Μόνο το «Ναι» θα σώσει ό,τι ακόμα σώζεται από την καταστροφή

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Από τον ΠΕΡΙΚΛΗ Σ. ΒΑΛΛΙΑΝΟ

nai3.7.15b

φωτογραφία: Kathimerini.gr

Η τυχόν νίκη του Όχι στο δημοψήφισμα της Κυριακής 5 Ιουλίου ισοδυναμεί κατ’ απόλυτο βεβαιότητα με την έξοδο της Ελλάδας από την ενωμένη Ευρώπη, με μια τρομακτική οικονομική καταστροφή και μια φρικτή πολιτιστική οπισθοδρόμηση.

Κάποιοι από τους οπαδούς του Όχι, στον πανεπιστημιακό ιδίως χώρο, ισχυρίζονται (και ενδεχομένως πιστεύουν) ότι μάχονται για τις ευρωπαϊκές αξίες του Διαφωτισμού και της αλληλεγγύης. Δεν αμφισβητώ προθέσεις.

Όμως το πολιτικό κίνημα με το οποίο συντάσσονται και οι μάζες που κινητοποιεί διακατέχονται από έναν βίαιο και φανατικό αντιευρωπαϊσμό. Είναι ποτισμένο με τα πιο πρωτόγονα συμπλέγματα προγονόπληκτου φυλετισμού, συνωμοσιολογικού μεσσιανισμού και βέβαια του πάντα εύκαιρου αντισημιτισμού. Τα κατεξοχήν χαρακτηριστικά της αντιδραστικής, αντιδιαφωτιστικής ιδεολογίας. Αν οι εκλεκτοί συνάδελφοι παρουσιάζονταν μπροστά στο «αγανακτισμένο» αυτό πλήθος για να υπερασπιστούν τις διαφωτιστικές τους απόψεις δύσκολα θα ξέφευγαν με την σωματική τους ακεραιότητα αλώβητη.

Ναι στην Ευρώπη, ναι στην Ελλάδα

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Από τη ΜΙΡΑΝΤΑ ΞΑΦΑ και τον ΤΑΣΟ ΑΒΡΑΝΤΙΝΗ

nai3.7.15a

φωτογραφία: prothema.gr

Ύστερα από πέντε μήνες διαπραγματεύσεων, η περίφημη συμφωνία με τους πιστωτές δεν επιτεύχθηκε, λόγω του δογματισμού, της απειρίας και της διαχειριστικής ανικανότητας της κυβέρνησης, η οποία αποφάσισε να μεταθέσει στον λαό την ευθύνη για την πλήρη αποτυχία των διαπραγματεύσεων. Καλεί τους πολίτες να αποφασίσουν πάνω σε ένα πολύπλοκο θέμα, που η ίδια δεν είχε τη γνώση, την ικανότητα και το θάρρος να λύσει. Θέτει σε δημοψήφισμα μία πρόταση συμφωνίας των πιστωτών που δεν ισχύει πλέον, με διαδικασίες των οποίων η συνταγματικότητα βασίμως αμφισβητείται, ενώ το Συμβούλιο της Ευρώπης απεφάνθη με απόφαση κόλαφο για τους αντισυνταγματικούς κυβερνητικούς χειρισμούς, ότι οι συνθήκες διεξαγωγής του δεν ανταποκρίνονται στα διεθνή πρότυπα. Επισημαίνουμε ότι, σύμφωνα με τις διεθνείς προδιαγραφές, για να θεωρηθεί ένα δημοψήφισμα έγκυρο πρέπει να μεσολαβούν τουλάχιστον δύο εβδομάδες από την προκήρυξη μέχρι τη διεξαγωγή του, ώστε να υπάρχει επαρκής χρόνος για τον δημόσιο διάλογο και την ενημέρωση των πολιτών επί του ερωτήματος που τίθεται, ενώ απαιτείται ακόμη να διατυπώνεται το ερώτημα με τρόπο ξεκάθαρο, γεγονός που δεν συνέβη στην περίπτωσή μας.

Τέρμα η λιτότητα, εμπρός για τη λιμοκτονία

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

nai2.7.15

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΡΤΙΝΙΔΗ

 

«Εμείς του ΟΧΙ περιμένουμε στις ίδιες ουρές μ’ εσάς
του ΝΑΙ κι αισθανόμαστε τον ίδιο φόβο. Αλλά εμείς
αισθανόμαστε και κάτι παραπάνω. Αν ρωτάτε τι είναι
αυτό σημαίνει πως δεν πρόκειται ποτέ να
το καταλάβετε

(Από τον «Διάλογο» πανεπιστημιακών ΑΠΘ, 2.7.2015)

Να απαντήσεις «Ναι» ή «Όχι», εγκρίνω δεν εγκρίνω κάτι που δεν υπάρχει, δεν είναι δημοψήφισμα, είναι θεολογία. Καλούμαστε να ψηφίσουμε εάν υπάρχει ή δεν υπάρχει θεός, τελικά, ενώ ξέρουμε πως ό,τι και να προκύψει θα συνεχίσουμε να προσευχόμαστε. (Στην ιδεωδέστερη των περιπτώσεων θα επανέλθουμε στην ίδια μιζέρια, με έναν πρωθυπουργό δήθεν ενισχυμένο επειδή θα τον έχει υποστηρίξει η Χρυσή Αυγή και η χώρα θα οδηγείται σε μεγαλύτερη καταστροφή!). Κι όπως συμβαίνει πάντα στα θεολογικά, η απόρριψη ενός θεού μετατρέπεται σε λατρεία ενός άλλου. «Να φτάσει το ΟΧΙ στο εκατό τοις εκατό, αυτό θα είναι ο θρίαμβος της δημοκρατίας», δήλωνε ο Ν. Φίλης σε τηλεοπτική εκπομπή στις 29/6. Ακριβώς η αντίληψη φανατικού πιστού, που θέλει να εξολοθρέψει κάθε άπιστο, ή στελέχους απολυταρχίας, που εννοεί να εξορίσει κάθε αντιφρονούντα. Πιο μετριοπαθής ο Στ. Λεουτσάκος δήλωνε ότι «με το ΟΧΙ ο πρωθυπουργός μας οδηγεί σε πιο ασφαλής (sic) λιμάνι».

Για να ζήσει η χώρα: ΝΑΙ!

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

sygkentrwsh-nai1.7.15

Από τον ΣΤΑΥΡΟ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗ

Όποιος έζησε το δημοψήφισμα του Δεκεμβρίου 1974 αισθάνεται πολύ δυσάρεστα για τον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε τούτο το δεύτερο δημοψήφισμα μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Μέσα σε πέντε μέρες καλούνται οι πολίτες να αποφασίσουν για μια οικονομική πρόταση, μη οριστική, την οποία δεν έχουν διαβάσει και πολλοί από αυτούς δεν μπορούν να διαβάσουν. Αν προσθέσουμε και τις ρυθμίσεις της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, με την οποία αλλάζουν οι ισχύοντες κανόνες για τη συγκρότηση των επιτροπών υποστήριξης του ΝΑΙ ή του ΟΧΙ, η αντιδημοκρατικότητα του παρόντος δημοψηφίσματος, με την επίκληση πάντα του λαού, πολλαπλασιάζεται. Ας είναι. Η Βουλή έκανε δεκτή την πρόταση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με την προσθήκη και της ψήφου των βουλευτών της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, και επομένως το δημοψήφισμα θα διεξαχθεί.

Προτάσεις για νέο νόμο ελευθερίας του Τύπου

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
Nomos_typou20.6.15

Οι εφιάλτες του Τόμας Πέιν. Χαρακτικό του Τζέιμς Γκίλρεϊ, 1792. Οι τρεις δικαστές δεν έχουν πρόσωπο

Του ΜΑΝΩΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ*

Σκοπός του περί τύπου νόμου ήταν υποτίθεται η προστασία της τιμής και της υπόληψης των πολιτών και η αποκατάσταση σε περίπτωση συκοφάντησης. Δεν είναι ο αθέμιτος πλουτισμός και η δήθεν αποκατάσταση του ενάγοντος όταν μετά από χρόνια τελεσιδικήσει η υπόθεση. Ο N. 1178/1981, όπως τον χειροτέρεψαν οι νόμοι Βενιζέλου 2243/94 και 2328/1995, έγινε ακριβώς εργαλείο εκβιασμού, φίμωσης και αθέμιτου πλουτισμού από αυτούς που έχουν κάνει επικερδές επάγγελμα την υπεράσπιση της δήθεν θιγείσας τιμής και η υπόληψής τους και το απόλυτο εργαλείο για δημόσια πρόσωπα ώστε να επιβάλουν τη λογοκρισία στην κριτική στην οποία δείχνουν σφοδρή δυσανεξία. Μετατράπηκε σε μάστιγα της ελευθερίας του λόγου και του τύπου.

20 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΣΤΗ ΣΡΕΜΠΡΕΝΙΤΣΑ

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Οι άνθρωποι από την Ελλάδα

Ιούλιος 1995. Ελληνες εθελοντές, ο ένας τουλάχιστον απ’ αυτούς χρυσαυγίτης (αριστερά), ποζάρουν ως εθνικόφρονες «Ράμπο» στην κατειλημμένη Σρεμπρένιτσα | ΙΟΣ

Ιούλιος 1995. Ελληνες εθελοντές, ο ένας τουλάχιστον απ’ αυτούς χρυσαυγίτης (αριστερά), ποζάρουν ως εθνικόφρονες «Ράμπο» στην κατειλημμένη Σρεμπρένιτσα | ΙΟΣ

Συντάκτης: Τάσος Κωστόπουλος, Αντα Ψαρρά, Δημήτρης Ψαρράς

Ηταν το μαζικότερο έγκλημα που διαπράχθηκε μεταπολεμικά στην Ευρώπη: η ομαδική εκτέλεση περίπου 7.000 Βόσνιων μουσουλμάνων από τον σερβοβοσνιακό στρατό μέσα στο πρώτο δεκαήμερο από την άλωση της πολιορκημένης Σρεμπρένιτσα (11 Ιουλίου 1995).

Θύματά της υπήρξαν όλοι σχεδόν οι άντρες και έφηβοι άνω των 12 ετών που βρέθηκαν στην πόλη ή πιάστηκαν ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν. Μέχρι σήμερα έχουν εκταφεί από ομαδικούς τάφους και ταυτοποιηθεί 6.838 πτώματα, από έναν επίσημο αριθμό 7.783 αγνοουμένων. Μέγεθος που ισοδυναμεί με το ένα δωδέκατο όλων των επιβεβαιωμένων θυμάτων του τρίχρονου βοσνιακού πολέμου και το ένα πέμπτο όλων των αμάχων που χάθηκαν στη διάρκειά του.

Το κίνητρο του εγκλήματος ήταν απλό. «Ασφαλής περιοχή» υπό την προστασία των κυανοκράνων του ΟΗΕ από τον Απρίλιο του 1993, η Σρεμπρένιτσα αποτελούσε το κυριότερο εμπόδιο για την επίτευξη «γεωγραφικής συνέχειας» ανάμεσα στη Σερβική Δημοκρατία (της Βοσνίας) και την καθαυτό Σερβία.