Category Archives: τεύχος78

Απάντηση του Αρχείου Καβάφη σε άρθρο της ARB

Το αρχείο Καβάφη ως φετίχ εξουσίας;

O K. Π. Καβάφης από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο.

Το άρθρο με τίτλο «Το Αρχείο Καβάφη ως φετίχ εξουσίας;» δημοσιεύθηκε στο τεύχος του Νοεμβρίου 2016 της ARB. Μετά από δυο μήνες, και ενώ ήδη είχε κυκλοφορήσει το τεύχος Ιανουαρίου 2017, λάβαμε την παρακάτω «απάντηση του Αρχείου Καβάφη στο άρθρο του καθηγητή Ευριπίδη Γαραντούδη» από τον «ProjectManager» του Αρχείου, Θοδωρή Χιώτη, η οποία θα δημοσιευθεί στο τεύχος Φεβρουαρίου. Την δημοσιεύουμε στην ιστοσελίδα μας και επιφυλασσόμαστε να τη σχολιάσουμε στην έντυπη έκδοση.

Αθήνα, 4 Ιανουαρίου 2017

Προς: Διευθυντή εφημερίδας Athens Review

Κύριε Διευθυντά,
Με έκπληξη διαβάσαμε στο φύλλο της Athens Review of Books, τχ. 78 (Νοέμβριος 2016),

Το αρχείο Καβάφη ως φετίχ εξουσίας;

O K. Π. Καβάφης από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο.

O K. Π. Καβάφης από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο.

Από τον ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΓΑΡΑΝΤΟΥΔΗ

Το πήραμε, το πήγαμε το άγιο λείψανον αλλού.
Κ.Π. Καβάφης, «Εις τα περίχωρα της Αντιοχείας»

Κονδυλοφόρος. Ετήσια έκδοση νεότερης ελληνικής φιλολογίας, [Αφιέρωμα:] Είκοσι χρόνια χωρίς τον Γ. Π. Σαββίδη, τόμ. 14, 2015 (2016), σελ. 396

Ο Κονδυλοφόρος, επιστημονική επετηρίδα των νεοελληνικών φιλολογικών σπουδών, έφτασε αισίως στον δέκατο τέταρτο ετήσιο τόμο του. O τόμος αυτός δικαίως περιλαμβάνει, με αφορμή τη συμπλήρωση είκοσι χρόνων από τον θάνατο του φιλόλογου νεοελληνιστή Γ.Π. Σαββίδη (1929-1995), ένα αφιέρωμα στη μνήμη του, αποτελούμενο από έξι σύντομα κείμενα-προσωπικές μαρτυρίες ανθρώπων (Τζένη Μαστοράκη, Χριστόφορος Λιοντάκης, Κλαίρη Μιτσοτάκη, Δ.Ν. Μαρωνίτης, Mario Vitti και Bertrand Bouvier) που γνώρισαν και ανακαλούν στη μνήμη τους τον Σαββίδη, το έργο και το ήθος του.

Περιεχόμενα 78ου τεύχους, Νοέμβριος 2016

ARB_78-cover-Web

κλικ στην εικόνα

ARB, Ο αντίπαλος του Ροΐδη
Μποέμ (Δημήτρης Χατζόπουλος), Μια συνέντευξη του Άγγελου Βλάχου
Πέτρος Μαρτινίδης, Από τους διανοούμενους στις τηλεπερσόνες
Διάλογος. Βίκτωρ Ιβάνοβιτς, Ελληνικοί απόηχοι στην Ισπανόφωνη Λογοτεχνία
Ηρακλής Μήλλας, Η εκθεμελίωση του τουρκικού κράτους
Γιόζεφ Μπρόντσκι (Joseph Brodsky), Σκέψεις για ένα τέκνο του Άδη
— Ο σταλινισμός είναι πρώτα απ’ όλα τρόπος σκέψης και δευτερευόντως μια τεχνική άσκησης εξουσίας
Λάμπρος Βαρελάς, Παπαδιαμάντης: ο μεγάλος ζωγράφος των ταπεινών
Μπέντζαμιν Νέιθανς (Benjamin Nathans), Η πραγματική δύναμη του Πούτιν
Μπέρτραντ Ράσελ (Bertrand Russell), Πώς γράφω
Ευριπίδης Γαραντούδης, Το αρχείο Καβάφη ως φετίχ εξουσίας;
Χ. Ε. Μαραβέλιας, Μήπως Ροτβάιλερ του Σταλινισμού;
ARB, Όταν ο Kronjurist του Σύριζα είχε προβλήματα με τον νόμο
— Ολόκληρη η «αναγγελία» Μαντζουράνη για τη συμβολή του στο σκάνδαλο Κουτσόγιωργα-Κοσκωτά
ARB, Εμείς, ο Ντίλαν και τα κακαρίσματα
Λιουκ Σαντ (Luc Sante), «Εγώ είναι κάποιος άλλος»
Λιουκ Σαντ (Luc Sante), Ο καιρός του Ντίλαν
Τιμ Παρκς (Tim Parks), Ποιο είναι το πρόβλημα του Νόμπελ Λογοτεχνίας
Στράτος Δορδανάς, «Δεν υπήρξαν ήρωες εδώ»:
— Το «ξεχασμένο» Μακεδονικό Μέτωπο
Βαρβάρα Ρούσσου, Για τη Ρένα Χατζηδάκη
— ή πόσο διαρκεί η πολιορκία της ποίησης
Ιωάννης Πολέμης, Αρχαία ελληνικά και το λείψανο του Αγίου Ιλαρίωνος
Δημήτρης Τσαραπατσάνης, Μπορεί η ατομική ιδιοκτησία να είναι δίκαιη;

Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Από τους διανοούμενους στις τηλεπερσόνες

ARB_78-martinidis1

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΡΤΙΝΙΔΗ

Enzo Traverso: Τι απέγιναν οι διανοούμενοι;, μτφρ. Νίκος Κούρκουλος, Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου,  Αθήνα 2014, σελ. 160

«Διανοούμενοι είναι πρόσωπα που, έχοντας αποκτήσει κάποια
διασημότητα από το πνευματικό τους έργο, καταχρώνται αυτή τη
διασημότητα με το να βγαίνουν από τον τομέα τους και ν’
ανακατεύονται με πράγματα που δεν τους αφορούν
Ζαν-Πωλ Σαρτρ

Συνέβη με τους «διανοούμενους» στα τέλη του 19ου αιώνα ό,τι με τους καλλιτέχνες στην αρχή του: προέκυψε το μαζικό κοινό που, αγοράζοντας αρθρογραφία όπως είχε ήδη αρχίσει να αγοράζει μυθιστορήματα, πίνακες, παρτιτούρες, αρχιτεκτονικές κ.ο.κ., επέτρεψε σε κάποια προικισμένα άτομα να χειραφετηθούν από την κατάσταση του συμβούλου ενός ηγεμόνα και την εύνοια των βασιλικών αυλών.