Για την πολιτική ένωση της Ευρωζώνης

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB_57-europe1

Τον περασμένο Απρίλιο δημοσιεύσαμε το κείμενο της Ελληνικής πρωτοβουλίας «Για μια πολιτική ένωση της Ευρωζώνης»[1], με το οποίο οι υπογράφοντες δεν εδήλωναν απλώς ότι στηρίζουν τις πρωτοβουλίες που αναλήφθηκαν από Γερμανούς και Γάλλους συναδέλφους τους, αλλά ότι θα συνεισφέρουν με τη σειρά τους με προτάσεις χρήσιμες στην κοινή προσπάθεια. Σήμερα η ARB, η οποία υιοθέτησε και στήριξε αυτή την προσπάθεια από την αρχή, δημοσιεύει ολόκληρο το κείμενο με αυτές τις προτάσεις της ελληνικής πλευράς.

Υπογράφουμε το κείμενο αυτό με σκοπό να συνεισφέρουμε στον διάλογο που έχουν ξεκινήσει Γάλλοι και Γερμανοί επιστήμονες με τρία Μανιφέστα για την πολιτική ένωση της Ευρωζώνης.[2] Υπογράφουμε ως πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μιας χώρας που υφίσταται τις σκληρότερες συνέπειες από την κρίση, για την οποία η ίδια δεν είναι άμοιρη ευθυνών. Με βάση την παρόμοια εμπειρία και άλλων χωρών της Ευρώπης, το κείμενό μας προτείνει κυρίως τις πολιτικές που θεωρούμε αναγκαίες προκειμένου να αντιστραφεί η οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση που σήμερα απειλεί με διάλυση την Ευρωπαϊκή Ένωση και να περιοριστούν στο μέλλον τα σφάλματα που την επέφεραν.

Τα θεμέλια του δικαίου

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Ρόναλντ Ντουόρκιν (R. Dworkin)

ARB_57_Dworkin

Ρόναλντ Ντουόρκιν, σκίτσο του Κωνσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου

Από τον ΝΙΚΟ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟ

Ο Έλμερ Πάλμερ γνώριζε ότι ο παππούς του, Φράνσις Πάλμερ, είχε συντάξει διαθήκη με την οποία τον όριζε κληρονόμο του, αφήνοντάς του το μεγαλύτερο τμήμα της αξιόλογης περιουσίας του. Επειδή ανησυχούσε ότι ο παππούς του θα άλλαζε τη διαθήκη, και ήθελε σε κάθε περίπτωση να αποκτήσει αμέσως την περιουσία, ο Έλμερ σκότωσε τον παππού με δηλητήριο. Στην περίφημη ιστορική υπόθεση Ριγκς κατά Πάλμερ[1] –την οποία διδάσκονται και σήμερα όλοι οι φοιτητές νομικής στην Αμερική– το Εφετείο της Νέας Υόρκης κλήθηκε να κρίνει αν η κληρονομιά είχε νομίμως περιέλθει στον Έλμερ με το θάνατο του παππού του.

Γιατί ζούμε σε μια Νέα Επίχρυση Εποχή

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Από τον ΠΟΛ ΚΡΟΥΓΚΜΑΝ

Thomas Piketty, Το κεφάλαιο τον 21ο αιώνα, μτφρ. Ελίζα Παπαδάκη, Πόλις, Αθήνα 2014, σελ. 744

«…. Ο Πικετί τελειώνει το Κεφάλαιο τον 21o αιώνα καλώντας στα όπλα –καλώντας, συγκεκριμένα, για φόρους περιουσίας, παγκόσμιους αν είναι δυνατόν, για να αναχαιτιστεί η αυξανόμενη δύναμη του κληρονομημένου πλούτου. Είναι εύκολο να σταθεί κανείς κυνικά απέναντι στην προοπτική τέτοιων κινήσεων. Σίγουρα όμως η αριστοτεχνική διάγνωση από τον Πικετί, για το πού είμαστε και το πού πηγαίνουμε, τις καθιστά σημαντικά πιθανότερες. Το Κεφάλαιο τον εικοστό πρώτο αιώνα είναι λοιπόν από κάθε άποψη ένα εξαιρετικά σημαντικό βιβλίο. Ο Πικετί έχει μεταμορφώσει την οικονομική συζήτηση· ποτέ δεν θα ξαναμιλήσουμε για τον πλούτο και την ανισότητα όπως μιλούσαμε μέχρι τώρα.»
Διαβάστε το άρθρο του Πολ Κρούγκμαν όπως δημοσιεύθηκε στο τεύχος 52, Ιούνιος 2014 της ARB.

Περιεχόμενα 57ου τεύχους, Δεκέμβριος 2014

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_57-cover

κλικ-μεγέθυνση

Αλεξάνδρα Ρασιδάκη, Πρόσκληση στο εργαστήρι του ποιητή
Λίνα Πανταλέων, Η περιπέτεια ενός μπεστ-σέλερ
Μανιφέστο (Ελληνική πρωτοβουλία), Για την πολιτική ένωση της Ευρωζώνης
Τζορτζ Σόρος (George Soros), Ξύπνα, Ευρώπη
Λοΐκ Μαρκού (LoïcMarcou), Όταν το ωφέλιμο συναντά το τερπνό
Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Η αναγέννηση του φιλελευθερισμού στη Γαλλία
Παύλος Κ. Σούρλας, Η εξέλιξη του νομικού θετικισμού μετά την κριτική του Ρόναλντ Ντουόρκιν (Ronald Dworkin)
Μανώλης Βασιλάκης, Η Χάνα Άρεντ και ο «Γκαλιτσιάνερ»
Νίκος Σταυρόπουλος, Τα θεμέλια του δικαίου
Δημήτρης Δημηρούλης, Ένας Θεσσαλός στην Αλεξάνδρεια του Καβάφη — Η περίπτωση του Δημήτρη Κ. Γαρουφαλιά
Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου, Τα θέματα και οι μεταμορφώσεις τους
Λουσίλ Αρνού-Φαρνού (Lucile Arnoux-Farnoux), Το γαλλικό μυθιστόρημα της Μέλπως Αξιώτη

ΑΦΙΕΡΩΜΑ: ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΑ
Γιάννης Ο. Ιατρίδης (John O. Iatrides), Τα Δεκεμβριανά: Μια ανασκόπηση
Θανάσης Δ. Σφήκας, «Εάν ο αντίπαλος ήταν περισσότερο θρασύς…»: το ΚΚΕ στα Δεκεμβριανά
Ευάνθης Χατζηβασιλείου, Οι αστικές πολιτικές δυνάμεις: τα Δεκεμβριανά ως καταστροφή
Νίκος Μαραντζίδης, Δεκεμβριανά: Τα όρια της διπλής στρατηγικής
Ιωάννης Δ. Στεφανίδης, Η βρετανική πολιτική και η ελληνική κρίση του Δεκεμβρίου 1944 — , Μήπως για όλα φταίνε οι ξένοι;
Μιχάλης Ψαλιδόπουλος, Η ελληνική οικονομία και τα Δεκεμβριανά
Σωτήρης Ριζάς, Η συμφωνία της Βάρκιζας
Ζωρζ Ντιντί-Ουμπερμάν (Georges Didi-Huberman), «Εξόδιος γαία»

 

Σχέδιο εξωφύλλου: Η απαγωγή της Ευρώπης από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο (βασισμένο στον ομώνυμο πίνακα του Τισιανού). 

Η Χάνα Άρεντ και ο «Γκαλιτσιάνερ»

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_57-hausner

Γκίντεον Χάουσνερ (Gideon Hausner)

Μια μεταφραστική αβλεψία στο άρθρο του Ρίτσαρντ Γουόλιν «Η κοινοτοπία του κακού: η κατάρρευση ενός μύθου» που δημοσιεύσαμε στο προηγούμενο τεύχος άλλαξε την ιδιότητα του Γκίντεον Χάουσνερ (Gideon Hausner), ο οποίος ήταν ο δημόσιος κατήγορος στη δίκη του Άιχμαν (11 Απριλίου έως 14 Αυγούστου 1961). Ωστόσο, με την ευκαιρία αυτής της διόρθωσης, παρατηρήσαμε κάτι το οποίο κρίνουμε ότι είναι αξιοσημείωτο. Η Χάνα Άρεντ, όπως τόνιζε ο Γουόλιν, απαξίωσε τον Γκίντεον Χάουσνερ περιγράφοντάς τον με απίστευτη περιφρόνηση ως εξής:

«τυπικός Γκαλιτσιάνερ Εβραίος (της Γαλικίας), χωρίς συμπόνια, βαρετός, ο οποίος διαρκώς κάνει λάθη. Πιθανώς ένας από τους ανθρώπους εκείνους που δεν γνωρίζουν καμιά γλώσσα».

Ξύπνα, Ευρώπη

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB_53_sorosΑπό τον ΤΖΟΡΤΖ ΣΟΡΟΣ

Η Ευρώπη βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια πρόκληση από την πλευρά της Ρωσίας, η οποία απειλεί την ίδια της την ύπαρξη. Ούτε οι ευρωπαίοι ηγέτες αλλά ούτε και οι πολίτες τους αντιλαμβάνονται πλήρως την πρόκληση αυτή ή γνωρίζουν πώς να την αντιμετωπίσουν καλύτερα. Αυτό το αποδίδω κυρίως στο γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, γενικά, και η Ευρωζώνη, ειδικά, έχασαν τον προσανατολισμό τους μετά την οικονομική κρίση του 2008.