Ένα Σημείωμα

FacebookTwitterLinkedInGoogle+Email

28--1940.12.09-argyrokastro-war-2

Η εκδότρια της Athens Review of Books ποτέ δεν μίλησε για την καταγωγή της ούτε την επικαλέστηκε αυτά τα χρόνια των μεθοδικών διωγμών από τον Κοτζιά (με δικηγόρους τον Φαήλο Κρανιδιώτη και τον Ιωάννη Κ. Μαντζουράνη). Όχι ασφαλώς γιατί δεν είναι υπερήφανη γι’ αυτήν ‒ αντιθέτως! Άλλωστε μόνο οι αναξιοπρεπείς επικαλούνται δεσμούς με ανύπαρκτους προγόνους. Αν δεν προβαλλόταν η ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Το Τελευταίο Σημείωμα» και αν δεν τόνιζαν την καταγωγή της στην κοινή δήλωσή τους ο Μανώλης Γλέζος και ο Περικλής Κοροβέσης ίσως να μη γινόταν γνωστό πέρα από τον στενό της κύκλο. Δεν επικαλεστήκαμε ποτέ το όνομα του Ναπολέοντα Σουκατζίδη, της Χαράς Λιουδάκη-Σουκατζίδη, της Μαρίας Λιουδάκη. Δεν θα μαγαρίζαμε ονόματα ιερά με οποιαδήποτε αναφορά στον συνεργάτη του Μάνφρεντ Μπουρ (Ελαφοπόδαρου). Δίναμε έντιμα σκληρή μάχη για δικαιοσύνη ‒φευ‒ στο Κράτος Αδίκου, αλλά και προσπαθώντας από τον Μάρτιο του 2015 να σπάσουμε την ύπουλη σιωπή των Άλλων.

Αντισταθήκαμε σθεναρά στη βία του Κοτζιά και των αυθαίρετων, παράνομων και ταυτόχρονα γελοίων δικαστικών αποφάσεων για να ικανοποιήσουν τις ορέξεις του προπαγανδιστή των ολοκληρωτικών καθεστώτων Χόνεκερ και Γιαρουζέλσκι. Αυτοί που πρέπει να ντρέπονται είναι 12 συγκεκριμένοι δικαστές-δήμιοι της ελευθερίας του λόγου. Αυτοί που επιβάλλουν τη σύγχρονη εφιαλτική ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ: δεν σβήνουν απλώς δυο γραμμές από ένα γράμμα, είναι συνεργοί ενός σταλινίσκου για να σβήσει ένα περιοδικό της ποιότητας και του κύρους της Athens Review of Books. Το «κύρος της Δικαιοσύνης» στα χρόνια της Θάνου και του Πέππα συμβολίζει η εξαγορασμένη ψήφος τής αυταπόδεικτα επίορκης αρεοπαγίτου Πηνελόπης Ζωντανού που καταψήφισε την ίδια την εισήγησή της με αντάλλαγμα την προαγωγή της σε αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου. Το «κύρος της Δικαιοσύνης» στα χρόνια της Θάνου και του Πέππα αποτυπώνεται στην απόφανση με την οποία βιάζουν και τρομοκρατούν ένα περιοδικό σαν την Athens Review of Books και τους δύο ανθρώπους που μοχθούν γι’ αυτό:

«Ναι μεν απεδείχθη [!] ότι ο ενάγων [: Ν. Κοτζιάς] υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος [!] του ΚΚΕ» [το οποίο ιδρύθηκε το 1918/1924], όμως «ούτε και από τα κείμενά του που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι προκύπτει ο θαυμασμός του για το εν λόγω απολυταρχικό καθεστώς [: Χόνεκερ] και η διαφήμισή του».

Η δικαιοσύνη τους στην καταισχύνη του αιώνα και ο λόγος μας Αλήθεια.

Αυτές δεν είναι δικαστικές αποφάσεις άξιες σεβασμού αλλά εμπτυσμού.

The AthensReviewofBooks