25η Μαρτίου 2015

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
©Δημήτρης Χαντζόπουλος

©Δημήτρης Χαντζόπουλος

Εκ του ακροβολισμένου ανταποκριτού της «Αυγής»

Στο Σύνταγμα έλαμψε η λόξα δυο Ελλάδων,
αριστεράς της μιας, ακροδεξιάς της άλλης.
Λαός κι αξιωματούχοι κάθε κλάσεως
συνέρευσαν στο κάλεσμα το εθνικό της παρελάσεως.
Η Ζωίτσα Επίσημη, μετά ελαίων κλάδων
στο πέτο του καναρινί παλτού της κι υπό μάλης
φέρουσα το εγχειρίδιο της καλής Προέδρου,
αλληθωρούσε από τη ρώμη ευσταλούς εφέδρου.
Μπροστά της, κάπως σύννους, ο Ωραίος Αλέξιος
–χωρίς να τον χωρίζουν πια απ’ τον λαό τα κάγκελα–

Περιεχόμενα 61ου τεύχους, Απρίλιος 2015

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_61-cover-web

κλικ-μεγέθυνση

Διαστρεβλώνοντας το παρελθόν για να κατανοήσουμε το παρόν
Έλληνες ιστορικοί απαντούν σε άρθρο της εφημερίδας Observerγια τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 1944
Ευριπίδης Γαραντούδης, 25η Μαρτίου 2015. Ποίημα
Ρίτσαρντ Κλογκ (Richard Clogg), Εξωφρενικός και καταφανώς λανθασμένος ισχυρισμός
Λαρς Μπέρεντζεν (LarsBærentzen), Αυτόπτης μάρτυρας ο Ουίλιαμ Χ. Μακνήλ
Μαρκ Λίλα (MarkLilla), Γαλλία: Μια παράξενη ήττα
ΑRΒ, Ενημέρωση των υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ για την παλαιά συνεργασία του Ν. Κοτζιά με τον «Ελαφοπόδαρο»
Μιχαήλ Ζουμπουλάκης, Η «Γένεσις» του Γιάνη: Η δημιουργία του κόσμου των μνημονίων
Πέτρος Μαρτινίδης, Μια μάλλον βαρετή αναζήτηση
Δημήτρης Κόκορης, Γιώργος Κοτζιούλας, μία ρωμαλέα ποιητική φωνή
Δημήτρης Φύσσας, Νεοελληνική οχηματολογία, λαμπρά εξονυχιστική
Κατερίνα Κωστίου, Ευτυχής συνέργεια θεωρίας και πράξης
Νάσος Βαγενάς, Μπαλάντα μιας άλλης εποχής. Ποίημα
ARB, Η ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΆΛΛΩΝ
— Ο περί τύπου νόμος-εφιάλτης υπέρ των αδικούντων και εκβιαστών
ARB, Για να τελειώνουμε με τον Κοτζιά
Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου, Το Ολοκαύτωμα και η μικροϊστορία
Λεωνίδας Χατζηπροδρομίδης, Η μοναξιά ως θρίαμβος του ανθρώπου. (Μέρος Β΄)
Φιλήμων Παιονίδης, Η αμφίβολη προοπτική της ενδοευρωπαϊκής αλληλεγγύης
Σταύρος Θωμαδάκης, Η επιμονή και τα αδιέξοδα του ασυγκράτητου πλούτου
Παναγής Βουρλούμης, Αλλαγή των αντιλήψεων για πλούτο και ανισότητα
Άντριου Ντελμπάνκο (Andrew H. Delbanco), Παρακμή και πτώση των λογοτεχνικών σπουδών

Σχέδιο εξωφύλλου: o Τομά Πικετί από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο.

Η σιωπή των Άλλων

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Ο περί τύπου νόμος-εφιάλτης υπέρ των αδικούντων και εκβιαστών

Σχέδιο του Κωνσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου.

Σχέδιο του Κωνσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου.

Give me the liberty to know, to utter, and to argue freely according to
conscience, above all liberties
.
(Και πάνω απ’ όλες τις ελευθερίες, δώστε μου την ελευθερία να
γνωρίζω, να μιλάω, και να υπερασπίζομαι τις απόψεις μου ελεύθερα,
σύμφωνα με τη συνείδησή μου
.)

Τζον Μίλτον, Αρεοπαγιτικά, 1644

 

Όπως έχουν πληροφορηθεί οι αναγνώστες μας, η AthensReviewofBooks ζει έναν τριπλό εφιάλτη, εξαιτίας της δημοσίευσης μιας επιστολής (ούτε καν άρθρου) που χαρακτήριζε τον «σ. Ν. Κοτζιά» ακραίο σταλινικό, και της ευγενούς φιλοδοξίας τού σημερινού υπουργού Εξωτερικών όχι απλώς να την φιμώσει, όχι απλώς να την κατασυκοφαντήσει με χονδροειδή ψέματα, αλλά και, ει δυνατόν, να την κλείσει. Αυτός που ήταν πρωταθλητής της κομματικής προπαγάνδας τυραννικών καθεστώτων, αυτός που πρωτοστατούσε στην προπαγάνδιση κάθε σταλινικής δικτατορίας (Γιαρουζέλσκι, Χόνεκερ, κ.ά.), ενώ μετά το 1989 διέπρεψε και στο άθλημα του Αυριανισμού, έχει έμμονη ιδέα να κλείσει την ARB, με συνηγόρους τον Φαήλο και τον Μαντζουράνη. Δεν αντέχει ο ζντανωφίσκος τον κριτικό λόγο, δεν επιχείρησε να διαψεύσει οτιδήποτε, δεν ζήτησε αποκατάσταση, αν τυχόν στ’ αλήθεια θεωρούσε ότι υπήρχαν στην επιστολή ψεύδη ή ανακρίβειες, αλλά υποκρινόμενος τον συκοφαντούμενο και με εξωφρενική διαστροφή του νοήματος του κειμένου, ξεκίνησε τη δικαστική δίωξη με σκοπό την εξόντωση της ARB. Όταν δημοσιεύθηκαν προσφάτως ανακρίβειες (τις οποίες ο ίδιος διέδιδε για τον εαυτό του στο παρελθόν) στην εφημερίδα Τα Νέα (30.1.2015), δεν προσέφυγε στη δικαιοσύνη, ούτε καν διαμαρτυρήθηκε, γιατί προφανώς δεν θεωρεί εφικτό να κλείσει το «Συγκρότημα». Ενώ με την ARB νομίζει ότι θα τα καταφέρει. Ωστόσο, και τη δεκαετία του ’80, όταν δημοσίευσε ακόμη πιο σκληρά τέτοια κείμενα το Βήμα, όχι μόνο δεν τα διέψευσε, αλλά αντιθέτως ο ίδιος καλλιεργούσε την εικόνα του Απόστολου της Άπεφθης μ-λ Ορθοδοξίας, στην πιο στυγνή μορφή της, της ΛΔ Γερμανίας.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΤΕΣ!

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Ο περί τύπου νόμος-εφιάλτης

ANDREW TURNER CREATIVE COMMONS

Andrew Turner, Creative Commons

Όποιος τυχαίνει να έχει παρακολουθήσει ή, ακόμη χειρότερα, να έχει υποστεί στο Πρωτοδικείο Αθηνών δίκες που έχουν προκληθεί από ζητήματα του νόμου περί τύπου, θα εκπλαγεί με τη διεστραμμένη εφευρετικότητα πολλών εναγόντων. Διάφορα κατά γενική ομολογία δημόσια, πλην γελοία πρόσωπα, ασκούν απίθανης σύλληψης αγωγές, ζητώντας να τους επιδικαστούν τεράστια ποσά ως «χρηματική αποζημίωση», γιατί με κάποια ενέργεια του εναγόμενου (αρθρογράφου, δημοσιογράφου, εντύπου, μέσου κ.λπ.) θίχτηκε δήθεν η «τιμή και υπόληψή τους». Δηλαδή αν κάποιος γράψει ή πει δημόσια ότι ένα πανθομολογουμένως γελοίο πρόσωπο είναι γελοίο, ότι ένας τραμπούκος είναι τραμπούκος, ένας ακροδεξιός, φασίστας ή σταλινικός είναι τέτοιος, ένας κλέφτης (ιδίως του δημόσιου χρήματος) είναι κλέφτης, το περί ού ο λόγος υποκείμενο μπορεί να ασκήσει αγωγή γιατί θίχτηκε η τιμή του!

THE OBSERVER’S CENSORSHIP

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
Βρετανοί αλεξιπτωτιστές στην Ακρόπολη. (Από το λεύκωμα Dmitri Kessel, Ελλάδα 1944, Άμμος, Αθήνα 1997).

Βρετανοί αλεξιπτωτιστές στην Ακρόπολη. (Από το λεύκωμα Dmitri Kessel, Ελλάδα 1944, Άμμος, Αθήνα 1997)

1. An extraordinary and demonstrably false claim

by RICHARD CLOGG

On 5 December last year the Trustees of the British Museum expressed their ‘delight’ in announcing the decision to lend the Russian State Hermitage Museum, on the 250th anniversary of its foundation, the sculpture of the river god Ilissos from the West pediment of the Parthenon. This was the first time one of the Parthenon marbles had been loaned since their acquisition by the Museum from the 7th Earl of Elgin in 1816. Whatever view is taken of the appropriate site to display the Parthenon marbles, whether in London or in Athens, it was surely tactless of Neil MacGregor, the director of the British Museum, not to have notified, let alone consulted, the Greek government about a loan which, unsurprisingly, prompted a fiercely hostile reaction in Greece.

Γιατί γράφω ποίηση

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

vlavianos11.4.15

Από τον ΧΑΡΗ ΒΛΑΒΙΑΝΟ

Στην Άννα

Επειδή ο γιος μου όταν ήταν πέντε χρονών μου είπε: «μη σβήνεις το φως, φοβάμαι· ακούω το σκοτάδι».
Επειδή ο Σολωμός κλείνει την επιστολή του στον Δε Ρώσση με την φράση: «φιλώ το χέρι της κυρίας και τραβώ της μικρής Ζίζας “εκειό το ρεβυθάκι” που έχει για μύτη».
Επειδή τους μήνες που έζησα στην Αμοργό έβλεπα κάθε απόγευμα μια όμορφη γυναίκα να τρέχει στο νεκροταφείο να πει τα νέα της ημέρας στον άντρα της.
Επειδή η κόρη μου την πρώτη φορά που έβαλε ένα κοχύλι στο αυτί της με ρώτησε: «σε ποιον μιλάει η θάλασσα;».
Επειδή μετά το εγκεφαλικό ο Σικελιανός αναφώνησε: «είδα το απόλυτο μαύρο και ήταν ανέκφραστα ωραίο».
Επειδή ο Αριόστο έγραψε πενήντα έξι φορές το πρώτο μέρος του Orlando Furioso, και ως το τέλος της ζωής του πίστευε πως ήταν το πιο αδύναμο.