Δεν είναι λάθος, είναι πάθος

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Εθνικολαϊκισμός και αντισημιτισμός

O αριστερός αντισημιτισμός είναι ενίοτε παρανοϊκός, μόνο που τάχα έχει «λογικό» άλλοθι τη συμπεριφορά του κράτους του Ισραήλ έναντι των Παλαιστινίων.

O αριστερός αντισημιτισμός είναι ενίοτε παρανοϊκός, μόνο που τάχα έχει «λογικό» άλλοθι τη συμπεριφορά του κράτους του Ισραήλ έναντι των Παλαιστινίων.

Από τον ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟ

 

 

«Η Νέα Τηλεόραση της Ελλάδας θα λέγεται ΝΕΡΙΤ (Nerit), που είναι Εβραϊκό όνομα για
κορίτσια και σημαίνει στα εβραϊκά “κερί”. Το Nerit  προέρχεται από το Εβραϊκό Nera και
δίνεται σε κορίτσια που γεννήθηκαν κατά τη Χάνουκα… (“κερί” της Ανθελληνικής γιορτής
Χάνουκα δηλαδή… τι γιορτάζουν οι Εβραίοι στην Ανθελληνική γιορτή Χάνουκα διαβάστε εδώ:
τη νίκη τους κατά του Μ. Αλεξάνδρου!!!)
».

(Απόσπασμα από το αντισημιτικό παραλήρημα Καρυπίδη)

 

Παρακολουθήσαμε το τελευταίο διάστημα απορριπτικές αντιδράσεις μελών του Σύριζα για την επιλογή της υποψηφιότητας του Θ. Καρυπίδη ως περιφερειάρχη Δ. Μακεδονίας. Αρκετές από αυτές ήταν ειλικρινείς, αλλά δεν πείθουν ότι έχουν κατανοήσει τι (τους) συνέβη. Ζήτησαν την απόσυρση της συγκεκριμένης υποψηφιότητας χωρίς να αναρωτιούνται ποιοι πολιτικοί και ιδεολογικοί λόγοι την επέβαλαν ή, έστω, την επέτρεψαν.

Περιεχόμενα 49ου τεύχους, Μάρτιος 2014

ARB_49_cover
FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Παναγιώτης Δασκαλόπουλος, Από τραπέζης (Όρσον Γουέλς)

Διάλογος (Π. Δασκαλόπουλος)

Λίζυ Τσιριμώκου, «Tα κύμβαλα να κρούομε, κι ας θρηνωδεί ο Καιρός…» (Ρώμος Φιλύρας)

Κόλιν ΜακΓκιν (ColinMcGinn), Τι μπορούν να σου αποκαλύψουν οι νευρώνες σου;

Δημήτρης Χαραλάμπης, Η σοφία των (γερμανών) δικαστών

Μάνος Ματσαγγάνης, Η Ελλάδα μετά το Μνημόνιο: ένα δημιουργικό αφήγημα

Βασίλης Λαμπρόπουλος, Μουσική και ποίηση: Πιάνο, Ποίηση, Παντελής

Δημήτρης Ραυτόπουλος, Βιβλιοπαρουσίες: Μεταξύ Ελικωνίδος και Αγυρτίδος Μούσης — Στιχουργικής έρωτες και πάθη

Πέτρος Μαρτινίδης, Εκλεκτικές Συγγένειες

Κωνσταντίνα Γ. Ευαγγέλου, Αλμπέρτο Μοράβια: ο μεγάλος ανατόμος της ιταλικής αστικής πραγματικότητας

Άντζελο Γκουλιέλμι και Αλμπέρτο Μοράβια, Η επιτυχία

Ανδρέας Πανταζόπουλος, Δεν είναι λάθος, είναι πάθος — Εθνικολαϊκισμός και αντισημιτισμός

Λίνα Πανταλέων, Η βιογραφία ενός υπεραιωνόβιου βιβλίου

Στέλιος Βιρβιδάκης, Αδογμάτιστη σκέψη (Σταύρος Ζουμπουλάκης)

Γιώργος Ξηροπαΐδης, Ο Καντ και η απειλή του σκεπτικισμού

Μαρκ Λίλλα, Η υπεράσπιση ενός εβραίου συνεργάτη των ναζί

Χ.Ε. Μαραβέλιας, Οι Έλληνες και Εμείς — Το γενναίον ψεύδος της «αδιάκοπης συνέχειας»

 

Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Αλμπέρτο Μοράβια από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

 

Όχι στην Κατάργηση της Ενιαίας Τιμής του Βιβλίου

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Enossi_Ellinikou_Vivliou

Αγαπητοί φίλοι και συνεργάτες,

Βρισκόμαστε στην τελική ευθεία του αγώνα δρόμου για την ενιαία τιμή. Την επόμενη εβδομάδα η κυβέρνηση θα φέρει στη Βουλή προς ψήφιση το σχετικό νομοσχέδιο. Η αδιαλλαξία της και η εξωπραγματική και καταστροφική της πρόταση υποχρεώνει τον κόσμο του βιβλίου να δώσει την τελική μάχη.

Το ΠΑΣΟΚ είναι παντού

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Η κοινωνία δεν θα μπορέσει να βγει από αυτή την κρίση αν δεν απαλλαγεί από την κυριαρχία του πασοκικού μιμιδίου

ARB_48_coverΟ Ρίτσαρντ Ντόκινς, πολύ πριν εμπλακεί στη διαμάχη για την μη ύπαρξη του Θεού, έγραψε ένα από τα καλύτερα βιβλία του για τη θεωρία της εξέλιξης, Το εγωιστικό γονίδιο (1976). Στο τέλος του βιβλίου αυτού αποφάσισε να δραπετεύσει από την βιολογία και να εισαγάγει μια νέα έννοια στις κοινωνικές επιστήμες, «δανεισμένη» από τη θεωρία της εξέλιξης. Η έννοια είναι το μιμίδιο (meme), από τη λέξη mimesis (μίμηση), η οποία αφορά τη δυνατότητα των ιδεών να διαιωνίζονται, να ανταγωνίζονται και να εξελίσσονται, στο πλαίσιο των ανθρώπινων κοινωνιών, όπως τα γονίδια στη φύση.

Λευκάδιος Χερν: Ζώντας μπροστά από την εποχή του

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB_48_hearn Από τον ΓΡΗΓΟΡΗ ΤΖΟΥΣΔΑΝΗ

Πώς μπορεί έναν άνθρωπο που γεννήθηκε σε ένα ελληνικό νησί το 1850 να τον γνωρίζουν οι πάντες στην Ιαπωνία σήμερα; Η απάντηση βρίσκεται στην ιστορία του Λευκάδιου Χερν, του οποίου η ζωή ήταν διεθνής,διαφυλετική και πολυπολιτισμική έναν αιώνα πριν γίνουν της μόδας οι έννοιες αυτές. Χωρίς να το ξέρει, ο Χερν είχε γίνει ο ίδιος ένα πρώτο μοντέλο ανθρώπου του εικοστού πρώτου αιώνα.

Γεννήθηκε στο ιόνιο νησί της Λευκάδας, μέρος τότε της Βρετανικής Αυτοκρατορίας. Και η οικογενειακή καταγωγή του δείχνει καθαρά αυτή τη μίξη των εθνικοτήτων από διαφορετικές αυτοκρατορίες. Γεννημένος από Eλληνίδα μητέρα, τη Ρόζα Αντωνίου Κασιμάτη, και από Iρλανδό προτεστάντη πατέρα, τον ταγματάρχη του βρετανικού στρατού Τσαρλς Μπους Χερν, προσπάθησε να γεφυρώσει τις ιδεολογικές αποστάσεις: μεταξύ Ανατολής και Δύσης, αυτοκρατορίας και αποικίας, μαύρου και λευκού, δημοσιογραφίας και υψηλής διανόησης.

Το γλυκόπικρο ’45

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
Πάνω στους σωρούς ερειπίων. Φωτογραφία του Ρίχαρντ Πέτερ από το λεύκωμα Dresden - Eine Kamera Klagt An, Fliegenkopf Verlag (1995).

Πάνω στους σωρούς ερειπίων. Φωτογραφία του Ρίχαρντ Πέτερ από το λεύκωμα Dresden – Eine Kamera Klagt An, Fliegenkopf Verlag (1995).

Από τον ΦΙΛΗΜΟΝΑ ΠΑΙΟΝΙΔΗ

Ian Buruma, Year Zero: A History of 1945, Atlantic Books, Λονδίνο 2013, σελ. 370

Το YearZero δεν αποτελεί μια συνηθισμένη ακαδημαϊκή ιστορική μελέτη για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αφενός δεν φέρνει στην επιφάνεια άγνωστο αρχειακό υλικό, αφετέρου χρωματίζεται από ένα έντονο προσωπικό στοιχείο. Σημείο αφετηρίας του έργου είναι η ιστορία της οικογένειας του συγγραφέα στην κατεχόμενη Ουτρέχτη και ειδικότερα του πατέρα του, ο οποίος κατόρθωσε να επιστρέψει σώος μετά τη διετή καταναγκαστική εργασία στο Βερολίνο που του είχαν επιβάλλει οι κατακτητές.