Ο αφοσιωμένος Γιάννης Καλαϊτζής

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
kalaitzis17.2.16

Η φωτογραφία του Γιάννη Καλαϊτζή είναι από τα γυρίσματα της σειράς ντοκιμαντέρ «Έλληνες γελοιογράφοι»

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΡΤΙΝΙΔΗ

Η πολιτική γελοιογραφία αποτέλεσε, από τη γέννησή της στα τέλη του 18ου αιώνα, το ιδεώδες πεδίο λιτότητας. Η τέχνη να συμπυκνώνεις σ’ ένα σκαρίφημα συμβολισμούς, υπερβολές, αναλογίες, ειρωνείες, σαρκασμούς, ιδεολογίες, ιλαρότητα και απελπισία, ιστορία και επικαιρότητα (ιδίως επικαιρότητα), είναι μια πραγματικά μεγάλη τέχνη. Ο Γιάννης Καλαϊτζής υπηρέτησε αυτή την τέχνη με τη χαρακτηριστική πληθωρικότητα και το απαράμιλλο ταλέντο του.

Περιεχόμενα 70ού τεύχους, Φεβρουάριος 2016

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_70-COVER-web

κλικ-μεγέθυνση

Στράτος Δορδανάς, Εμφύλια πάθη: Χθες και σήμερα
Γιώργης Γιατρομανωλάκης, Θανάσης Τζαβάρας: Διευθέτηση αναμνήσεων
Κολμ Τομπίν, Ο όψιμος Φράνσις Μπέικον: Πνεύμα και ουσία
Γιώργος Καλλίνης, Η ανασύσταση μιας πόλης
Βασίλειος Π. Βερτουδάκης, Δημοκρατία και ηγεμονισμός: ο Περικλής και η πρόσληψή του στους νεότερους χρόνους
Άρης Μπερλής, Η μικρή και η μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση
Πέτρος Μαρτινίδης, Υπάρχουμε μόνο στα μάτια που αποζητάμε
Δημήτρης Καλοκύρης, Στο στόμα του θηρίου (Άσραφ Φαγιάντ)
Μανώλης Βασιλάκης, Ο λεξιθήρας λημματοσυλλέκτης «Άρχων Διδάσκαλος του Γένους» — Τα ελληνοχριστιανικά λεξικά που ευλόγησαν Χριστόδουλος και Βαρθολομαίος
Τζορτζ Σόρος, «Η ΕΕ στα πρόθυρα της κατάρρευσης» — Συνέντευξη με τον Γκρέγκορ Πέτερ Σμιτς
Βασιλική Γεωργιάδου, Συναισθήματα και πολιτική συμπεριφορά
Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, Το αδύνατο άλμα προς την ελευθερία — Το άτομο στη σκιά της Ιστορίας
Ευριπίδης Γαραντούδης, Ο Κ.Π. Καβάφης και ο κινηματογράφος
Κάρεν Άρμστρονγκ, Από τον ουαχαμπισμό στο Ισλαμικό Κράτος: Πώς η Σαουδική Αραβία εξήγαγε την κύρια πηγή της διεθνούς τρομοκρατίας
Γεράσιμος Μακρής, Το Όραμα του Χαλιφάτου και η Στρατηγική της Βίας μιας νεωτερικής Ισλαμιστικής Οργάνωσης
Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Ψεύτικη ζωή: ο Γκέοργκ Λούκατς και η προδοσία της φιλοσοφίας
Θεοφάνης Τάσης, Πώς να γίνετε αυτό που είστε: Η φιλοσοφία ως τέχνη του βίου από τον Μονταίνιο στον Νίτσε

Σχέδιο εξωφύλλου: ο Γκέοργκ Λούκατς από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Συνέντευξη με τον Τζορτζ Σόρος

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

ARB_53_sorosΠερί ΕΕ, Μέρκελ, Brexit, Ρωσίας, Ουκρανίας, Πολωνίας, Ουγγαρίας, Κίνας – αλλά και μια αστοχία

Η παρακάτω συνέντευξη του Τζορτζ Σόρος στον Γκρέγκορ Πέτερ Σμιτς (Gregor Peter Schmitz) δημοσιεύεται ταυτόχρονα στο περιοδικό The New York Review of Books.

ΓΚΡΕΓΚΟΡ ΠΕΤΕΡ ΣΜΙΤΣ: Όταν το περιοδικό Timeανακήρυξε τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ «Πρόσωπο της χρονιάς», την αποκάλεσε «Καγκελάριο του ελεύθερου κόσμου». Πιστεύετε ότι κάτι τέτοιο είναι δικαιολογημένο;

ΤΖΟΡΤΖ ΣΟΡΟΣ: Ναι. Όπως γνωρίζετε, κατά το παρελθόν, επέκρινα την καγκελάριο και παραμένω πολύ επικριτικός απέναντι στην πολιτική λιτότητας που εφαρμόζει. Όταν όμως ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, επιτέθηκε στην Ουκρανία, εκείνη έγινε η ηγέτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, ως εκ τούτου, εμμέσως και του ελεύθερου κόσμου. Μέχρι τότε, ήταν μια χαρισματική πολιτικός που μπορούσε να «διαβάζει» τα αισθήματα της κοινής γνώμης και να τα ικανοποιεί. Προβάλλοντας όμως αντίσταση στις ρωσικές επιθέσεις, έγινε μια ηγέτης που ύψωσε το ανάστημά της απέναντι στην επικρατούσα άποψη.

Περιεχόμενα 69ου τεύχους, Ιανουάριος 2016

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_69-coverWeb

κλικ-μεγέθυνση

Χ. Λ. Καράογλου, Μια έκδοση «μοναδική»
Κώστας Κωστής, O Εθνικός Διχασμός
Μαρία Δ. Ευθυμίου, Η Ιστορία του Θωμά Γόρδωνος
Άρης Μπερλής, «Είμαστε όλοι ομοφυλόφιλοι»
Αντώνης Εφραιμίδης, Περί σεξουαλικής συνείδησης και ασυνειδησίας των ομοφοβικών
ARB, Ράιφ Μπαντάουι: χίλιες βουρδουλιές επειδή λέει αυτά που σκέφτεται
Ράιφ Μπαντάουι (Raif Badawi), Το θράσος των μουσουλμάνων στη Νέα Υόρκη
Γιάννης Δημητρακάκης, Ο Σταύρος Ζουμπουλάκης ως αναγνώστης της λογοτεχνίας
Σβετλάνα Αλεξίεβιτς (SvetlanaAlexievich), Για την ιστορία μιας ουτοπίας
Η ομιλία κατά την απονομή του Βραβείου Νόμπελ
Δημήτρης Δημηρούλης, Ο καβαφικός Αμερικανός
Μικρή επίσκεψη στα δοκίμια του Δανιήλ Μέντελσον
Ντάνιελ Μέντελσον (DanielMendelsohn), Το μανιφέστο ενός κριτικού
Νταϊάνα Χάας, Ο Μέντελσον και η ανάγνωση του Καβάφη
Πέτρος Μαρτινίδης, Προφητεύοντας το Μπατακλάν — Επώδυνες κληρονομιές
Ανώνυμος, Το μυστήριο του Ισλαμικού Κράτους
Χ.Λ. Μένκεν (H. L. Mencken), Γιατί δεν είμαι βιβλιοσυλλέκτης
Μιχαήλ Ζουμπουλάκης, Φιλελεύθερος λόγος, αλλά ξύλινος
Μανώλης Βασιλάκης, Νόμος περί Τύπου: απαισία του η μνήμη…
Αλέξανδρος Κεσίσογλου, Ένας Γερμανός Μουσταφά

Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Ντάνιελ Μέντελσον από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Ράιφ Μπαντάουι: χίλιες βουρδουλιές

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

Επειδή λέει αυτά που σκέφτεται

ARB_69Raif-Badawi

Επιμέλεια από την ARB

Το Βραβείο Ζαχάρωφ για την Ελευθερία της Σκέψης 2015 απονεμήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στον φυλακισμένο από το 2012 σαουδάραβα Ράιφ Μπαντάουι (γεν. 1984). Το παρέλαβε η γυναίκα του Ενσάφ Χαϊντάρ, στις 16 Δεκεμβρίου κατά την επίσημη τελετή στο Στρασβούργο, η οποία μαζί με τα τρία παιδιά τους βρήκε δεύτερη πατρίδα στον Καναδά.

Ο Ράιφ Μπαντάουι καταδικάστηκε για προσβολή του Ισλάμ σε 10 χρόνια φυλάκιση και 1.000 βουρδουλιές επειδή δημιούργησε μια ιστοσελίδα απ’ όπου αγωνιζόταν για την ελευθερία του λόγου μέσα σε ένα απολυταρχικό βασίλειο. Το μπλογκ του, Saudi Free Liberals Forum (Ελεύθερο Δίκτυο Φιλελεύθερων Πολιτών της Σαουδικής Αραβίας), το έκλεισαν μετά τη σύλληψή του, το 2012.

Νόμος περί Τύπου: απαισία του η μνήμη…

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email
ARB_69-Apaisia

Σχέδιο του Κωνσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου

Από τον ΜΑΝΩΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ

Στον περίφημο νόμο 4356/2015 για το Σύμφωνο Συμβίωσης που ψηφίστηκε πρόσφατα υπήρχαν «και άλλες διατάξεις», μία εκ των οποίων ήταν το άρθρο 37 με το οποίο εξορθολογίστηκε ο νόμος της ανελευθερίας του λόγου, το εγκληματικό εργαλείο των εκβιαστών. Έχω γράψει πολλά για τον άνομο αυτό νόμο, ώστε δεν χρειάζεται να επεκταθώ εδώ.

Αν μη τι άλλο ο σκοπός ενός τέτοιου νόμου είναι να εξασφαλίζει την αποκατάσταση σε περίπτωση συκοφαντίας και μάλιστα το συντομότερο δυνατόν. Και αυτό ακριβώς κάνει το εν λόγω άρθρο 37, για το οποίο οφείλουμε συγχαρητήρια στους εισηγητές του και σε όσους το υποστήριξαν. Πολλά πρέπει να γίνουν για την κατοχύρωση και διεύρυνση της ελευθερίας της έκφρασης, ωστόσο και μόνο ότι εντάχθηκε σε νόμο που αφορούσε τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα είναι από μόνο του κάτι σημαντικό.