Περιεχόμενα 48ου τεύχους, Φεβρουάριος 2014

ARB_48_cover
FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

 ARB, Το ΠΑΣΟΚ είναι παντού

Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, Άνθρωπος, λεοντάρι, αλεπού — Σκέψεις πάνω στην κανονιστικότητα του «Ηγεμόνα»

Φιλήμων Παιονίδης, Το γλυκόπικρο ’45

Πέτρος Μαρτινίδης, Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τον κομμουνισμό: ο Στάλιν

Ο Γκρέκο, η Ιερά Εξέταση και ο ναζισμός

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Τετρακόσια χρόνια μετά τον θάνατο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου η νουβέλα του Στεφάν Αντρες που κυκλοφορεί τώρα στα ελληνικά τον αναδεικνύει σε συμβολική φυσιογνωμία αντίστασης σε κάθε απολυταρχία

[Αναδημοσίευση από Το Βήμα 04.01.14]

Της Λαμπρινής Κουζέλη

greco-coverΣτέφαν Αντρες
Ο Γκρέκο ζωγραφίζει τον Μεγάλο Ιεροεξεταστή
Mετάφραση Χ. Ε. Μαραβέλιας.
Εκδόσεις The Athens Review of Books, 2013,
σελ. 78, τιμή 9 ευρώ«Ξέρετε, είναι μάταιο να σκοτώνουμε τους ιεροεξεταστές. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να αποτυπώσουμε την όψη αυτών των ατιμαστών του Χριστού». Πίσω από το καβαλέτο του ο Ντομένικος Θεοντοκόπουλος παρατηρεί το πρόσωπο του Μεγάλου Ιεροεξεταστή Νίνιο ντε Γκεβάρα προτού σύρει τις πρώτες γραμμές στην προσωπογραφία που του παραγγέλθηκε. Ο φοβερός καρδινάλιος, υπεύθυνος για εκατοντάδες θανάτους «αιρετικών», διαβάζει σιωπηλός. Είναι ντυμένος τα βιολετί μάλλινα ράσα της Σαρακοστής των Χριστουγέννων. Στο στυφό κροκοκίτρινο πρόσωπό του δύο ουρανί μάτια κινούνται πίσω από ένα ζευγάρι στρογγυλά γυαλιά με σκούρο σκελετό. Στην πλατεία της Μητρόπολης της Σεβίλλης ακούγονται πατημασιές αλόγου. Καθώς ο ήλιος πέφτει, η μακριά πομπή των δομινικανών μοναχών, των μετανοημένων και των πελιδνών αιρετικών, η τρομερή πομπή της Ιεράς Εξέτασης ετοιμάζεται να ξεκινήσει.

Λύση η (δημιουργική) καταστροφή;

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Ίσως καταντούμε μονότονοι επαναλαμβάνοντας τα αυτονόητα

κλικ-μεγέθυνση

κλικ-μεγέθυνση

O αυστριακός οικονομολόγος Γιόζεφ Σουμπέτερ, ένας από τους σημαντικότερους οικονομολόγους του πρώτου μισού του 20ού αιώνα, εισήγαγε στα οικονομικά τον όρο δημιουργική καταστροφή, για να περιγράψει τη μεγαλύτερη ικανότητα του καπιταλιστικού συστήματος, την ικανότητά του να ανανεώνεται μέσα από τη δυναμική της καινοτομίας και του ανταγωνισμού. Έγραφε: «…αδυσώπητα καταστρέφοντας το παλιό, αδυσώπητα δημιουργώντας το καινούργιο. Αυτή η διαδικασία της Δημιουργικής Καταστροφής είναι το θεμελιώδες δεδομένο του καπιταλισμού». Πράγματι, μεγάλες επιχειρηματικές συλλογικότητες του παρελθόντος που κυριάρχησαν στις αγορές επί πολλές δεκαετίες εξαφανίστηκαν μέσα σε λίγα χρόνια, όταν το περιβάλλον μέσα στο οποίο ανέπτυσσαν δεξιότητες και επιχειρηματική κουλτούρα ανατράπηκε ολοσχερώς.

Ο χαρτογράφος των αδιεξόδων μας

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΡΤΙΝΙΔΗ

Δημήτρης Χαντζόπουλος, Στο τούνελ. Σκίτσα 2010-2013, Άγρα, Αθήνα 2013, σελ. 264

ARB_47_xantz19a

Ό,τι συνιστά στοιχειώδη υποχρέωση μιας παρουσίασης βιβλίου ακυρώνεται στην περίπτωση ενός άλμπουμ γελοιογραφιών. Όποιος δοκιμάσει να ανατάμει κάποια μέρη του έργου για να διερμηνεύσει το σύνολο, όπως θα όφειλε σε ένα δοκίμιο, σε ένα μυθιστόρημα ή μια ποιητική συλλογή, οδηγείται στη ματαιοπονία ή στην απρέπεια. Μια γελοιογραφία σαρώνεται με το πρώτο βλέμμα. Οι εξηγήσεις, είτε περιττεύουν (εξ ου η ματαιοπονία) είτε αποκαλύπτουν ως ελλιπούς ευφυΐας όποιον τις χρειάζεται για να αντιληφθεί το χιούμορ της (εξ ου η απρέπεια). Η ανατομή της, όπως με κάθε ανατομή, συνεπάγεται τη θανάτωσή της.

Μια συνταγή αφανισμού: Η αγάπη για τη λογοτεχνία και την τέχνη

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Από την ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ

ЛюдмилаУлицкая, Зеленыйшатер(Λουντμίλα Ουλίτσκαγια, Η πράσινη σκηνή),Эксмо, Μόσχα 2010, σελ. 592

Ljudmila Ulickaja, Das grüne Zelt, μτφρ. στα γερμανικά Ganna-Maria Braungardt, Carl Hanser Verlag, Μόναχο 2012, σελ. 592

ARB_47_ljudmilla

Τρεις νέοι άνθρωποι γοητεύονται τόσο από τον φιλόλογό τους στο γυμνάσιο ώστε αφιερώνονται στην λογοτεχνία και την τέχνη, καταλήγουν «αντιφρονούντες», αναλαμβάνουν παράνομη δράση και διαλύουν τις ζωές τους. Τόσο απλά. Καταστρέφονται γιατί αγαπούν με πάθος τη λογοτεχνία και την τέχνη. Στην ΕΣΣΔ των δεκαετιών 1950, ’60, ’70 επικεντρώνεται η δράση του μυθιστορήματος Zelenyj šater(Η πράσινη σκηνή) της από χρόνια αναγνωρισμένης συγγραφέως Λουντμίλα Ουλίτσκαγια. Η Ουλίτσκαγια, στο ογκώδες και λεπτομερέστατο αυτό μυθιστόρημά της, επιχειρεί να παρακολουθήσει την ιστορία των αντιφρονούντων διανοουμένων στην ΕΣΣΔ, να καταγράψει τις προσωπικές πορείες των ελεύθερων πολιορκημένων της φιμωμένης σοβιετικής διανόησης – της πραγματικής διανόησης του τόπου.

Περιεχόμενα 47ου τεύχους, Ιανουάριος 2014

κλικ-μεγέθυνση
FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB, Λύση η (δημιουργική) καταστροφή;

Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Η απούσα σοσιαλδημοκρατία

Μ. Ζ. Κοπιδάκης, Στενή οδός και τεθλιμμένη, η απάγουσα εις την ζωήν

Λίνα Πανταλέων, Το όνειρο ενός ανήλικου χρόνου