Η ντροπή του αγγελιόσημου

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Avrantinis_50

Του Τάσου Ι. Αβραντίνη*

Πολλοί έσπευσαν να πανηγυρίσουν την κατάργηση του αγγελιόσημου, το οποίο βεβαίως δεν καταργήθηκε. Όχι μόνο δεν καταργήθηκε αλλά ο υπουργός Εργασίας διαβεβαίωσε πως δεν διανοήθηκαν καν στην κυβέρνηση να το καταργήσουν. Υποστηρίζω ότι το αγγελιόσημο δεν πρόκειται να καταργηθεί παρά μόνο όταν θα έχει πραγματικά γκρεμιστεί το πελατειακό κράτος και οι Ηρακλείς του, δηλαδή η αντιδραστική συντεχνία των δημοσιογράφων και οι απολύτως κρατικοδίαιτοι ιδιοκτήτες μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Για μια πολιτική ένωση της Ευρωζώνης

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB_50_coverΈνα Μανιφέστο για μια πολιτική ένωση της Ευρωζώνης (“Manifeste pour une union politique de l’euro”) δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα LeMonde στις 16 Φεβρουαρίου 2014. Το κείμενο υπέγραφαν 15 φιλόσοφοι, πολιτειολόγοι, νομικοί, οικονομολόγοι, ιστορικοί, συγγραφείς και άλλοι διανοούμενοι. (Ταυτοχρόνως δημοσιεύθηκε ανάλογο κείμενο από τον «Όμιλο Άιφελ», με τίτλο “Pour une Communauté politique de l’euro”).

Και οι δύο ομάδες αναφέρονταν σε παρόμοιο κείμενο (“Aufbruch in die Euro-Union” / “Προς μια Ένωση του Ευρώ”) που υπέγραψαν οι 11 συνάδελφοί τους του «Ομίλου Γκλίνικερ» στη Γερμανία, (δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Die Zeit στις 17 Οκτωβρίου 2013) και με το οποίο οι υπογράφοντες εξέφρασαν την ανησυχία τους για την κρίση χρέους που διαιωνίζεται, απειλώντας την Ευρώπη και τον κόσμο. Από τότε έως σήμερα έχουν προσυπογράψει τα κείμενα αυτά μερικές χιλιάδες Γάλλοι και Γερμανοί διανοούμενοι, ενώ η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται.

Με την Ευρώπη, για την Ευρώπη

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_50_edito

Η Ενωμένη Ευρώπη – Σπίτι της Δημοκρατίας.

Βρισκόμαστε ενώπιον Ευρωεκλογών, αλλά κανείς σχεδόν δεν ασχολείται με την Ευρώπη και το μέλλον της. Αυτή είναι μια πάγια κατάσταση στη χώρα μας. Το πολιτικό μας σύστημα είδε εξ αρχής την ένταξη καθαρά εργαλειακά: είτε –στην καλύτερη περίπτωση– ως εξωτερική διασφάλιση της δημοκρατίας, είτε ως αστείρευτη πηγή πόρων για τη χρηματοδότηση του σαθρού πελατειακού κράτους, είτε, τέλος, ως μοχλό για την διεκδίκηση «εθνικών» στόχων όπως αυθαιρέτως ορίζονταν από τις κομματικές ηγεσίες και τους βαρόνους των ΜΜΕ για τον αποπροσανατολισμό και τη χειραγώγηση των ψηφοφόρων.

Ὁ Κασσίρερ καὶ ἡ ὑπεράσπιση τοῦ Διαφωτισμοῦ

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Ἕνας φάρος στὸν σκοτεινὸ αἰώνα

Ο Ερνστ Κασσίρερ στις 22 Αυγούστου 1929. © The Warburg Institute Archive.

Ο Ερνστ Κασσίρερ στις 22 Αυγούστου 1929. © The Warburg Institute Archive.

Ἀπὸ τὸν Περικλή Σ. Βαλλιάνο

Ernst Cassirer, Ἡ φιλοσοφία τοῦ Διαφωτισμοῦ, μτφρ. Ἀννέτε Φώσβινκελ, Μορφωτικὸ Ἵδρυμα Ἐθνικῆς Τραπέζης, Ἀθήνα 2013, σελ. 567

Ἒρνστ Κασσίρερ (1874-1945) γεννήθηκε στὸ Μπρέσλαου τῆς Σιλεσίας (σήμερα Βρότσλαβ στὴν Πολωνία) ἀπὸ γερμανοεβραίους γονεῖς. Ἡ ζωή του ἦταν ἀποκλειστικὰ ἀφιερωμένη στὴν μελέτη καὶ τὴν παραγωγὴ ἰδεῶν, στὴν πίστη ὅτι ὁ κριτικὸς λόγος εἶναι τὸ στέρεο κρηπίδωμα τῆς ἀνθρωπιᾶς καὶ τοῦ πολιτισμοῦ.

Σπούδασε νομικὰ καὶ φιλοσοφία στὸ πανεπιστήμιο τοῦ Βερολίνου. Ἐκεῖ ὁ δάσκαλός του Γκέοργκ Ζίμμελ τοῦ συνέστησε νὰ μελετήσει τὴν νεοκαντιανὴ φιλοσοφία τῆς ἐπιστήμης τοῦ Χέρμαν Κόεν, ἡ ὁποία καὶ σφράγισε τὴν σκέψη του. Ὁ Κόεν τὸν δέχθηκε ὡς μεταπτυχιακό του φοιτητὴ καὶ μέλος τοῦ στενοῦ του κύκλου στὸ Μαρβοῦργο. Ὑπὸ τὴν ἐποπτεία τοῦ Κόεν καὶ τοῦ Νάτορπ ὁ Κασσίρερ συνέγραψε τὴ διδακτορική του διατριβὴ πάνω στὴν κριτικὴ τῶν μαθηματικῶν ἐννοιῶν ἀπὸ τὸν Καρτέσιο (1899).

Ένα λανθάνον κριτικό κείμενο του Ανδρέα Κάλβου

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_50_kalvos

Κάλβος για την Athens Review of Books από Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Commedie di ALBERTO NOTA

Volumi 2, Milano 1818. Presso Antonio Fortunato Stella

E riconosciuta generalmente la superiorità delle Commedie Francesi. Molière ha avuto dei successori, e al dì d’ oggi ancora in Francia il genio teatrale si sostiene con onore. La vivacità nel dialogo, l’ originalità ne’ caratteri, l’ interesse nell’ azione si ammirano anche presentemente nelle produzioni di Collin d’ Harleville, morto troppo presto per l’ arte comica, d’ Andrieux, di Duval, di Picard e d’ altri ancora, i di cui sforzi sono piu fortunate di quelli che si danno comporre Tragedie, poiche fra queste possono appena da trent’ anni in quà citarsi con lode Les Templiers del Sigr. Renouard e l’ Agamemnon di Lemercier, che però imitò e tradusse (e non troppo felicemente) da quello d’ Alfieri.

Περιεχόμενα 50ού τεύχους, Απρίλιος 2014

ARB_50_cover
FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

 Ελληνική πρωτοβουλία, Για μια πολιτική ένωση της Ευρωζώνης
Γερμανική Πρωτοβουλία (Όμιλος Γκλίνικερ), Προς μια Ένωση του Ευρώ
Γαλλική πρωτοβουλία, Μανιφέστο για μια πολιτική ένωση του Ευρώ
ARB, Με την Ευρώπη, για την Ευρώπη
Έντουαρντ Μέντελσον, Ο άγνωστος Ώντεν
Πλάτων Τήνιος, Η ζωή του ιστορικού ως πηγή ιστορίας
Σπύρος Σφενδουράκης, Υπάρχει ελληνικό DNA;
Χρήστος Ροζάκης, Η ιστορία του Διεθνισμού και των αντιπάλων του
Λίνα Πανταλέων, Μικρά θαύματα αθανασίας
Παναγιώτης Δασκαλόπουλος, Έτσι άρχισαν όλα
Γιώργος Χ. Παπαδόπουλος, Λάθη στραβά και πάθη μ’ έβγαλαν σωστό. Ένα ακίνδυνο κοινωνικο-βιολογικό σχόλιο
Σωτήρης Ριζάς, Ευρωπαϊκός εμφύλιος και αντιφασισμός: όταν η πολιτική συναντά την ιστορία
Έρνεστ Χέμινγκγουεϊ, Έκαναν όλοι τους ειρήνη – Τι είναι η ειρήνη; Ποίημα. Μετάφραση Χάρης Βλαβιανός
Τζιμ Χολτ, Ένα μαθηματικό ειδύλλιο
Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Ένας φάρος στον σκοτεινό αιώνα: Ο Κασσίρερ και η υπεράσπιση του Διαφωτισμού
Αντιγόνη Λυμπεράκη, Σίμος Μπενσασσών, Τι Ευρώπη χρειαζόμαστε
Νικήτας Σινιόσογλου, Το μαύρο μαργαριτάρι της νεοελληνικής φιλοσοφίας. Η επιστροφή του ετερόφθαλμου Παμπλέκη
Ευριπίδης Γαραντούδης, Μια καίρια συμβολή στην καλύτερη κατανόηση του Κάλβου
Νάσος Βαγενάς, Ένα λανθάνον κριτικό κείμενο του Κάλβου: Θέατρο και εθνική προοπτική (Μέρος Α΄)
Σταύρος Ζουμπουλάκης, Τα Πρωτόκολλα του ελληνικού αντισημιτισμού

Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Ερνστ Κασσίρερ από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο