Category Archives: τευχος55

Περιεχόμενα 55ου τεύχους, Οκτώβριος 2014

ARB_55_coverWEB

κλικ -μεγέθυνση

Θανάσης Καράβατος, Βίβλος των ψυχιάτρων ή Βίβλος κλαυθμών και οδυρμών;
ARB, Στην επικράτεια του Φθόνου-2
Δημήτρης Πλάντζος, Amphipolitics
Σπύρος Σφενδουράκης, Όλη η εξέλιξη της επιστήμης σε μια μέρα
Αλεξάντρ Γκριν, Ο Αεροπόρος. Διήγημα. Μετάφραση Ιοκάστη Καμμένου
Δημήτρης Ραυτόπουλος, Έρως Ελληνικός — Γιατί κοκκίνισαν οι Καρυάτιδες της Αμφιπόλεως
Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, Η «αναγκαία και επιθυμητή ασέβεια» — Μια αιρετική και απαραίτητη ιστορία της Μακεδονίας
Καρίνα Λάμψα, Ιακώβ Σιμπή, Ισραηλινο-παλαιστινιακό ζήτημα — Μια αναδρομή στον άξονα του χρόνου, με αφορμή τον πρόσφατο πόλεμο της Γάζας
Νικήτας Σινιόσογλου, Ελληνισμός και πεσιμισμός — Για μια διανοητική βιογραφία του Μιχαήλ Μάρουλλου Ταρχανιώτη
Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Ιδεολογία ή δημοκρατική πραγματικότητα — Τα διλήμματα της σοσιαλδημοκρατίας στον 20ό αιώνα
Βασίλειος Π. Βερτουδάκης, Ο επιστολογράφος Φρειδερίκος Νίτσε
Χ. Ε. Μαραβέλιας, Το Μηδέν που θεοποιήθηκε
Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος, Τζιχαντισμός: η νέα πανώλη
Μπέντζαμιν Μ. Φρήντμαν (Benjamin M. Friedman), Η παθολογία του ευρωπαϊκού χρέους
Παναγιώτης Δασκαλόπουλος, Η τσαγιέρα (Μέρος Β΄)

 

Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Μιχαήλ Μάρουλλος από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

 

Ισραηλινο-παλαιστινιακό ζήτημα

Μια αναδρομή στον άξονα του χρόνου, με αφορμή τον πρόσφατο πόλεμο της Γάζας

ARB_55-Israelino-a

Ο Χατζ Αμίν ελ-Χουσέινι σε αυστριακό εξώφυλλο, 1944. Επιθεωρεί Μουσουλμάνους εθελοντές στον γερμανικό στρατό στη Γιουγκοσλαβία. (Ευγενική προσφορά του Edwin Black).

Από την ΚΑΡΙΝΑ ΛΑΜΨΑ και τον ΙΑΚΩΒ ΣΙΜΠΗ 

1.

[Εισαγωγή] Τον Νοέμβριο του 1947, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υπερψήφισε το σχέδιο διχοτόμησης της Παλαιστίνης. Ο Αραβικός Σύνδεσμος, στο όνομα των Αράβων της Παλαιστίνης, το καταψήφισε. Με την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, οι αραβικές χώρες κήρυξαν τον πόλεμο στο νεοσύστατο κράτος. Στα εξήντα επτά χρόνια που πέρασαν, διεξήχθηκαν πόλεμοι με μεγάλο κόστος σε ανθρώπινες ζωές, και ατέρμονες διαπραγματεύσεις που δεν οδήγησαν σε βιώσιμη λύση. Ένα καίριο ερώτημα, ύστερα από την εμπειρία τόσων χρόνων, είναι κατά πόσον οι Παλαιστίνιοι έχουν τη βούληση να δεχθούν τις συνέπειες μιας επιλογής που τους οδήγησε, εξήντα επτά χρόνια πριν, σε ήττα;

Amphipolitics

Από τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΛΑΝΤΖΟ

ARB_55-amphipolitics

«Περιμέναμε 2.300 χρόνια για τον τάφο αυτό, ας περιμένουμε 2-3 εβδομάδες ακόμα. Το μεγάλο ερώτημα είναι να δούμε ποιος είναι θαμμένος μέσα», δήλωνε στις 12 Αυγούστου ο υπουργός Πολιτισμού Κ. Τασούλας, για να συμπληρώσει ότι «με τις ανασκαφές αυτές τονίζεται και πάλι η ιστορικότητα της χώρας και ειδικά της Μακεδονίας».[1] Λίγες μέρες αργότερα, από άμβωνος, ο Παναγιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος προφήτευε πως «όποιος και να είναι θαμμένος στον τάφο θα είναι Έλληνας», απαντώντας έτσι, στο ίδιο κήρυγμα, στην δηλωμένη πρόθεση του Δημάρχου της πόλης να ιδρύσει, επιτέλους, αποτεφρωτήριο νεκρών σύμφωνα με τις προβλέψεις του νόμου.

Στην επικράτεια του Φθόνου – 2

Στο προηγούμενο τεύχος της ARB δημοσιεύσαμε μια επιστολή του καταξιωμένου εκδότη Σταύρου Πετσόπουλου στην οποία επεσήμαινε κάποια νέα εκδοτικά ήθη. Σχετικά λάβαμε από τον κ. Κώστα Κουτσουρέλη μια μακροσκελή επιστολή. Σ’ αυτή, με το πρόσχημα απάντησης στον κ. Πετσόπουλο, ουσιαστικά επιχειρείται μια έμμεση διαφήμιση των περιεχομένων του περιοδικού του επιστολογράφου. Όμως στο κείμενο  υπάρχουν σαφώς επιλήψιμες –μηνύσιμες τις χαρακτήρισε ο νομικός μας σύμβουλος– εκφράσεις και δυσφημιστικοί χαρακτηρισμοί τρίτων, ώστε αν δημοσιεύαμε την επιστολή θα έβαζαν την ARB σε δικαστικές περιπέτειες. Ως εκ τούτου μπορεί να την δημοσιεύσει στο δικό του περιοδικό, ώστε να αναλάβει και τις σχετικές ευθύνες.

 

The Athens Review of Books

Πεντακισχίλιες ψήφοι για τον υπουργό, εταιρίες που κάνουν θαύματα

Από τον ΤΑΣΟ ΑΒΡΑΝΤΙΝΗ

Γελοιογραφία του Δημήτρη Χαντζόπουλου

Γελοιογραφία του Δημήτρη Χαντζόπουλου

 Ο υπουργός Παιδείας μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του φρόντισε να αντιταχθεί με σθένος στις απολύσεις διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων. Είναι αλήθεια ότι μας είχε μπερδέψει τα τελευταία χρόνια ο υπουργός. Την τελευταία περίοδο της κυβέρνησης Παπανδρέου αποκήρυξε το παλιό συντεχνιακό ΠΑΣΟΚ που μαζικά μετακόμιζε στον ΣΥΡΙΖΑ. Μετά τις εκλογές του 2012 ακολούθησε μια μικρή περίοδος συνεργασίας με «μεταρρυθμιστές» πολιτικούς και θήτευσε κι αυτός στο μεταρρυθμιστικό μπλοκ. Για τους δικούς του λόγους, το τελευταίο διάστημα φαίνεται ότι επέστρεψε οριστικά στην θαλπωρή της πελατοκρατίας και της εξυπηρέτησης των ειδικών συντεχνιακών και κομματικών συμφερόντων.