Category Archives: Τεύχη

Περιεχόμενα 73ου τεύχους, Μάιος 2016

ARB_73-cover-web

κλικ-μεγέθυνση

Μποέμ (Δημήτρης Χατζόπουλος), Μια συνέντευξη του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη
Πέτρος Μαρτινίδης, Ντμίτρι Σοστακόβιτς: Φόβος, ταπείνωση και τύψεις
Διονύσης Καββαθάς, Εγκώμιο της μικροπολιτικής
Γιώργος Χ. Παπαδόπουλος, Στο μυαλό του ενός ή της άλλης — Η διαφορά ως αιτία ή ως στρυχνίνη
Ρόντρικ Μπήτον (RoderickBeaton), Προοικονομώντας την κρίση — Ο Λόρδος Βύρωνας και το πρώτο ελληνικό δάνειο
Τζέικομπ Γουάισμπεργκ (JacobWeisberg), Είμαστε αθεράπευτα εθισμένοι
Δημήτρης Δημηρούλης, Ο μύθος των Μέσων ως απλών εργαλείων
Θεοφάνης Τάσης, Μια εποχή στην κόλαση: Στοχασμοί περί οδύνης
Μανώλης Βασιλάκης, Το στίγμα 1462/2005 του Αρείου Πάγου — Εκτός ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού η Ελλάδα
Παναγιώτης Δασκαλόπουλος, Το ταψί και ο μπακλαβάς
Ιωάννης Δ. Στεφανίδης, Η αδιάλλακτη μνήμη
Χάρης Βλαβιανός, Η Ρίτα Χαίηγουορθ στο ντιβάνι. «Ο Λένιν εξάλλου μισούσε την φύση». Ποιήματα
Ιωάννης Πολέμης, Άγνωστα κείμενα αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων!
Μαρκ Λίλα (MarkLilla), Πώς αντιμετωπίζουν οι Γάλλοι την τρομοκρατία
Χ. Ε. Μαραβέλιας, Ιουστινιανός: «Επειδή τους αιρετικούς μισούμεν…»
Αθηνά Γεωργαντά, Διαβάζοντας τον Ροΐδη — Τολμηρές σκέψεις και σοφοί στοχασμοί (Μέρος Β΄)
Δημήτρης Δημηρούλης, Ο Ροΐδης και η μάστιγα της ευκολογραφίας
Εμμανουήλ Ροΐδης, Εγχειρίδιον Διηγηματογραφίας
Μανουέλ Σιλβέλα (ManuelSilvela), Τίνι τρόπω γράφονται τα μυθιστορήματα

Εξώφυλλο: Σύνθεση του Κωνσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου

Το στίγμα 1462/2005 του Αρείου Πάγου

ARB#73-Justice-1-1

Εκτός ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού η Ελλάδα 

Από τον ΜΑΝΩΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ

Το παρακάτω κείμενο είναι το πρώτο μιας σειράς άρθρων που αναφέρονται στην εκτός ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού Ελλάδα. Θα συνεχίσουμε, ζητώντας δικαιοσύνη. Για τις σκανδαλώδεις και παράνομες αποφάσεις 1462/2005 του Αρείου Πάγου και την 1428/2003 του Εφετείου Θεσσαλονίκης ευθύνονται οι δικαστές: Δημήτριος Σουλτανιάς (Αντιπρόεδρος Αρείου Πάγου), οι αρεοπαγίτες Ιωάννης Βερέτσος, Χρήστος Γεωργαντόπουλος, Βασίλειος Ρήγας και Ιωάννης Παπανικολάου (Εισηγητής) και Σπυροφάνης Λούβρος (Πρόεδρος Εφετών) και οι εφέτες Χαρίλαος Αγγελόπουλος και Ευστάθιος Τσιούτσιας (Εισηγητής). Ουδείς εξ αυτών λογοδότησε, παρά την καταδίκη της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) γι’ αυτές τις άδικες και αντίθετες στην νομολογία του αποφάσεις τους. Κάποιοι εξ αυτών είχαν συμμετάσχει για δεύτερη ή τρίτη φορά σε συνθέσεις δικαστηρίων που εξέδωσαν σκανδαλωδώς άδικες αποφάσεις για τις οποίες καταδικάστηκε η Ελλάδα. Αυτοί και όλοι οι άλλοι που αγνοούν ή περιφρονούν τις αποφάσεις του ΕΔΔΑ θα πρέπει να ελεγχθούν και να λογοδοτήσουν. Και επιτέλους όλοι οι έλληνες δικαστές θα πρέπει να αναγκαστούν να σέβονται τις αποφάσεις του ΕΔΔΑ και να συμμορφώνονται προς αυτές. Οι άδικες αυτές αποφάσεις θα αναρτηθούν με τον κατάλληλο σχολιασμό στην ιστοσελίδα της ARB.

Ολόκληρο το κείμενο σε P D F

Εμμανουήλ Ροΐδης: οδηγίες κρίσεως

Ἡ πάλη ἔσται μακρὰ καὶ πεισματώδης μέχρις οὗ
ARB_72-Roides-300-72κατορθωθῇ ἡ κοινωνικὴ μετάθεσις τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ
τῆς Ἀνατολῆς εἰς τὴν Εὐρώπην.
Ἐμμ. Ροΐδης

Η ARB με τις σελίδες που αφιερώνει σήμερα στον Εμμανουήλ Ροΐδη (1836-1904) εκπληρώνει ένα μικρό μέρος του χρέους της απέναντι σε έναν σπουδαίο συγγραφέα και, συνάμα, σε έναν ασυμβίβαστο κριτικό όχι μόνο της λογοτεχνίας αλλά και της ελληνικής κοινωνίας εν γένει. Θεωρούμε ότι ήταν μεγάλη παράλειψη η απουσία του από τις σελίδες του περιοδικού έως το 71ο τεύχος. Γι’ αυτό δεν θα σταματήσουμε εδώ. Στα τεύχη που θα ακολουθήσουν ο Ροΐδης θα γίνει μία από τις κύριες αναφορές μας, έτσι ώστε οι θέσεις που υποστηρίζουμε να αποκτήσουν την αρμόζουσα προοπτική. Η σύνδεση αυτή δεν είναι μόνο ιστορική ή φιλολογική. Πάνω απ’ όλα είναι πολιτική. Δεν ασχολούμαστε με τον Ροΐδη σαν να είναι σεβάσμιος πρόγονος που τον τιμούμε για λόγους εθιμοτυπίας, αφήνοντάς τον κατά τα άλλα άθικτο στο μαυσωλείο της εθνικής λογοτεχνίας.

Περιεχόμενα 72ου τεύχους, Απρίλιος 2016

ARB_72-cover-Web

κλικ-Μεγέθυνση

Μάικλ Σκάμελ (Michael Scammell), Έχει διαβάσει κανείς «Tο Μηδέν και το Άπειρο» του Καίσλερ;
Πέτρος Μαρτινίδης, Έπος ή δράμα;
Ιωάννης Πολέμης, Σκότωσε ο Μιχαήλ Παλαιολόγος τον Ιωάννη Λάσκαρι;
Νάσος Βαγενάς, Επιστρέφοντας στην κριτική
Διάλογος (Γιάννης Η. Παππάς – Χ. Λ. Καράογλου), Λαπαθιώτης και ανορθόγραφες συνωμοσιολογίες
ARB, Εμμανουήλ Ροΐδης: οδηγίες κρίσεως
Δημήτρης Δημηρούλης, Ο Αταίριαστος Εγκώμιο για τον Εμμανουήλ Ροΐδη
Ο όνος δικαστής. Ονολογίαι και Νομολογίαι
Μια άγνωστη απόφαση του Αρείου Πάγου για τον Εμμ. Ροΐδη (επιμέλεια: Εμμανουήλ Βασιλάκης)

Περιεχόμενα 71ου τεύχους, Μάρτιος 2016

ARB_71-COVER-web

κλικ-μεγέθυνση

 Πέτρος Μαρτινίδης, Πρώτα ελευθερία, μετά ισότητα
Αλεξάνδρα Ρασιδάκη, Όνειρα και εφιάλτες του ρομαντισμού
Τα Νυχτερινά του Χόφμαν
Ντόναλντ Τουσκ (Donald Tusk), Υπερασπίζοντας την Ευρώπη: Μια συνέντευξη στον Μίχαλ Μάτλακ
Μανώλης Βασιλάκης, Υπόθεση «Τσακυράκης κατά Ελλάδας»
Μια προαναγγελθείσα νέα καταδικαστική απόφαση στο Στρασβούργο
Χ. Ε. Μαραβέλιας, Περί αφελούς ή/και συναισθηματικής επιστολογραφίας (ο altra cosa)
Ιακώβ Σιμπή, Αριέ Κόρετς. Το βάρος ενός τραγικού μύθου

Να παραιτηθεί η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου

ARB_71-The-Judge

Δημοσιεύουμε το επίμαχο κείμενο του καθηγητή Σταύρου Τσακυράκη, ως μνημείο της μάχης για την ελευθερία του λόγου. Προτείνουμε σε όλα τα άλλα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα να πράξουν το ίδιο.

Posted on July 9, 2015 by stavrostsakyrakis

Η νεοδιορισθείσα Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, πρώην συνδικαλίστρια, κ. Βασιλική Θάνου, προέβη σε μια πρωτοφανή για δικαστικό λειτουργό ενέργεια. Απέστειλε σε όλους τους Προέδρους των ανωτάτων δικαστηρίων των κρατών μελών της ΕΕ επιστολή για να τους ενημερώσει «κατά τρόπο αντικειμενικό, αμερόληπτο και ειλικρινή, όπως επιβάλει η δικαστική μου ιδιότητα αναφορικά με τις θέσεις του ελληνικού λαού και με την κατάσταση της Ελλάδος.» Στην επιστολή της προβαίνει σε σωρεία πολιτικών κρίσεων από την ερμηνεία της ψήφου στο δημοψήφισμα μέχρι την εκτίμηση για την πολιτική των Μνημονίων και την άποψη ότι οι Έλληνες δεν φέρουν ευθύνη αλλά μόνο οι κυβερνήσεις.

Ιδού ένα απόσπασμα της επιστολής:

«Ο ΄Ελληνες δεν επιθυμούν μία λύση που θα είναι σε βάρος των λαών των άλλων λαών-μελών της Ευρωζώνης, όπως, επίσης ανακριβώς, θέλουν να εμφανίζουν ορισμένοι από τους ευρωπαίους πολιτικούς για να είναι αρεστοί στους δικούς τους ψηφοφόρους, αλλά αναμένουν από τους ευρωπαίους εταίρους να επιτευχθεί με την ελληνική κυβέρνηση μία συμφωνία, η οποία θα προβλέπει ρύθμιση του ελληνικού χρέους κατά τρόπο που να επιφέρει ανάπτυξη της οικονομίας και μείωση της ανεργίας. Αναμένουν από τους ευρωπαίους εταίρους να σκεφθούν όχι μόνο τους αριθμούς και τα οικονομικά μεγέθη, αλλά και της ηθικές αξίες που επιβάλλει η Ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης.»