυρίσματα της σειράς ντοκιμαντέρ «Έλληνες γελοιογράφοι»

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΡΤΙΝΙΔΗ

Η πολιτική γελοιογραφία αποτέλεσε, από τη γέννησή της στα τέλη του 18ου αιώνα, το ιδεώδες πεδίο λιτότητας. Η τέχνη να συμπυκνώνεις σ’ ένα σκαρίφημα συμβολισμούς, υπερβολές, αναλογίες, ειρωνείες, σαρκασμούς, ιδεολογίες, ιλαρότητα και απελπισία, ιστορία και επικαιρότητα (ιδίως επικαιρότητα), είναι μια πραγματικά μεγάλη τέχνη. Ο Γιάννης Καλαϊτζής υπηρέτησε αυτή την τέχνη με τη χαρακτηριστική πληθωρικότητα και το απαράμιλλο ταλέντο του.

Περιεχόμενα 70ού τεύχους, Φεβρουάριος 2016

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_70-COVER-web

κλικ-μεγέθυνση

Στράτος Δορδανάς, Εμφύλια πάθη: Χθες και σήμερα
Γιώργης Γιατρομανωλάκης, Θανάσης Τζαβάρας: Διευθέτηση αναμνήσεων
Κολμ Τομπίν, Ο όψιμος Φράνσις Μπέικον: Πνεύμα και ουσία
Γιώργος Καλλίνης, Η ανασύσταση μιας πόλης
Βασίλειος Π. Βερτουδάκης, Δημοκρατία και ηγεμονισμός: ο Περικλής και η πρόσληψή του στους νεότερους χρόνους
Άρης Μπερλής, Η μικρή και η μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση
Πέτρος Μαρτινίδης, Υπάρχουμε μόνο στα μάτια που αποζητάμε
Δημήτρης Καλοκύρης, Στο στόμα του θηρίου (Άσραφ Φαγιάντ)
Μανώλης Βασιλάκης, Ο λεξιθήρας λημματοσυλλέκτης «Άρχων Διδάσκαλος του Γένους» — Τα ελληνοχριστιανικά λεξικά που ευλόγησαν Χριστόδουλος και Βαρθολομαίος
Τζορτζ Σόρος, «Η ΕΕ στα πρόθυρα της κατάρρευσης» — Συνέντευξη με τον Γκρέγκορ Πέτερ Σμιτς
Βασιλική Γεωργιάδου, Συναισθήματα και πολιτική συμπεριφορά
Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, Το αδύνατο άλμα προς την ελευθερία — Το άτομο στη σκιά της Ιστορίας
Ευριπίδης Γαραντούδης, Ο Κ.Π. Καβάφης και ο κινηματογράφος
Κάρεν Άρμστρονγκ, Από τον ουαχαμπισμό στο Ισλαμικό Κράτος: Πώς η Σαουδική Αραβία εξήγαγε την κύρια πηγή της διεθνούς τρομοκρατίας
Γεράσιμος Μακρής, Το Όραμα του Χαλιφάτου και η Στρατηγική της Βίας μιας νεωτερικής Ισλαμιστικής Οργάνωσης
Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Ψεύτικη ζωή: ο Γκέοργκ Λούκατς και η προδοσία της φιλοσοφίας
Θεοφάνης Τάσης, Πώς να γίνετε αυτό που είστε: Η φιλοσοφία ως τέχνη του βίου από τον Μονταίνιο στον Νίτσε

Σχέδιο εξωφύλλου: ο Γκέοργκ Λούκατς από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Συνέντευξη με τον Τζορτζ Σόρος

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB_53_sorosΠερί ΕΕ, Μέρκελ, Brexit, Ρωσίας, Ουκρανίας, Πολωνίας, Ουγγαρίας, Κίνας – αλλά και μια αστοχία

Η παρακάτω συνέντευξη του Τζορτζ Σόρος στον Γκρέγκορ Πέτερ Σμιτς (Gregor Peter Schmitz) δημοσιεύεται ταυτόχρονα στο περιοδικό The New York Review of Books.

ΓΚΡΕΓΚΟΡ ΠΕΤΕΡ ΣΜΙΤΣ: Όταν το περιοδικό Timeανακήρυξε τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ «Πρόσωπο της χρονιάς», την αποκάλεσε «Καγκελάριο του ελεύθερου κόσμου». Πιστεύετε ότι κάτι τέτοιο είναι δικαιολογημένο;

ΤΖΟΡΤΖ ΣΟΡΟΣ: Ναι. Όπως γνωρίζετε, κατά το παρελθόν, επέκρινα την καγκελάριο και παραμένω πολύ επικριτικός απέναντι στην πολιτική λιτότητας που εφαρμόζει. Όταν όμως ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, επιτέθηκε στην Ουκρανία, εκείνη έγινε η ηγέτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, ως εκ τούτου, εμμέσως και του ελεύθερου κόσμου. Μέχρι τότε, ήταν μια χαρισματική πολιτικός που μπορούσε να «διαβάζει» τα αισθήματα της κοινής γνώμης και να τα ικανοποιεί. Προβάλλοντας όμως αντίσταση στις ρωσικές επιθέσεις, έγινε μια ηγέτης που ύψωσε το ανάστημά της απέναντι στην επικρατούσα άποψη.

Περιεχόμενα 69ου τεύχους, Ιανουάριος 2016

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_69-coverWeb

κλικ-μεγέθυνση

Χ. Λ. Καράογλου, Μια έκδοση «μοναδική»
Κώστας Κωστής, O Εθνικός Διχασμός
Μαρία Δ. Ευθυμίου, Η Ιστορία του Θωμά Γόρδωνος
Άρης Μπερλής, «Είμαστε όλοι ομοφυλόφιλοι»
Αντώνης Εφραιμίδης, Περί σεξουαλικής συνείδησης και ασυνειδησίας των ομοφοβικών
ARB, Ράιφ Μπαντάουι: χίλιες βουρδουλιές επειδή λέει αυτά που σκέφτεται
Ράιφ Μπαντάουι (Raif Badawi), Το θράσος των μουσουλμάνων στη Νέα Υόρκη
Γιάννης Δημητρακάκης, Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης ως αναγνώστης της λογοτεχνίας
Σβετλάνα Αλεξίεβιτς (SvetlanaAlexievich), Για την ιστορία μιας ουτοπίας
Η ομιλία κατά την απονομή του Βραβείου Νόμπελ
Δημήτρης Δημηρούλης, Ο καβαφικός Αμερικανός
Μικρή επίσκεψη στα δοκίμια του Δανιήλ Μέντελσον
Ντάνιελ Μέντελσον (DanielMendelsohn), Το μανιφέστο ενός κριτικού
Νταϊάνα Χάας, Ο Μέντελσον και η ανάγνωση του Καβάφη
Πέτρος Μαρτινίδης, Προφητεύοντας το Μπατακλάν — Επώδυνες κληρονομιές
Ανώνυμος, Το μυστήριο του Ισλαμικού Κράτους
Χ.Λ. Μένκεν (H. L. Mencken), Γιατί δεν είμαι βιβλιοσυλλέκτης
Μιχαήλ Ζουμπουλάκης, Φιλελεύθερος λόγος, αλλά ξύλινος
Μανώλης Βασιλάκης, Νόμος περί Τύπου: απαισία του η μνήμη…
Αλέξανδρος Κεσίσογλου, Ένας Γερμανός Μουσταφά

Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Ντάνιελ Μέντελσον από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο