Για να ζήσει η χώρα: ΝΑΙ!

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

sygkentrwsh-nai1.7.15

Από τον ΣΤΑΥΡΟ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗ

Όποιος έζησε το δημοψήφισμα του Δεκεμβρίου 1974 αισθάνεται πολύ δυσάρεστα για τον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε τούτο το δεύτερο δημοψήφισμα μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Μέσα σε πέντε μέρες καλούνται οι πολίτες να αποφασίσουν για μια οικονομική πρόταση, μη οριστική, την οποία δεν έχουν διαβάσει και πολλοί από αυτούς δεν μπορούν να διαβάσουν. Αν προσθέσουμε και τις ρυθμίσεις της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, με την οποία αλλάζουν οι ισχύοντες κανόνες για τη συγκρότηση των επιτροπών υποστήριξης του ΝΑΙ ή του ΟΧΙ, η αντιδημοκρατικότητα του παρόντος δημοψηφίσματος, με την επίκληση πάντα του λαού, πολλαπλασιάζεται. Ας είναι. Η Βουλή έκανε δεκτή την πρόταση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με την προσθήκη και της ψήφου των βουλευτών της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, και επομένως το δημοψήφισμα θα διεξαχθεί.

Προτάσεις για νέο νόμο ελευθερίας του Τύπου

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
Nomos_typou20.6.15

Οι εφιάλτες του Τόμας Πέιν. Χαρακτικό του Τζέιμς Γκίλρεϊ, 1792. Οι τρεις δικαστές δεν έχουν πρόσωπο

Του ΜΑΝΩΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ*

Σκοπός του περί τύπου νόμου ήταν υποτίθεται η προστασία της τιμής και της υπόληψης των πολιτών και η αποκατάσταση σε περίπτωση συκοφάντησης. Δεν είναι ο αθέμιτος πλουτισμός και η δήθεν αποκατάσταση του ενάγοντος όταν μετά από χρόνια τελεσιδικήσει η υπόθεση. Ο N. 1178/1981, όπως τον χειροτέρεψαν οι νόμοι Βενιζέλου 2243/94 και 2328/1995, έγινε ακριβώς εργαλείο εκβιασμού, φίμωσης και αθέμιτου πλουτισμού από αυτούς που έχουν κάνει επικερδές επάγγελμα την υπεράσπιση της δήθεν θιγείσας τιμής και η υπόληψής τους και το απόλυτο εργαλείο για δημόσια πρόσωπα ώστε να επιβάλουν τη λογοκρισία στην κριτική στην οποία δείχνουν σφοδρή δυσανεξία. Μετατράπηκε σε μάστιγα της ελευθερίας του λόγου και του τύπου.

20 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΣΤΗ ΣΡΕΜΠΡΕΝΙΤΣΑ

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Οι άνθρωποι από την Ελλάδα

Ιούλιος 1995. Ελληνες εθελοντές, ο ένας τουλάχιστον απ’ αυτούς χρυσαυγίτης (αριστερά), ποζάρουν ως εθνικόφρονες «Ράμπο» στην κατειλημμένη Σρεμπρένιτσα | ΙΟΣ

Ιούλιος 1995. Ελληνες εθελοντές, ο ένας τουλάχιστον απ’ αυτούς χρυσαυγίτης (αριστερά), ποζάρουν ως εθνικόφρονες «Ράμπο» στην κατειλημμένη Σρεμπρένιτσα | ΙΟΣ

Συντάκτης: Τάσος Κωστόπουλος, Αντα Ψαρρά, Δημήτρης Ψαρράς

Ηταν το μαζικότερο έγκλημα που διαπράχθηκε μεταπολεμικά στην Ευρώπη: η ομαδική εκτέλεση περίπου 7.000 Βόσνιων μουσουλμάνων από τον σερβοβοσνιακό στρατό μέσα στο πρώτο δεκαήμερο από την άλωση της πολιορκημένης Σρεμπρένιτσα (11 Ιουλίου 1995).

Θύματά της υπήρξαν όλοι σχεδόν οι άντρες και έφηβοι άνω των 12 ετών που βρέθηκαν στην πόλη ή πιάστηκαν ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν. Μέχρι σήμερα έχουν εκταφεί από ομαδικούς τάφους και ταυτοποιηθεί 6.838 πτώματα, από έναν επίσημο αριθμό 7.783 αγνοουμένων. Μέγεθος που ισοδυναμεί με το ένα δωδέκατο όλων των επιβεβαιωμένων θυμάτων του τρίχρονου βοσνιακού πολέμου και το ένα πέμπτο όλων των αμάχων που χάθηκαν στη διάρκειά του.

Το κίνητρο του εγκλήματος ήταν απλό. «Ασφαλής περιοχή» υπό την προστασία των κυανοκράνων του ΟΗΕ από τον Απρίλιο του 1993, η Σρεμπρένιτσα αποτελούσε το κυριότερο εμπόδιο για την επίτευξη «γεωγραφικής συνέχειας» ανάμεσα στη Σερβική Δημοκρατία (της Βοσνίας) και την καθαυτό Σερβία.

Κρατικό βραβείο μετάφρασης της μετάφρασης

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_63_Ioannidou

Ο Βασίλι Γκρόσμαν στο Σβερίν της Γερμανίας με τη στολή του Κόκκινου Στρατού το 1945.

Από την ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ

Η έκδοση στα ελληνικά του μυθιστορήματος Ζωή και πεπρωμένο του Βασίλι Γκρόσμαν έτυχε ενθουσιώδους υποδοχής από τις στήλες των κριτικών λογοτεχνίας στη χώρα μας. [...] Η υπόθεση δεν θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ούτε θα άξιζε ενδελεχή συζήτηση, αν η συγκεκριμένη μεταφραστική «δουλειά» δεν αποσπούσε το τελευταίο κρατικό βραβείο μετάφρασης. [...] Από την πλευρά μου θα ήθελα να συγχαρώ όποιον μειοψήφησε στην απονομή αυτού του κρατικού βραβείου και να καλέσω την επιτροπή στο σύνολό της να την αναθεωρήσει άμεσα, πριν την επίσημη απονομή του.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ Ε Δ Ω

Περιεχόμενα 63ου τεύχους, Ιούνιος 2015

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_63_web

κλικ – μεγέθυνση

Γιάννης Δ. Στεφανίδης, Μια αμφίσημη ιστορική αναλογία
Η Συμφωνία του Λονδίνου για το γερμανικό εξωτερικό χρέος
και η περαιτέρω ελάφρυνση του ελληνικού χρέους
Μαρκ Φορντ (Mark Ford), Πάουντ: Ιδιοφυΐα, κομφουκιανιστής, φασίστας και τρελός
Αλέξανδρος Κεσίσογλου, Γκύντερ Γκρας και Σωκράτης
Χάρης Βλαβιανός, Γιατί γράφω ποίηση
Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου, Ουίλλιαμ Μπλέικ. Η ηθική του καθαρού περιγράμματος
Πέτρος Μαρτινίδης, Ένα δαιμόνιο μαστόρεμα
Στέλλα Κουρμπανά, Ο Άγγελος Βλάχος: κλασικός ή ρομαντικός;
Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, Κρατικό βραβείο μετάφρασης της μετάφρασης
Μαρία Παπαδήμα, Απαρχαιωμένοι θεσμοί, αναξιόπιστα βραβεία
Μιχάλης Χρυσανθόπουλος, Η Προϊστορία ή Καταγωγή της «Σουρρεαλιστικής μπόμπας»
Αντώνης Δρακόπουλος, Μίλτος Σαχτούρης: Η μελαγχολική ματιά του πυρακτωμένου ποιητή
Μανόλης Αρκολάκης, Οι αδελφοί Γαζιάδη. —Η εμφάνιση των βιομηχανικών ταινιών στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου
Ελένη Μπενέκη, Ένα άγνωστο ντοκιμαντέρ για την ελληνική βιομηχανία
Χριστίνα Αγριαντώνη, Η εικόνα της βιομηχανίας: οι δυσκολίες της αποδοχής
Ιακώβ Σιμπή, Η Χάνα Άρεντ και ο αντισημιτισμός
Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου, Το τραύμα των Καλαβρύτων στη λογοτεχνία
Φίλιππος Κ. Βασιλόγιαννης, Ιδέες της δικαιοσύνης

Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Μίλτος Σαχτούρης από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Μια αμφίσημη ιστορική αναλογία

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Η Συμφωνία του Λονδίνου για το γερμανικό εξωτερικό χρέος και η περαιτέρω ελάφρυνση του ελληνικού χρέους

Mέλη της γερμανικής αντιπροσωπίας με επικεφαλής τον διοικητή της Deutsche Bank Χέρμαν Γιόζεφ Αμπς κατά την υπογραφή της Συμφωνίας του Λονδίνου για το χρέος της Γερμανίας, στις 27 Φεβρουαρίου 1953, μεταξύ της ΟΔΓ και 20 κρατών. Με τη συμφωνία αυτή μειώθηκε το χρέος της Γερμανίας στο μισό.

Mέλη της γερμανικής αντιπροσωπίας με επικεφαλής τον διοικητή της Deutsche Bank Χέρμαν Γιόζεφ Αμπς κατά την υπογραφή της Συμφωνίας του Λονδίνου για το χρέος της Γερμανίας, στις 27 Φεβρουαρίου 1953, μεταξύ της ΟΔΓ και 20 κρατών. Με τη συμφωνία αυτή μειώθηκε το χρέος της Γερμανίας στο μισό.

Από τον ΓΙΑΝΝΗ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ

«Θέλουμε λύση ανάλογη της Συμφωνίας του Λονδίνου». Η φράση αυτή απηχεί τις επανειλημμένες απόπειρες της ελληνικής πλευράς να επικαλεστεί δημόσια τη Συμφωνία του Λονδίνου ως προηγούμενο για μια όσο το δυνατόν ευνοϊκότερη ρύθμιση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας. Θα ήταν χρήσιμο για τον δημόσιο διάλογο να εξετάσει κανείς, έστω και συνοπτικά, αυτό το ενδιαφέρον ιστορικό προηγούμενο.

Η Συμφωνία για το Γερμανικό Εξωτερικό Χρέος συνήφθη στο Λονδίνο, στις 27 Φεβρουαρίου 1953. Συμμετείχαν, αφενός μεν, η Δυτική Γερμανία, και, αφετέρου δε, είκοσι χώρες οι οποίες είχαν υποστεί επιπτώσεις από την πολιτική του Γ΄ Ράιχ μέχρι το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στη Συμφωνία διεξήχθηκαν κατά κύριο λόγο ανάμεσα στην κυβέρνηση της Βόννης και στην Τριμερή Επιτροπή για το Γερμανικό Χρέος, δηλαδή τους εκπροσώπους των Ηνωμένων Πολιτειών, της Βρετανίας και της Γαλλίας. Απείχαν η Σοβιετική Ένωση και τα κράτη-δορυφόροι της. Επρόκειτο για συνθήκη-πλαίσιο, η υλοποίηση της οποίας απαιτούσε διμερείς συμφωνίες με τις επιμέρους κυβερνήσεις, μεταξύ των οποίων και η ελληνική.