Περιεχόμενα 64ου τεύχους, Ιούλιος-Αύγουστος 2015

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_64_coverWeb

κλικ

ARB, «Σαβανωθήκαμε με το ψέμα»
Βασιλική Γεωργιάδου, Παλιές και νέες πολιτικές ευκαιρίες για την άνοδο της Άκρας Δεξιάς
Από την Εθνική Παράταξη και τον ΛΑ.Ο.Σ. στη Χρυσή Αυγή και τους ΑΝ.ΕΛ.
Λεωνίδας Χατζηπροδρομίδης, Το φάντασμα του ολοκληρωτισμού πάνω απ’ την Ελλάδα
Σταύρος Ζουμπουλάκης, Για να ζήσει η χώρα: ΝΑΙ!
Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Μόνο το «Ναι» θα σώσει ό,τι ακόμα σώζεται από την καταστροφή
Χ.Ε. Μαραβέλιας, Η «Χρυσή Αυγή» ψηφίζει «Όχι». Εμείς; Σημειώσεις ημερολογίου
Τάσος Αβραντίνης, Μιράντα Ξαφά, Ναι στην Ευρώπη, ναι στην Ελλάδα
Μανώλης Βασιλάκης, Ζωή Βισίνσκι ή Το πρόσωπο του καθ’ ημάς ολοκληρωτισμού
Πέτρος Μαρτινίδης, Ρωσική Επανάσταση: οράματα και αλήθεια
Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, Η εξέγερση της Κρονστάνδης, οι κομματικές αποφάσεις και ο Άρης Αλεξάνδρου
Δημήτρης Δημηρούλης, Η ποιητική των ερειπίων — Ανάμεσα στον Γιώργο Σεφέρη
Ευριπίδης Γαραντούδης, Il gran rifiuto. Ποίημα
Γκίντιον Λούις Κράους (Gideon Lewis-Kraus), Ένας σιωπηλός θρίαμβος
Λεωνίδας Χατζηπροδρομίδης, 20 χρόνια από τη γενοκτονία. Πώς φτάσαμε στη Σρεμπρένιτσα
Άζρα Νουχεφέντιτς (AzraNuhefendić), Εφτά μέρες οι Σέρβοι σκότωναν
Η 11η Ιουλίου 1995 με τα μάτια της Σένα
Φίλιπ Ντάβιντ (Filip David), Η Σρεμπρένιτσα τότε και σήμερα
Άρης Μπερλής, Γιατί δεν γράφω ποίηση
Ευριπίδης Γαραντούδης, Στέφανος Μαρτζώκης — Ένας από τους «τελευταίους» Επτανήσιους στην Αθήνα
Άρης Αλεξάνδρου, Οι ποιητές και τα βραβεία
ARB, Το Υπουργείο Προλεταριακής Κουλτούρας δεν απαντά — Βραβείο «Γιώργος Μπλάνας» στα μέλη της Επιτροπής
ClaudiaCostanzo Δαλάτση, Χούλιο Κορτάσαρ. Μια χιουμοριστική αποξένωση της καθημερινότητας
Ελευθέριος Μακεδόνας, Κριτική και «Κρίση» της Γλώσσας στο Κουτσό του Κορτάσαρ
Κωνσταντίνος Παλαιολόγος, Ο Χούλιο Κορτάσαρ και η Ελλάδα
Χούλιο Κορτάσαρ, Το νησί του μεσημεριού
Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Η πολιτική επιστήμη ως στοχασμός και ως βίωμα
Παναγιώτης Δασκαλόπουλος, Ηλίας Καζάν, εν θερμώ
Σπύρος Ι. Ράγκος, Φιλοσοφία στην όχθη του Ιλισού κάτω από τον ήχο των τεττίγων
Πέτρος Μαρτινίδης, Τέρμα η λιτότητα, εμπρός για τη λιμοκτονία
Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Χούλιο Κορτάσαρ από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Η «Χρυσή Αυγή» ψηφίζει «όχι». Εμείς;

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Σημειώσεις ημερολογίου

nai-mixalo4.7.15 

Από τον Χ.Ε. ΜΑΡΑΒΕΛΙΑ

ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΒΛΑΨΙΦΡΟΝΟΣ. Αν κάποιος κόψει τους δεσμούς  με τη σοβαρότητα, τη λογική, την αξιοπρέπεια, την εντιμότητα στις συναλλαγές, ό,τι τελοσπάντων θωρείται μέση ανεκτή συμπεριφορά, αποκτά κάποια σοβαρά πλεονεκτήματα. Απελευθερωμένος από τις αντίστοιχες δεσμεύσεις, μπορεί να λέει (και να κάνει) ό,τι θέλει, ό,τι του κατέβει. Το τελευταίο πεντάμηνο που εμείς, ο σοφότερος λαός της υφηλίου, διαλέξαμε αυτή την τραγέλαφη κυβέρνηση,  έχουμε παρακολουθήσει άπειρες δηλώσεις επί δηλώσεων πρωθυπουργού, υπουργών και λοιπών βαστάζων ενός ήδη παραπαίοντος κυβερνητικού άχθους. Δηλώσεων αντιφατικών μεταξύ τους –πράγμα αναμενόμενο σε έναν θίασο ποικιλιών– ακόμη και του ίδιου προσώπου μέσα στο ίδιο 24ωρο. Οι άνθρωπο αυτοί αισθάνονται ελεύθεροι και πανάλαφροι. Συνήθως ανοίγουν το στόμα τους για να πουν παραδοξότητες και χοντρά ψέματα. Ωστόσο δεν φρόντισαν, μέσα στα τόσα άλλα, να στήσουν και ένα Υπουργείο Συντονισμού (Ψεμάτων).

Μόνο το «Ναι» θα σώσει ό,τι ακόμα σώζεται από την καταστροφή

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Από τον ΠΕΡΙΚΛΗ Σ. ΒΑΛΛΙΑΝΟ

nai3.7.15b

φωτογραφία: Kathimerini.gr

Η τυχόν νίκη του Όχι στο δημοψήφισμα της Κυριακής 5 Ιουλίου ισοδυναμεί κατ’ απόλυτο βεβαιότητα με την έξοδο της Ελλάδας από την ενωμένη Ευρώπη, με μια τρομακτική οικονομική καταστροφή και μια φρικτή πολιτιστική οπισθοδρόμηση.

Κάποιοι από τους οπαδούς του Όχι, στον πανεπιστημιακό ιδίως χώρο, ισχυρίζονται (και ενδεχομένως πιστεύουν) ότι μάχονται για τις ευρωπαϊκές αξίες του Διαφωτισμού και της αλληλεγγύης. Δεν αμφισβητώ προθέσεις.

Όμως το πολιτικό κίνημα με το οποίο συντάσσονται και οι μάζες που κινητοποιεί διακατέχονται από έναν βίαιο και φανατικό αντιευρωπαϊσμό. Είναι ποτισμένο με τα πιο πρωτόγονα συμπλέγματα προγονόπληκτου φυλετισμού, συνωμοσιολογικού μεσσιανισμού και βέβαια του πάντα εύκαιρου αντισημιτισμού. Τα κατεξοχήν χαρακτηριστικά της αντιδραστικής, αντιδιαφωτιστικής ιδεολογίας. Αν οι εκλεκτοί συνάδελφοι παρουσιάζονταν μπροστά στο «αγανακτισμένο» αυτό πλήθος για να υπερασπιστούν τις διαφωτιστικές τους απόψεις δύσκολα θα ξέφευγαν με την σωματική τους ακεραιότητα αλώβητη.

Ναι στην Ευρώπη, ναι στην Ελλάδα

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Από τη ΜΙΡΑΝΤΑ ΞΑΦΑ και τον ΤΑΣΟ ΑΒΡΑΝΤΙΝΗ

nai3.7.15a

φωτογραφία: prothema.gr

Ύστερα από πέντε μήνες διαπραγματεύσεων, η περίφημη συμφωνία με τους πιστωτές δεν επιτεύχθηκε, λόγω του δογματισμού, της απειρίας και της διαχειριστικής ανικανότητας της κυβέρνησης, η οποία αποφάσισε να μεταθέσει στον λαό την ευθύνη για την πλήρη αποτυχία των διαπραγματεύσεων. Καλεί τους πολίτες να αποφασίσουν πάνω σε ένα πολύπλοκο θέμα, που η ίδια δεν είχε τη γνώση, την ικανότητα και το θάρρος να λύσει. Θέτει σε δημοψήφισμα μία πρόταση συμφωνίας των πιστωτών που δεν ισχύει πλέον, με διαδικασίες των οποίων η συνταγματικότητα βασίμως αμφισβητείται, ενώ το Συμβούλιο της Ευρώπης απεφάνθη με απόφαση κόλαφο για τους αντισυνταγματικούς κυβερνητικούς χειρισμούς, ότι οι συνθήκες διεξαγωγής του δεν ανταποκρίνονται στα διεθνή πρότυπα. Επισημαίνουμε ότι, σύμφωνα με τις διεθνείς προδιαγραφές, για να θεωρηθεί ένα δημοψήφισμα έγκυρο πρέπει να μεσολαβούν τουλάχιστον δύο εβδομάδες από την προκήρυξη μέχρι τη διεξαγωγή του, ώστε να υπάρχει επαρκής χρόνος για τον δημόσιο διάλογο και την ενημέρωση των πολιτών επί του ερωτήματος που τίθεται, ενώ απαιτείται ακόμη να διατυπώνεται το ερώτημα με τρόπο ξεκάθαρο, γεγονός που δεν συνέβη στην περίπτωσή μας.

Τέρμα η λιτότητα, εμπρός για τη λιμοκτονία

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

nai2.7.15

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΡΤΙΝΙΔΗ

 

«Εμείς του ΟΧΙ περιμένουμε στις ίδιες ουρές μ’ εσάς
του ΝΑΙ κι αισθανόμαστε τον ίδιο φόβο. Αλλά εμείς
αισθανόμαστε και κάτι παραπάνω. Αν ρωτάτε τι είναι
αυτό σημαίνει πως δεν πρόκειται ποτέ να
το καταλάβετε

(Από τον «Διάλογο» πανεπιστημιακών ΑΠΘ, 2.7.2015)

Να απαντήσεις «Ναι» ή «Όχι», εγκρίνω δεν εγκρίνω κάτι που δεν υπάρχει, δεν είναι δημοψήφισμα, είναι θεολογία. Καλούμαστε να ψηφίσουμε εάν υπάρχει ή δεν υπάρχει θεός, τελικά, ενώ ξέρουμε πως ό,τι και να προκύψει θα συνεχίσουμε να προσευχόμαστε. (Στην ιδεωδέστερη των περιπτώσεων θα επανέλθουμε στην ίδια μιζέρια, με έναν πρωθυπουργό δήθεν ενισχυμένο επειδή θα τον έχει υποστηρίξει η Χρυσή Αυγή και η χώρα θα οδηγείται σε μεγαλύτερη καταστροφή!). Κι όπως συμβαίνει πάντα στα θεολογικά, η απόρριψη ενός θεού μετατρέπεται σε λατρεία ενός άλλου. «Να φτάσει το ΟΧΙ στο εκατό τοις εκατό, αυτό θα είναι ο θρίαμβος της δημοκρατίας», δήλωνε ο Ν. Φίλης σε τηλεοπτική εκπομπή στις 29/6. Ακριβώς η αντίληψη φανατικού πιστού, που θέλει να εξολοθρέψει κάθε άπιστο, ή στελέχους απολυταρχίας, που εννοεί να εξορίσει κάθε αντιφρονούντα. Πιο μετριοπαθής ο Στ. Λεουτσάκος δήλωνε ότι «με το ΟΧΙ ο πρωθυπουργός μας οδηγεί σε πιο ασφαλής (sic) λιμάνι».

Για να ζήσει η χώρα: ΝΑΙ!

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

sygkentrwsh-nai1.7.15

Από τον ΣΤΑΥΡΟ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗ

Όποιος έζησε το δημοψήφισμα του Δεκεμβρίου 1974 αισθάνεται πολύ δυσάρεστα για τον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε τούτο το δεύτερο δημοψήφισμα μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Μέσα σε πέντε μέρες καλούνται οι πολίτες να αποφασίσουν για μια οικονομική πρόταση, μη οριστική, την οποία δεν έχουν διαβάσει και πολλοί από αυτούς δεν μπορούν να διαβάσουν. Αν προσθέσουμε και τις ρυθμίσεις της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, με την οποία αλλάζουν οι ισχύοντες κανόνες για τη συγκρότηση των επιτροπών υποστήριξης του ΝΑΙ ή του ΟΧΙ, η αντιδημοκρατικότητα του παρόντος δημοψηφίσματος, με την επίκληση πάντα του λαού, πολλαπλασιάζεται. Ας είναι. Η Βουλή έκανε δεκτή την πρόταση της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με την προσθήκη και της ψήφου των βουλευτών της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, και επομένως το δημοψήφισμα θα διεξαχθεί.