Τα άνθη του ανορθολογισμού

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Από τον ΔΙΟΝΥΣΗ ΓΟΥΣΕΤΗ

Φώτης Γεωργελές, Κρυμμένες αλήθειες και ψεύτικα διλήμματα, Μεταίχμιο, Αθήνα 2013, σ. 291
ARB_44_Xantzopoulos
α editorial του Φ. Γεωργελέ γράφονται για δημοσίευση στην Athens Voice. Για το βιβλίο του επέλεξε εκείνα που αφορούν την κρίση, η οποία ξέσπασε στη χώρα μας το 2009 και επισημοποιήθηκε με την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης στις 23 Απριλίου του 2010. Τα κείμενα που επέλεξε χρονολογούνται από το 2009 μέχρι το 2013, με την εξαίρεση ενός που δημοσιεύθηκε στις 19 Απριλίου 2007 και αναφέρει την άποψη αναγνώστη: «Τι ζόρι τραβάς ρε φίλε; Μια χαρά είναι η Ελλαδίτσα μας και αν δεν σ’ αρέσει να πας να ζήσεις αλλού».
Ο Φ. Γεωργελές έχει κατατάξει τα κείμενα που επέλεξε σε πέντε ενότητες, με πρώτη «Το χρονικό μιας προαναγγελθείσης χρεοκοπίας», στο οποίο εξηγεί με απλό και κατανοητό για έναν σκεπτόμενο άνθρωπο τρόπο το πώς φτάσαμε στη χρεοκοπία. Τα υπόλοιπα τέσσερα κεφάλαια περιγράφουν την ανορθολογική αντίδραση της ελληνικής κοινωνίας: Η άρνηση της πραγματικότητας, Διάλεξε πραγματικότητα, Η κοινωνία της μελαγχολίας, Αναζητώντας ενόχους αντί για λύσεις.

Περιεχόμενα 44ου τεύχους, Οκτώβριος 2013

ARB_44web
FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB, Οι εφημερίδες της κυβερνήσεως
Αθηνά Δημητριάδου, JOYCE x 2 = ?
Μ.Ζ. Κοπιδάκης, Ο θεσπέσιος Ιάμβλιχος — Ελληνοσύρος μάγος και θείος ανήρ
Διάλογος (Σπύρος Μοσχονάς, Ειρήνη Παθιάκη), Συναδελφικότητα και αλληλεγγύη
Σέιμους Χήνυ, Έξι Ποιήματα — Μετάφραση Χάρης Βλαβιανός
Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Η αποκρουστική «φιλοσοφία»της βίας και η ηρωική μαρτυρία του Καμύ
Τόνι Τζαντ (TonyJudt), Ο χαμένος κόσμος του Αλμπέρ Καμύ
Πέτρος Μαρτινίδης, Η δικαιολογία του θεού
Σωτήρης Ριζάς, Σοσιαλισμός, φιλελευθερισμός, δημοκρατία — Μια ματιά από τον Μεσοπόλεμο
Διονύσης Γουσέτης, Τα άνθη του ανορθολογισμού
Λίνα Πανταλέων, Εξορία από τις λέξεις
Αντώνης Χατζημωυσής, Η οὐσία είναι μία
Μάνος Κουντούρης, Η Ελλάδα υπό επιτήρηση — Μια διαπεραστική ματιά στο χθες με απρόσμενες επιπτώσεις στο σήμερα
Βίκτωρ Ιβάνοβιτς, Φωνές και ψίθυροι από τους αντίποδες — Ένας ιθαγενής ποιητής του Νότιου Κώνου
Ιωάννα Ναούμ, Η πεζογραφία του Τάσου Χατζητάτση: μεθύστερο βίωμα
Εμμανουέλα Κάντζια, Η Λίμνη του Παπαδιαμάντη — …ὅπου ὑπῆρχεν εἷς οὐρανὸς ἐπάνω, καὶ ἄλλος οὐρανὸς ἐφαίνετο κάτω
Γιώργος Γιαννουλόπουλος, Ο Κοραής, το έθνος και η γλώσσα
Δημήτρης Φύσσας, Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο in love
Μάνος Ματσαγγάνης, Η Ελλάδα μπροστά στον υποβιβασμό — Ένα κεντροαριστερό μανιφέστο
Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Αλμπέρ Καμύ από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Τεύχος 43ο, Σεπτέμβριος 2013

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB_43webΣΥΡΙΖΑ, ο στυλοβάτης του συστήματος

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να στηρίζεις ένα σύστημα. Ο προφανής είναι να το υπηρετείς ευθέως και δημοσίως. Να κάνεις δηλαδή εμφανώς ό,τι μπορείς για να το διατηρήσεις. Να του δίνεις και να του παρατείνεις νέα δάνεια που δεν δικαιούται και αποζημιώσεις για έργα που δεν εκτελούνται. Να φροντίζεις να υπάρχει ένας και μοναδικός προσφέρων στους «διαγωνισμούς» των εθνικών προμηθευτών και στις ιδιωτικοποιήσεις. Να αναδιανέμεις δισεκατομμύρια τραπεζικού ενεργητικού χωρίς κανείς να μπορεί να αξιολογήσει ποιος πήρε τι, πόσα και γιατί. Να πουλάς το τραγελαφικό σου «success story» για να βολέψεις την εκλογική εκστρατεία των εξωχώριων ισχυρών. Να επιταχύνεις και να επιβραδύνεις τον πέλεκυ τής (πάντα ανεξάρτητης) Δικαιοσύνης, ώστε να κινείται –αναλόγως του επιπέδου πολιτικής προστασίας που διαθέτει ο ενδιαφερόμενος– από την ράθυμη ανικανότητα στην ακούραστη ενεργητικότητα.

Σκέψεις σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Ρίτσος: ασυμβίβαστος ποιητής ή δειλός κομφορμιστής;

Από τον ΧΑΡΗ ΒΛΑΒΙΑΝΟ 
 
 
«Ο Στάλιν μισούσε την ποίηση. Θεωρούσε τους ποιητές ενοχλητικές αλογόμυγες»
Νικίτα Χρουτσώφ
«Όχι, δεν είναι αλήθεια. Δεν είναι αλήθεια. / Σταματήστε λοιπόν τις καμπάνες. Σταματήστε τις. Ο Ιωσήφ Στάλιν δεν πέθανε. Είναι παρών ο Στάλιν στο παγκόσμιο πόστο του. (…) Σώπα γιαγιά και σκούπισε με το τσεμπέρι σου τα μάτια σου. / Όταν σβύνει η φωτιά σου κάτω από το τσουκάλι σου / Είναι ο Στάλιν που σκύβει και φυσάει τη φωτιά σου ν’ ανάψει
(Γιάννης Ρίτσος, «Για τον θάνατο του Στάλιν», 1953)
1.
Τα γνωστά και τετριμμένα
skilakakiARB_43Κάθε διανοούμενος, εφόσον έχει αποφασίσει να διαμορφώνει και να διατυπώνει απόψεις, είναι λογικό να φιλοδοξεί να τις καταστήσει ενεργές στο πλαίσιο της κοινωνίας στην οποία ζει και δραστηριοποιείται. Όποιος ισχυρίζεται ότι γράφει μόνο για τον εαυτό του (όπως σπεύδουν να μας υπενθυμίσουν με κάθε ευκαιρία κάποιοι γραφικοί «εστέτ» συγγραφείς μας), ή εν ονόματι της καθαρής γνώσης (ή της «καθαρής ποίησης»), δεν είναι διανοούμενος. Όπως έλεγε και ο Ζενέ, από τη στιγμή που δημοσιεύεις κριτικά κείμενα (κείμενα εν γένει θα πρόσθετα εγώ – άρα καιποιήματα), ή υποστηρίζεις μια θέση, έχεις μπει στον χορό της πολιτικής· αν, λοιπόν, αρνείσαι την πολιτική, αρνείσαι τον δημόσιο λόγο και τον ρόλο σου. (Βλέπε, για παράδειγμα, και την πρόσφατη διαμάχη στις στήλες του Βήματος ανάμεσα στον Γιώργη Γιατρομανωλάκη και τον Νίκο Μουζέλη, με αφορμή την επιστολή του Νάνου Βαλαωρίτη προς τον Α. Σαμαρά ή τις αντιδράσεις που προκάλεσαν οι δηλώσεις της Κικής Δημουλά για τους μετανάστες στην Κυψέλη. Είναι προφανές ότι οι ποιητές δεν περνούν όλη τη μέρα τους κλεισμένοι στον χρυσελεφάντινο πύργο της poésie, και άρα όταν γράφουν ή μιλούν για θέματα που δεν αφορούν αποκλειστικά την τέχνη τους κρίνονται όπως ο κάθε «άμουσος θνητός»).

Διδάγματα για κακομαθημένους

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
Από τον ΜΙΧΑΛΗ ΨΑΛΙΔΟΠΟΥΛΟ
 
Κώστας Κωστής, «Τα κακομαθημένα παιδιά της ιστορίας». Η διαμόρφωση του νεοελληνικού κράτους, 18ος-21ος αιώνας, Πόλις, Αθήνα 2013, σελ. 894
didagmataARB_43Το νέο βιβλίο του Κώστα Κωστή γράφηκε όσο ο συγγραφέας ήταν καθηγητής στην Έδρα Μελετών για τη Νεότερη και Σύγχρονη Ελλάδα στην École des hautes études en sciences sociales στο Παρίσι και διευθυντής σχετικού σεμιναρίου που είχε ως αντικείμενο τη μελέτη της συγκρότησης του κράτους στην Ελλάδα σε σύγκριση με αντίστοιχες διαδικασίες στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Στηριγμένος σε προγενέστερες μελέτες του στην οικονομική ιστορία της περιοχής και στην ενδελεχή ανάλυση του τραπεζικού συστήματος και της σχέσης κράτους-κοινωνίας στην Ελλάδα, ο Κωστής επιχειρεί να συνθέσει στη μελέτη αυτή τα ως τώρα συμπεράσματά του με ερευνητικά πορίσματα νεότερων Ελλήνων και ξένων ιστορικών σχετικά με τις κοινωνικο-οικονομικές εξελίξεις στα Βαλκάνια κατά τους τρεις τελευταίους αιώνες. Το αποτέλεσμα είναι μια εξαιρετικά πρωτότυπη ιστορία της Ελλάδας, πλήρης στοιχείων, που ξεβολεύει κοινούς τόπους και βολικούς μύθους της ελληνικής ιστοριογραφίας οι οποίοι έχουν κληροδοτηθεί στις νεότερες γενιές από προγενέστερους ιστορικούς και ιστοριοδίφες, ειδικά μετά το 1974. 

Περιεχόμενα 43ου τεύχους, Σεπτέμβριος 2013

ARB_43web
FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB, ΣΥΡΙΖΑ, ο στυλοβάτης του συστήματος
Μιχάλης Ψαλιδόπουλος, Διδάγματα για κακομαθημένους
Ιακώβ Σιμπή, Ο Τελευταίος των Αδίκων και οι Αλπινιστές του Κακού
Πέτρος Μαρτινίδης, Η σκέψη σε κίνδυνο
Γρηγόρης Τζουσδάνης (GregoryJusdanis), Ακούγοντας τον Χακ Φιν
φρεντερικ μπαστια
Μιχάλης Μητσόπουλος, Πολεμώντας μεσαιωνικούς δαίμονες με κοινή λογική και κουράγιο
Ιωάννης Ληξουριώτης, Σοφιστείες κρατιστών. Πέρα από αυτό που βλέπουμε υπάρχει και κάτι που δεν βλέπουμε
Αλέξανδρος Νεχαμάς (AlexanderNehamas), Μπορεί η τέχνη του βίου να διδαχθεί;
Νικήτας Σινιόσογλου, Φιλοσοφία χωρίς μοραλίνη: Για τον Νίτσε σήμερα
Χ.Ε. Μαραβέλιας, Ηράκλειτος αντί Βάγκνερ
Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Η σημασία της αμερικανικής δημοκρατίας
Τίμοθι Γκάρτον Ας (TimothyGartonAsh), Το νέο Γερμανικό Ζήτημα
Ντάνιελ Μέντελσον (DanielMendelsohn), Ηρακλής: Άλλη μια τιμωρία!
Μ. Κωνσταντουδάκη, Κ. Κριμπάς, Π. Κιτρομηλίδης, Θεόδωρος Γεωργιλαδάκης – Teodoro Fischetti
Διάλογος (Άρης Μπερλής), Ο Τ.Σ. Έλιοτ και το «δαιμόνιο της γλώσσας»
Χάρης Βλαβιανός, Σκέψεις σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Ρίτσος: ασυμβίβαστος ποιητής ή δειλός κομφορμιστής;
Ντέιβιντ Ρικς (DavidRicks), Στον Λουί Αραγκόν (και σε άλλους). Ποίημα
Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Φρίντριχ Νίτσε από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο