Misrepresenting the Past to Make Sense of the Present: Greek historians respond to an «Observer» article on the December 1944 events

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

THE REPLY OF 7 REPUTABLE HISTORIANS THAT THE OBSERVER REFUSED TO PUBLISH

Prime Minister Winston Churchill during his visit to Greece, 28 December 1944. Athens can be seen in the background. © IWM / Imperial War Museum -Photograph adjuste to ARB-site needs

Prime Minister Winston Churchill during his visit to Greece, 28 December 1944. Athens can be seen in the background. © IWM / Imperial War Museum -Photograph adjusted to ARB-site needs

On November 30, 2014 The Observer published a story titled Athens 1944: Britain’s Dirty Secret, written by Ed Vulliamy and Helena Smith. The story, which presented an account of the events that took place in Athens in December 1944, was also posted on the widely read website of The Guardian,where it elicited over a thousand comments.

This story is an example of what happens when one tries too hard to fit the past into the present. Indeed, it is so preposterous to claim that the December 1944 events ‘sowed the seeds for the rise of the far right in Greece today’ that it may not really worth engaging with Vulliamy’s and Smith’s tendentious blend of the Second World War, the Greek Civil War, the Cold War, the Irish War of Independence, British colonialism, and the ongoing Greek crisis.

Χρόνια Πολλά/Season’s Greetings

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Greetings14-15b

ΜΕΝΗΣ ΚΟΥΜΑΝΤΑΡΕΑΣ (1931-2014)

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Koumantareas9.12.14

Σχέδιο του Μένη Κουμανταρέα σπό τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο στο τχ. 2 της Athens Review of Books (Δεκέμβριος 2009). Πρόσφατα εκδόθηκε το βιβλίο του Μένη Ο θησαυρός του χρόνου από τις εκδόσεις Πατάκη. Το τελευταίο του κείμενο («Ασημένια πανσέληνος») δημοσιεύθηκε στην ARB, τχ. 52, Ιούνιος 2014.

Η σαγήνη των Συρακουσών: Μια «πινακοθήκη» φιλοτύραννων διανοούμενων

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
LILLA-COVER8.12.14

κλικ-μεγέθυνση

MarkLilla, H σαγήνη των Συρακουσών. Διανοούμενοι στην πολιτική: Μάρτιν Χάιντεγκερ, Χάνα Άρεντ, Καρλ Γιάσπερς, Καρλ Σμιτ, Βάλτερ Μπένγιαμιν, Αλεξάντρ Κοζέβ, Μισέλ Φουκώ, Ζακ Ντεριντά. Μετάφραση Χρυσούλα Μεντζαλίρα, Επιμέλεια Μανώλης Βασιλάκης. Έκδοση της Athens Review of Books (πρώτη έκδοση: The New York Review of Books)

Το σημαντικό αυτό βιβλίο κυκλοφορεί σε ελληνική έκδοση από την Athens Review of Books, η οποία έκλεισε τα πέντε χρόνια της και μπαίνοντας στο 6ο έτος θέλησε να «γιορτάσει» με αυτόν τον τρόπο τα γενέθλιά της. Δημοσιεύουμε εδώ τον πρόλογο του συγγραφέα:

Για την πολιτική ένωση της Ευρωζώνης

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB_57-europe1

Τον περασμένο Απρίλιο δημοσιεύσαμε το κείμενο της Ελληνικής πρωτοβουλίας «Για μια πολιτική ένωση της Ευρωζώνης»[1], με το οποίο οι υπογράφοντες δεν εδήλωναν απλώς ότι στηρίζουν τις πρωτοβουλίες που αναλήφθηκαν από Γερμανούς και Γάλλους συναδέλφους τους, αλλά ότι θα συνεισφέρουν με τη σειρά τους με προτάσεις χρήσιμες στην κοινή προσπάθεια. Σήμερα η ARB, η οποία υιοθέτησε και στήριξε αυτή την προσπάθεια από την αρχή, δημοσιεύει ολόκληρο το κείμενο με αυτές τις προτάσεις της ελληνικής πλευράς.

Υπογράφουμε το κείμενο αυτό με σκοπό να συνεισφέρουμε στον διάλογο που έχουν ξεκινήσει Γάλλοι και Γερμανοί επιστήμονες με τρία Μανιφέστα για την πολιτική ένωση της Ευρωζώνης.[2] Υπογράφουμε ως πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μιας χώρας που υφίσταται τις σκληρότερες συνέπειες από την κρίση, για την οποία η ίδια δεν είναι άμοιρη ευθυνών. Με βάση την παρόμοια εμπειρία και άλλων χωρών της Ευρώπης, το κείμενό μας προτείνει κυρίως τις πολιτικές που θεωρούμε αναγκαίες προκειμένου να αντιστραφεί η οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση που σήμερα απειλεί με διάλυση την Ευρωπαϊκή Ένωση και να περιοριστούν στο μέλλον τα σφάλματα που την επέφεραν.

Τα θεμέλια του δικαίου

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Ρόναλντ Ντουόρκιν (R. Dworkin)

ARB_57_Dworkin

Ρόναλντ Ντουόρκιν, σκίτσο του Κωνσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου

Από τον ΝΙΚΟ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟ

Ο Έλμερ Πάλμερ γνώριζε ότι ο παππούς του, Φράνσις Πάλμερ, είχε συντάξει διαθήκη με την οποία τον όριζε κληρονόμο του, αφήνοντάς του το μεγαλύτερο τμήμα της αξιόλογης περιουσίας του. Επειδή ανησυχούσε ότι ο παππούς του θα άλλαζε τη διαθήκη, και ήθελε σε κάθε περίπτωση να αποκτήσει αμέσως την περιουσία, ο Έλμερ σκότωσε τον παππού με δηλητήριο. Στην περίφημη ιστορική υπόθεση Ριγκς κατά Πάλμερ[1] –την οποία διδάσκονται και σήμερα όλοι οι φοιτητές νομικής στην Αμερική– το Εφετείο της Νέας Υόρκης κλήθηκε να κρίνει αν η κληρονομιά είχε νομίμως περιέλθει στον Έλμερ με το θάνατο του παππού του.

%d bloggers like this: