Μνημόνιο. Ένα post mortem

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Από τον ΧΡΥΣΑΦΗ Ι. ΙΟΡΔΑΝΟΓΛΟΥ

ARB_24_ote

O πολιτικός, ο εσμός, η πρόκληση και η αλήθεια

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Στέφανος Μάνος, Αντιστρουθοκαμηλικά, έκδ. «Καθημερινή», Αθήνα 2010, σελ. 124

Ο Στέφανος Μάνος με τους γιούς του Κωνσταντίνο (αριστερά) και Φίλιππο (δεξιά) το 1985.

Ο Στέφανος Μάνος με τους γιούς του Κωνσταντίνο (αριστερά) και Φίλιππο (δεξιά) το 1985.

Από τον ΝΙΚΟ Κ. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟ
Το βιβλίο του Στέφανου Μάνου περιλαμβάνει 29 κείμενά του –ομιλίες και προπαντός άρθρα– δημοσιευμένα στηνΚαθημερινή, την Εστία και άλλα έντυπα, από το 1993 ως πέρσι. Καλύπτουν δηλαδή τις δύο σχεδόν δεκαετίες που μεσολαβούν από την τελευταία υπουργική του θητεία (στην κυβέρνηση Μητσοτάκη) ως τις μέρες μας. Μια περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας –όπως ο ίδιος σημειώνει στον πρόλογό του– «με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, παρέμειν[ε] στην αντιπολίτευση».
Το ίδιο διάστημα, ο Στέφανος Μάνος διεκδίκησε ανεπιτυχώς δύο φορές την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας (1993 και 1997) –από την οποία τελικά τον διέγραψε ο Κώστας Καραμανλής το 1998–, ίδρυσε τους «Φιλελεύθερους» (1999) και, πιο πρόσφατα, τη «Δράση» (2009), που όμως δεν δικαίωσαν τις προσδοκίες του. Αυτό πάντως που κυρίως του προσάπτουν οι παλαιοί φίλοι του είναι ότι, στο ενδιάμεσο, το 2004, εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με το ΠΑΣΟΚ (μαζί με τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο) και βρέθηκε έτσι στο αντίπαλο στρατόπεδο από εκείνο στο οποίο είχε πορευτεί έως τότε.

Τεύχος 23ο – Νοέμβριος 2011

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB_23_WebΟι συμμορίες του λευκού κολάρου αντεπιτίθενται

Το editorial της Athens Review of Books, τχ. Νοεμβρίου

Στο ερώτημα «Πού ανήκει η Ελλάδα;» για πολλά χρόνια η απάντηση ήταν αυτονόητη. Ανήκαμε εις την Δύσιν και αργότερα στην Ευρώπη, στην ΕΟΚ, στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τελικά στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης, την ευρωζώνη.
Όταν όμως έψαχνε κανείς τις διεθνείς στατιστικές της χώρας προέκυπτε μια περισσότερο σύνθετη εικόνα. Αλλού τα πράγματα ήταν παραδειγματικά: είμαστε, λόγου χάρη, η δέκατη έβδομη χώρα στη διάρκεια ζωής[1] και η εικοστή δεύτερη χώρα στον κόσμο στον δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης του UNDP (United Nations Development Program)[2]. Αλλού η εικόνα ήταν τελείως διαφορετική. Πέφταμε στην τεσσαρακοστή θέση όταν επρόκειτο για την προστασία του περιβάλλοντος[3], στην εβδομηκοστή όγδοη θέση με βάση τον δείκτη αντιλαμβανόμενης διαφθοράς της Διεθνούς Διαφάνειας[4] και στην εκατοστή στον δείκτη διευκόλυνσης της επιχειρηματικότητας (ease of doing business[5]) της Παγκόσμιας Τράπεζας, μαζί με χώρες από τα βάθη του Τρίτου Κόσμου.

Πρωτοπόρος, για τον Άνθρωπο

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB_23_jobsΠρωτοπόρος, για τον Άνθρωπο

Η ανθρωπότητα σήμερα, πιο πολύ παρά ποτέ, οφείλει φόρο τιμής στα λίγα εκείνα άτομα που με την προσφορά τους επηρεάζουν τις ζωές όλων μας και αφήνουν ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία και την εξέλιξη της υφηλίου. Στην εποχή μας σπανίζουν πλέον οι μονάδες που, αφενός, έχουν τη διόραση να σταθμίσουν σωστά τις ανάγκες και τις ευκαιρίες και, αφετέρου, έχουν την τόλμη και την ικανότητα να κάνουν την υπέρβαση για την αξιοποίησή τους. Η εξέλιξη της ανθρωπότητας φαίνεται πως στηρίζεται πλέον σε ομάδες και συγκυρίες. Στη σύγχυση που βασιλεύει, η ύπαρξη τέτοιων ατόμων συμβάλλει στην ανανέωση της πίστης για το μέλλον. Γι’ αυτό αξίζει να σταθούμε και να αναγνωρίσουμε την προσφορά του Στιβ Τζομπς. Ίσως λίγοι γνωρίζουν καλά ποιος ήταν και τι έκανε.

Περιεχόμενα 23ου τεύχους, Νοέμβριος 2011

ARB_23_Web
FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Η Μεγάλη Ληστεία

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Από τον ΑΘΑΝΑΣΙΟ Χ. ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟ

1.

[Ο σοσιαλισμός της αστακομακαρονάδας] Είναι μία βροχερή Τετάρτη του Φεβρουαρίου 1981. Το βράδυ, σε μια ψαροταβέρνα του Χαλανδρίου, στον δρόμο προς Χολαργό, κοντά στο σπίτι του Χαρίλαου Φλωράκη, Γενικού Γραμματέα τότε του ΚΚΕ, συνευρίσκονται οι Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Κωστής Βαΐτσος, Βάσω Παπανδρέου, Μένιος Κουτσόγιωργας και ο μετέπειτα δήμαρχος Χαλανδρίου Νίκος Πέρκιζας.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι σίγουρος για την εκλογική νίκη του «Κινήματος» στις εκλογές του Οκτωβρίου και η συζήτηση είναι πού θα βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για να μοιραστούν στις ορδές των «μη προνομιούχων» που ανυπόμονοι περιμένουν την ώρα της μεγάλης εισβολής.