Category Archives: Ειδήσεις

Τα σταλινίδια της «Αυγής» και οι υπηρεσίες του Ντένη Ζαχαρόπουλου

Η απάντηση του Δημήτρη Χαντζόπουλου που δεν δημοσίευσε η "Αυγή"

Η απάντηση του Δημήτρη Χαντζόπουλου που δεν δημοσίευσε η «Αυγή»

Στην «Αυγή της Κυριακής» (31.7.2016) δημοσιεύθηκε άρθρο του ομότιμου καθηγητή της Ιστορίας της Τέχνης Νίκου Χατζηνικολάου με τίτλο: «Όταν το μίσος γίνεται εικόνα» εναντίον του γελοιογράφου Δημήτρη Χαντζόπουλου, ο οποίος στις 3.8.2016 έστειλε ως απάντηση την γελοιογραφία που δημοσιεύουμε. Το επίσημο δημοσιογραφικό όργανο του Σύριζα δεν την δημοσίευσε. Μια εβδομάδα μετά ο καλλιτέχνης την δημοσίευσε στην ιστοσελίδα του.
Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Ν. Ξυδάκης από τις 10 Αυγούστου διαδίδει το άρθρο του Χατζηνικολάου με την επισήμανση ότι πρόκειται για… “Food for thought” (!), χωρίς βεβαίως καμιά αναφορά στην απάντηση του Δ. Χαντζόπουλου.

Ο διακειμενικός θησαυρός των κρητικών μυθιστορημάτων του Καζαντζάκη

Ο Νίκος Καζαντζάκης σε σχέδιο του Κωνσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου

Ο Νίκος Καζαντζάκης σε σχέδιο του Κωνσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου

Από τον ΘΑΝΑΣΗ ΑΓΑΘΟ

Μιχαήλ Πασχάλης, Νίκος Καζαντζάκης: Από τον Όμηρο στον Σαίξπηρ. Μελέτες για τα κρητικά μυθιστορήματα,Εταιρία Κρητικών Ιστορικών Μελετών, Ηράκλειο 2015, σελ. 230

O Μιχαήλ Πασχάλης, Καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, με ποικίλα και πλατιά ερευνητικά ενδιαφέροντα, έχει εισέλθει δυναμικά εδώ και αρκετά χρόνια στο πεδίο της νεοελληνικής φιλολογίας, με σειρά σημαντικών μελετών γύρω από την Κρητική λογοτεχνία, το έργο του Κάλβου, του Κοραή, του Σολωμού, του Ροΐδη, του Βιζυηνού, του Παπαδιαμάντη, του Καβάφη, του Καζαντζάκη, του Σεφέρη, του Ελύτη. Μετά από το βιβλίο του Ξαναδιαβάζοντας τον Κάλβο: Ο Ανδρέας Κάλβος, η Ιταλία και η αρχαιότητα,[1] το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο Δοκιμίου της Ακαδημίας Αθηνών (Ίδρυμα Κώστα και Ελένης Ουράνη) για το 2014, εμπλουτίζει τώρα την καζαντζακική βιβλιογραφία με τη συναγωγή δοκιμίων Νίκος Καζαντζάκης: Από τον Όμηρο στον Σαίξπηρ. Μελέτες για τα κρητικά μυθιστορήματα.

Ανοιχτή επιστολή Jan Fabre προς Έλληνες καλλιτέχνες

JanFabre9.4.16

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΑΠΟ ΤΟΝ JAN FABRE ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ
ΣΕ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ

Οι λέξεις μπορούν να χτίσουν κόσμους, όπως κάθε καλλιτέχνης γνωρίζει. Η πένα έχει δύναμη: μπορεί να δομήσει και να δημιουργήσει — ή να συνθλίψει ολοκληρωτικά.

Ενώ την 1η Απριλίου τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ο ελληνικός Τύπος βούιζαν με το χειρότερο είδος επίθεσης, η ομάδα μου κι εγώ πληροφορηθήκαμε μέσω Facebook σχετικά με τη δυσφορία που κατέληξε σε μια επιστολή που απευθυνόταν σε εμένα. Χρειάστηκε να βρούμε το γράμμα σας σε ένα ελληνικό άρθρο στο διαδίκτυο και να καταφύγουμε στο Google Translate για να πάρουμε μια ιδέα του περιεχομένου του. Ούτε εσείς ούτε το Υπουργείο Πολιτισμού ούτε το Διοικητικό Συμβούλιο του Φεστιβάλ μάς είχαν ενημερώσει για το αποτέλεσμα της συνάντησης των καλλιτεχνών εκείνη τη μέρα.

Υπόθεση «Τσακυράκης κατά Ελλάδας»

TsakyrakisVasilakis2.3.16

Γελοιoγραφία του Δημήτρη Χαντζόπουλου για την Athens Review of Books.

Μια προαναγγελθείσα νέα καταδικαστική απόφαση στο Στρασβούργο

Από τον ΜΑΝΩΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ

«Όμως, προκαλεί εντύπωση στο Δικαστήριο [Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου] το γεγονός ότι τα εθνικά δικαστήρια ουδόλως διέκριναν μεταξύ “πραγματικών περιστατικών” και “αξιολογικών κρίσεων”, αλλά διερεύνησαν μόνον αν οι εκφράσεις που χρησιμοποιήθηκαν από τον προσφεύγοντα ήταν ικανές να θίξουν την προσωπικότητα και την επαγγελματική και προσωπική υπόληψη του ενάγοντος. Στην πράξη, προκειμένου να αξιολογήσουν την πρόθεση του προσφεύγοντος, δεν τοποθέτησαν τις επίδικες εκφράσεις μέσα στο πλαίσιο της υπόθεσης.»

(Yπόθεση «Βασιλάκης κατά Ελλάδος»)

Ο απίστευτος Oυμπέρτο Έκο

ARB_26_WebΟ μεσαιωνολόγος Έκο, ο σημειολόγος Έκο, ο φιλόσοφος και δημοσιογράφος, ο βιβλιοσυλλέκτης και βιβλιοφάγος, ο θεωρητικός της λογοτεχνίας και ο λογοτέχνης Έκο συναντιούνται, εν τέλει, σ’ έναν άνθρωπο που διψά να «καταπιεί» τον κόσμο· να χωρέσει στο κεφάλι του ει δυνατόν όλα τα ανθρώπινα πεπραγμένα (σαν σε ένα απέραντο, νοερό Wunderkammern[1]) και να τα ξαναβγάλει σε κείμενα. Να τα αριθμήσει κι ας παραμένουν αναρίθμητα, να τα ταξινομήσει κι ας είναι χαοτικά, να τα ξαναπεί κι ας υπερβαίνουν την εγγενώς ελλιπή λειτουργία των λέξεων – ικανών μεν να αναπληρώνουν την απουσία, αλλά όχι και την αμεσότητα.

Λέει και προσθέτει κι αναδιατυπώνει ο Έκο, υπό το φως νέων αναγνώσεων, όσα δεν ολοκληρώθηκαν σε προηγούμενα κείμενά του. Επανέρχεται, ξανά και ξανά, σαν η προσπάθειά του να μπορεί να έχει μια κατάληξη. Σαν να είναι δυνατόν να εντοπίσει εκείνο το σημείο που, όπως Το Άλεφ του Μπόρχες, θα περιέχει όλα τα σημεία, θα είναι ο τόπος των τόπων.

Ο αφοσιωμένος Γιάννης Καλαϊτζής

kalaitzis17.2.16

Η φωτογραφία του Γιάννη Καλαϊτζή είναι από τα γυρίσματα της σειράς ντοκιμαντέρ «Έλληνες γελοιογράφοι»

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΡΤΙΝΙΔΗ

Η πολιτική γελοιογραφία αποτέλεσε, από τη γέννησή της στα τέλη του 18ου αιώνα, το ιδεώδες πεδίο λιτότητας. Η τέχνη να συμπυκνώνεις σ’ ένα σκαρίφημα συμβολισμούς, υπερβολές, αναλογίες, ειρωνείες, σαρκασμούς, ιδεολογίες, ιλαρότητα και απελπισία, ιστορία και επικαιρότητα (ιδίως επικαιρότητα), είναι μια πραγματικά μεγάλη τέχνη. Ο Γιάννης Καλαϊτζής υπηρέτησε αυτή την τέχνη με τη χαρακτηριστική πληθωρικότητα και το απαράμιλλο ταλέντο του.