Κρατικό βραβείο μετάφρασης της μετάφρασης

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_63_Ioannidou

Ο Βασίλι Γκρόσμαν στο Σβερίν της Γερμανίας με τη στολή του Κόκκινου Στρατού το 1945.

Από την ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ

Η έκδοση στα ελληνικά του μυθιστορήματος Ζωή και πεπρωμένο του Βασίλι Γκρόσμαν έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής από τις στήλες των κριτικών λογοτεχνίας στη χώρα μας. [...] Η υπόθεση δεν θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ούτε θα άξιζε ενδελεχή συζήτηση, αν η συγκεκριμένη μεταφραστική «δουλειά» δεν αποσπούσε το τελευταίο κρατικό βραβείο μετάφρασης. [...] Από την πλευρά μου θα ήθελα να συγχαρώ όποιον μειοψήφησε στην απονομή αυτού του κρατικού βραβείου και να καλέσω την επιτροπή στο σύνολό της να την αναθεωρήσει άμεσα, πριν την επίσημη απονομή του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ Ε Δ Ω

Περιεχόμενα 63ου τεύχους, Ιούνιος 2015

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_63_web

κλικ – μεγέθυνση

Γιάννης Δ. Στεφανίδης, Μια αμφίσημη ιστορική αναλογία
Η Συμφωνία του Λονδίνου για το γερμανικό εξωτερικό χρέος
και η περαιτέρω ελάφρυνση του ελληνικού χρέους
Μαρκ Φορντ (Mark Ford), Πάουντ: Ιδιοφυΐα, κομφουκιανιστής, φασίστας και τρελός
Αλέξανδρος Κεσίσογλου, Γκύντερ Γκρας και Σωκράτης
Χάρης Βλαβιανός, Γιατί γράφω ποίηση
Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, Ουίλλιαμ Μπλέικ. Η ηθική του καθαρού περιγράμματος
Πέτρος Μαρτινίδης, Ένα δαιμόνιο μαστόρεμα
Στέλλα Κουρμπανά, Ο Άγγελος Βλάχος: κλασικός ή ρομαντικός;
Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, Κρατικό βραβείο μετάφρασης της μετάφρασης
Μαρία Παπαδήμα, Απαρχαιωμένοι θεσμοί, αναξιόπιστα βραβεία
Μιχάλης Χρυσανθόπουλος, Η Προϊστορία ή Καταγωγή της «Σουρρεαλιστικής μπόμπας»
Αντώνης Δρακόπουλος, Μίλτος Σαχτούρης: Η μελαγχολική ματιά του πυρακτωμένου ποιητή
Μανόλης Αρκολάκης, Οι αδελφοί Γαζιάδη. —Η εμφάνιση των βιομηχανικών ταινιών στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου
Ελένη Μπενέκη, Ένα άγνωστο ντοκιμαντέρ για την ελληνική βιομηχανία
Χριστίνα Αγριαντώνη, Η εικόνα της βιομηχανίας: οι δυσκολίες της αποδοχής
Ιακώβ Σιμπή, Η Χάνα Άρεντ και ο αντισημιτισμός
Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου, Το τραύμα των Καλαβρύτων στη λογοτεχνία
Φίλιππος Κ. Βασιλόγιαννης, Ιδέες της δικαιοσύνης

Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Μίλτος Σαχτούρης από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Μια αμφίσημη ιστορική αναλογία

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Η Συμφωνία του Λονδίνου για το γερμανικό εξωτερικό χρέος και η περαιτέρω ελάφρυνση του ελληνικού χρέους

Mέλη της γερμανικής αντιπροσωπίας με επικεφαλής τον διοικητή της Deutsche Bank Χέρμαν Γιόζεφ Αμπς κατά την υπογραφή της Συμφωνίας του Λονδίνου για το χρέος της Γερμανίας, στις 27 Φεβρουαρίου 1953, μεταξύ της ΟΔΓ και 20 κρατών. Με τη συμφωνία αυτή μειώθηκε το χρέος της Γερμανίας στο μισό.

Mέλη της γερμανικής αντιπροσωπίας με επικεφαλής τον διοικητή της Deutsche Bank Χέρμαν Γιόζεφ Αμπς κατά την υπογραφή της Συμφωνίας του Λονδίνου για το χρέος της Γερμανίας, στις 27 Φεβρουαρίου 1953, μεταξύ της ΟΔΓ και 20 κρατών. Με τη συμφωνία αυτή μειώθηκε το χρέος της Γερμανίας στο μισό.

Από τον ΓΙΑΝΝΗ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ

«Θέλουμε λύση ανάλογη της Συμφωνίας του Λονδίνου». Η φράση αυτή απηχεί τις επανειλημμένες απόπειρες της ελληνικής πλευράς να επικαλεστεί δημόσια τη Συμφωνία του Λονδίνου ως προηγούμενο για μια όσο το δυνατόν ευνοϊκότερη ρύθμιση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας. Θα ήταν χρήσιμο για τον δημόσιο διάλογο να εξετάσει κανείς, έστω και συνοπτικά, αυτό το ενδιαφέρον ιστορικό προηγούμενο.

Η Συμφωνία για το Γερμανικό Εξωτερικό Χρέος συνήφθη στο Λονδίνο, στις 27 Φεβρουαρίου 1953. Συμμετείχαν, αφενός μεν, η Δυτική Γερμανία, και, αφετέρου δε, είκοσι χώρες οι οποίες είχαν υποστεί επιπτώσεις από την πολιτική του Γ΄ Ράιχ μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στη Συμφωνία διεξήχθηκαν κατά κύριο λόγο ανάμεσα στην κυβέρνηση της Βόννης και στην Τριμερή Επιτροπή για το Γερμανικό Χρέος, δηλαδή τους εκπροσώπους των Ηνωμένων Πολιτειών, της Βρετανίας και της Γαλλίας. Απείχαν η Σοβιετική Ένωση και τα κράτη-δορυφόροι της. Επρόκειτο για συνθήκη-πλαίσιο, η υλοποίηση της οποίας απαιτούσε διμερείς συμφωνίες με τις επιμέρους κυβερνήσεις, μεταξύ των οποίων και η ελληνική.

Το δέλεαρ των φιλοσόφων

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΡΤΙΝΙΔΗLILLA-COVER8.12.14

Mε δύο ταξίδια στη Σικελία, ο Πλάτων αποπειράθηκε να δώσει φιλοσοφική χροιά στην τυραννία του Διονυσίου των Συρακουσών. Κάπου 2300 χρόνια αργότερα, το ίδιο δοκίμασε και ο Χάιντεγκερ με το χιτλερικό καθεστώς. Ήταν, όπως εύστοχα χαρακτηρίστηκε η κίνησή του, μια ακόμη ανταπόκριση στη σαγήνη των Συρακουσών. Φαίνεται ότι οι τύραννοι χρειάζονται τους φιλοσόφους, ώστε να διαβλέπουν το δυναμικό που λανθάνει μέσα στο παρόν και να στοχεύουν ανάλογα, ενώ οι φιλόσοφοι τους τυράννους, ώστε να δρουν και να φέρνουν στην επιφάνεια όσα εκείνοι έχουν διαβλέψει. Πρόκειται για το μόνιμο δέλεαρ των φιλοσόφων.

Περιεχόμενα 62ου τεύχους, Μάιος 2015

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_62-coverWEB

κλικ

Δημήτρης Δημηρούλης, Ποια Ιστορία της Λογοτεχνίας;
Η ψηλάφηση μιας εκκρεμότητας
Τζον Σάδερλαντ (JohnSutherland), Επικίνδυνα βιβλία
— Λογοτεχνία και Λογοκρισία
Μαρκ Λίλα (MarkLilla), Βαδίζοντας αργά προς τη Μέκκα
Δημήτρης Ραυτόπουλος, Η Ευρώπη των ονείρων μας
Σουζάνα Αργύρη, Αιμιλία Δάφνη
Μια ξεχασμένη ποιητική φωνή του Μεσοπολέμου
Κολμ Τόμπιν (Colm Tóibín), Το σκοτάδι και το φως του Φρανθίσκο Γκόγια
Γιώργος Χ. Παπαδόπουλος, Ενσυναίσθηση και γλώσσα
Όψεις κοινωνιο-βιολογικής αλληλεγγύης
Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Έρως, σοφία, τυραννία: από την Αθήνα στις Συρακούσες – μέσω Ιερουσαλήμ
Νικήτας Σινιόσογλου, Φιλοσοφία και φιλοτυραννία
Η ελευθερία μεταξύ φασισμού και μεταμοντέρνας Αριστεράς
Πέτρος Μαρτινίδης, Το δέλεαρ των φιλοσόφων
Φραντς Κάφκα (Franz Kafka), Ο κυνηγός Γράκχος
Χ. Ε. Μαραβέλιας, Ο Γράκχος είμαι εγώ
Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, Αντρέι Αλεξάντροβιτς Ζντάνωφ: Μια σημαντική προσωπικότητα της ελληνικής λογοτεχνικής ιστορίας
Γιάννης Ρίτσος, ΕΣΣΔ. (Επαναστατική ποίηση)
Αντρέι Ζντάνωφ, ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ.
Το πλήρες κείμενο της Έκθεσης του Ζντάνωφ

Σχέδιο εξωφύλλου: ο Μαρκ Λίλα από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

25η Μαρτίου 2015

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
©Δημήτρης Χαντζόπουλος

©Δημήτρης Χαντζόπουλος

Εκ του ακροβολισμένου ανταποκριτού της «Αυγής»

Στο Σύνταγμα έλαμψε η λόξα δυο Ελλάδων,
αριστεράς της μιας, ακροδεξιάς της άλλης.
Λαός κι αξιωματούχοι κάθε κλάσεως
συνέρευσαν στο κάλεσμα το εθνικό της παρελάσεως.
Η Ζωίτσα Επίσημη, μετά ελαίων κλάδων
στο πέτο του καναρινί παλτού της κι υπό μάλης
φέρουσα το εγχειρίδιο της καλής Προέδρου,
αλληθωρούσε από τη ρώμη ευσταλούς εφέδρου.
Μπροστά της, κάπως σύννους, ο Ωραίος Αλέξιος
–χωρίς να τον χωρίζουν πια απ’ τον λαό τα κάγκελα–

%d bloggers like this: