The Athens Trials



The judicial scandal in the case
“The Minister for Foreign Affairs vs The Athens Review of Books”

I propose the acceptance of the first, second, and third grounds of
appeal and the rejection of the rest.
Athens 14th October 2016

The Judge-Rapporteur of the Supreme Civil and Criminal Court of Greece
Penelope Zontanou

Having proposed, with arguments spanning 13 pages backing her legal view, that the three main grounds of appeal be accepted, and after the hearing of the case having been conducted on the basis of that proposal, the Judge-Rapporteur of the Supreme Court , without explanation, voted against herself. That is to say, she proposed our acquittal, and then voted for our conviction! It should be mentioned that the acceptance of even one ground of appeal would suffice for the judgment of the Court of Appeals to be quashed.

When a Supreme Court Judge reaches such a point of self-humiliation, one can plausibly wonder what invisible forces may have worked to contrive the Stalinist unanimity of this manifestly unjust and thoroughly unlawful judgment of the Greek Supreme Court.

We consider this action to constitute a self-evident breach of duty. In our view, this constitutes proof that the Supreme Court’s decision (as well as that of the Court of Appeals) was predetermined in favour of the Minister on the other side, and that the trial was merely a formality. The rapporteur’s proposal, overwhelmingly in favour of the Athens Review of Books, obviously suggests simply a lack of coordination. Naturally, our side reserves every right provided by Greek and European legislation against the judges that so blatantly contributed to this deliberate injustice.

— The Athens Review of Books


Οι Δίκες της Αθήνας

Το δικαστικό σκάνδαλο στην υπόθεση
“Υπουργός Εξωτερικών Κοτζιάς vs The Αthens Review of Books”

Εισηγούμαι την αποδοχή του πρώτου, δεύτερου και τρίτου λόγων αναίρεσης και την απόρριψη των λοιπών.
Αθήνα 14 Οκτωβρίου 2016
Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης
Πηνελόπη Ζωντανού

Αφού η εισηγήτρια αρεοπαγίτης πρότεινε, με επιχειρήματα δεκατριών σελίδων που τεκμηρίωναν την νομική της άποψη, να γίνουν δεκτοί οι τρεις βασικοί λόγοι αναίρεσης, και αφού η συζήτηση της υπόθεσης στον Άρειο Πάγο διεξήχθη με βάση την εισήγησή της, όταν ήρθε η ώρα της ψηφοφορίας, χωρίς καμιά εξήγηση, καταψήφισε τον εαυτό της. Δηλαδή πρότεινε την αθώωσή μας και ψήφισε την καταδίκη μας! Σημειώνεται ότι θα αρκούσε η αποδοχή έστω και ενός λόγου αναίρεσης για την εξαφάνιση της απόφασης του Εφετείου.

Όταν μια ανώτατη δικαστικός φτάνει σε τέτοιο σημείο αυτοδιασυρμού, εύλογα αναρωτιέται κανείς ποιες αόρατες δυνάμεις μπορεί να λειτούργησαν ώστε να επιτευχθεί η σταλινική ομοφωνία τής κατάφωρα άδικης και απολύτως παράνομης απόφασης του ανώτατου ελληνικού δικαστηρίου.

Η πράξη αυτή θεωρούμε ότι συνιστά αυταπόδεικτη παράβαση καθήκοντος. Αυτό για μας αποτελεί απόδειξη ότι η απόφαση του Αρείου Πάγου (όπως και εκείνη του Εφετείου) ήταν δεδομένη υπέρ του αντιδίκου μας υπουργού, και απλώς έπρεπε να προηγηθεί τυπικά η δίκη. Η συντριπτική υπέρ της Athens Review of Books εισήγηση συνιστά προφανώς ένδειξη έλλειψης συντονισμού. Φυσικά η πλευρά μας επιφυλάσσεται να ασκήσει όσα δικαιώματα της παρέχει η ισχύουσα Ελληνική και Ευρωπαϊκή νομοθεσία, κατά των δικαστών που τόσο απροκάλυπτα συνέπραξαν σ’ αυτή την εσκεμμένη αδικία.

— The Athens Review of Books