Category Archives: Τεύχη

Metra gia tsarouchia (ή όταν η κρίση πουλάει)

ARB_75-baroufes

Karen van Dyck (ed.), Austerity Measures: The New Greek Poetry, Penguin, London 2016, σελ. 458

Theodoros Chiotis (ed.), Futures: Poetry of the Greek Crisis, Penned in the Margins, London 2015, σελ. 230

«Το σπίτι της αράχνης γίνεται με αυτά που βγάζει από τα ίδια της τα σωθικά»
Τζόναθαν Σουίφτ

Παλαιόθεν υπήρξαν Έλληνες πτωχοί και, δυστυχώς, όχι σπάνια, αλαζόνες. Αυτό που τα λεξικά αποδίδουν ως «ψωροπερήφανοι». Όσο πιο πτωχοί (του πνεύματος μη εξαιρουμένου) τόσο πιο οιηματίες σε συμπεριφορά και φρασεολογία. Η πτωχαλαζονεία (όπως είναι γνωστό το άθλημα) επεδείχθη και επιδεικνύεται εισέτι κυρίως έναντι των ξένων που, συχνά, θεωρούνται υπεύθυνοι πολλών δεινών. Ωστόσο, όταν οι άθλιοι αυτοί δυνάστες της ένδοξης φύτρας δεήσουν και ασχοληθούν με τα καθ’ ημάς κατά τρόπο ευνοϊκό ή καταδεχτούν να μας προσέξουν, έστω και με ειρωνική συγκατάβαση, τότε γινόμαστε, χωρίς δισταγμό, χατζηαβάτες της κολακείας και τελάληδες επαίνων.

Τα… αν της ανοησίας και της ανηθικότητας

ARB_75-Martinidis

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΡΤΙΝΙΔΗ

«Η ηθική ξεκίνησε με την ευγενέστερη ιδιότητα στην
ανθρώπινη φύση και κατέληξε στην φαντασιοπληξία ή στη
δεισιδαιμονία

Ιμμάνουελ Καντ, Κριτική του Πρακτικού Λόγου (1788)

Αν μπορείς να έχεις τα πάντα μα προτιμάς να περιορίζεσαι στα ελάχιστα είναι είτε μαζοχισμός είτε ροπή στον ασκητισμό. Αν όμως βρίσκεσαι σε μια κατάσταση με πολλά πλην και πολλά συν, στην οποία, ωστόσο, ο ισολογισμός είναι αναμφίβολα θετικός, το να την απορρίψεις επειδή έτσι δεν αποκτάς τα πάντα συνιστά τεράστια ανοησία. Κι αν η απόρριψη υποκινείται από όσους κερδίζουν παρασέρνοντας τους υπόλοιπους σε πολύ χειρότερες συνθήκες, τότε το πρόβλημα δεν είναι ο τελικός ισολογισμός αλλά η ανηθικότητα.

Περιεχόμενα 75ου τεύχους, Ιούλιος-Αύγουστος 2016

ARB_75-cover-WEB

κλικ εικόνα για μεγέθυνση

ARB, Ο «καθαρός» της δημοτικής
Μποέμ (Δημήτρης Χατζόπουλος), Μια «συνέντευξη» του Ψυχάρη
ARB, Metra gia tsarouchia (ή όταν η κρίση πουλάει)
Περικλής Σ. Βαλλιάνος, Βρετανία και Ευρώπη: Μια αδιάρρηκτη ιστορική σχέση
ARB, Ποια Ευρώπη, χωρίς την Μεγάλη Βρετανία;
Πέτρος Μαρτινίδης, Τα… αν της ανοησίας και της ανηθικότητας
Τζέφρι Γουΐτκροφτ (GeoffreyWheatcroft), Τσόρτσιλ: Μέγας αλλά υπολογιστής
Νίκος Λεβέντης, Τιθωνού τύχες
Δημήτρης Δημηρούλης, Η ταπεινή τέχνη και η περίτεχνη ρητορική
«Τρόποι» με τον τρόπο του Γιώργου Σεφέρη
Δημήτρης Καλοκύρης, Στα βήματα του τσάρλεστον ή Το καταλανικό μυστήριο της Σαντορίνης
Θεοφάνης Τάσης, Στάσου πλάι μου. Ο Νεχαμάς περί φιλίας
Πέτρος Μαρτινίδης, Ξαναζεσταμένοι ήρωες
Μιχαήλ Πασχάλης, Η Ρώμη και η «Πολιτεία του Θεού»
Η ευτυχής συνάντηση της ρωμαϊκής με την ιουδαιοχριστιανική ιστορική συνείδηση στον Αυγουστίνο
Νίκος Μαραντζίδης, Ολοκαύτωμα: άρχισε να μας αφορά;
Παναγής Βουρλούμης, Μαθήματα από την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ (Μέρος Β΄)

Εξώφυλλο: Ο Γιώργος Σεφέρης από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Ποια Ευρώπη, χωρίς την Μεγάλη Βρετανία;

ARB_75_churchill

1.

Οι πρόσφατες εξελίξεις στη Μεγάλη Βρετανία και την υπόλοιπη ΕΕ επιβεβαιώνουν αφενός ότι η καταστροφική δράση του λαϊκισμού μπορεί να πλήξει κάθε κοινωνία ανά πάσα στιγμή και αφετέρου ότι κάποιοι πολιτικοί της ΕΕ δεν έχουν διδαχθεί τίποτε κατά τα χρόνια της κρίσης και ως εκ τούτου είναι ακατάλληλοι να χειρίζονται τις τύχες της Ένωσης.

Οι εξελίξεις στη Μεγάλη Βρετανία επιβεβαιώνουν ότι η γοητεία που μπορεί να ασκήσει ο λαϊκισμός ακόμη και σε ευημερούσες σύγχρονες δημοκρατίες δεν πρέπει ποτέ να υποτιμάται. Όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες, το τέρας αυτό μπορεί να αναστηθεί ακόμα και από τον πιο βαθύ τάφο. Οι δημοκρατικοί πολιτικοί έχουν συνεπώς χρέος να προσπαθούν να εξασφαλίζουν παιδεία, πρόοδο και ευημερία για όλους, προστατεύοντάς τους έτσι από την παραπλάνηση απατηλών υποσχέσεων ειδικά σε δύσκολες εποχές.

Περιεχόμενα 74ου τεύχους, Ιούνιος 2016

ARB_74-cover-Web

κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση

Μποέμ (Δημήτρης Χατζόπουλος), Μια συνέντευξη του Κωστή Παλαμά
Άντονι Γκότλιμπ (Anthony Gottlieb), Ποιος ήταν ο Ντέιβιντ Χιουμ;
Εμμανουήλ Ροΐδης, Χρήσιμα Ελαττώματα. (Επιλεγόμενα: Σωτήρης Τσέλικας)
Σωκράτης Τιτούρης, Μια αυτοκτονία οφειλόμενη δήθεν στην «Πάπισσα Ιωάννα» του Ροΐδη
Πέτρος Μαρτινίδης, Φωνές βοώντων
Γιώργος Αντωνίου, Με τα μάτια του Χίτλερ
Λεωνίδας Χατζηπροδρομίδης, Οι νέου τύπου άνθρωποι
Σάμιουελ Φρήμαν (Samuel Freeman), Οι εχθροί του Ρότζερ Σκρούτον
Βίκτωρ Ιβάνοβιτς, Πτώσεις που δεν μειώνουν. Αίας και Δον Κιχώτης
Θανάσης Αγάθος, Tα κρητικά μυθιστορήματα του Καζαντζάκη. Ο διακειμενικός θησαυρός
Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου, Ο Ποιητής και η Πολιτεία. — Θητεία στο «Σύσσημον» του Νίκου Α. Παναγιωτόπουλου
Νικήτας Σινιόσογλου, Οι Μαύρες Διαθήκες της Φιλοσοφίας 2: Μάρτιν Χάιντεγκερ
Χριστίνα Μπάνου, Αναγνώσεις σε διαδοχικές κλεψύδρες. — Διερευνώντας το νόημα της βιβλιοθήκης
Δημήτρης Κόκορης, Επανασύνδεση με τον Γιώργο Κοτζιούλα
Διονύσης Καββαθάς, Η φαντασίωση της αυτογένεσης
Παναγής Βουρλούμης, Μαθήματα από την ιδιωτικοποίηση του ΟΤΕ

Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Ντέιβιντ Χιουμ από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Χρήσιμα Ἐλαττώματα

Ένα αθησαύριστο κείμενο του Εμμ. Ροΐδη

ARB_74-roides

Εμμανουήλ Ροΐδης, σκίτσο του Κωνσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου

Τοῦ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΪΔΗ

Ἄξιον τῷ ὄντι σημειώσεως εἶναι, ὅτι μόνον εἰς τὰς ὑψηλὰς θέσεις δύναται νὰ εὕρῃ ἄσυλον ἡ βλακεία. Ἀδύνατον λ.χ. εἶναι νὰ ἐκπληρώσῃ τις τὰ καθήκοντα εἰρηνοδίκου, ἂν δὲν εἶναι ἱκανὸς νὰ μοιράσῃ δύο ἀντιδίκων ἄχυρα καὶ νὰ συντάξῃ ἀπόφασιν ἐκ τοῦ προχείρου, κάλλιστα ὅμως δύναται ὁ τυχὼν νὰ προσθέσῃ τὴν τιμημένην ὑπογραφήν του εἰς ἀπόφασιν τοῦ Ἀρείου Πάγου. Διὰ νὰ διδάξῃ τις ὡς ἑλληνοδιδάσκαλος ἢ σχολάρχης πρέπει νὰ γνωρίζῃ τουλάχιστον τὰ στοιχεῖα τῆς γραμματικῆς καὶ τῆς ὀρθογραφίας, ἐνῷ πρὸς πλήρωσιν πανεπιστημιακῆς θέσεως, ἀρκεῖ νὰ ἠξεύρῃ ν᾽ ἀναγινώσκῃ ἓν οἷον δήποτε τετράδιον ἀπὸ τοῦ ὕψους καθηγητικῆς ἕδρας ἢ ὅσην ὁ μακαρίτης [Νικόλαος] Κοτζιᾶς φιλοσοφίαν.

πάρχει ἀλήθειά τις, τὴν ὁποίαν οὐδεὶς μὲν ὁμολογεῖ, ἀλλὰ καὶ δὲν δύναται εἰλικρινῶς καὶ ἀμερολήπτως ἐξετάζων τὰ πράγματα νὰ μὴν ἀναγνωρίσῃ. Εἶναι δὲ αὕτη, ὅτι εἰς τὸν κοινωνικὸν βίον ἐπιτυγχάνει τις καὶ προάγεται διὰ τῶν ἐλαττωμάτων πολὺ μᾶλλον ἢ διὰ τῶν ἀρετῶν καὶ τῆς ἀξίας αὐτοῦ.

Ἂν τοῦτο ἀληθεύῃ, ὡς θ᾽ ἀποδείξωμεν εὐθὺς κατωτέρω, οὐδεμία ἄλλη ὑπάρχει τόσον ἀσύμφορος μωρία, ὅσον νὰ ζητῇ τις νὰ διορθώσῃ τὰ χρήσιμα ἐλαττώματά του, ἀφοῦ τοῦτο πράττων στειρεύει τὴν πηγὴν πάσης ἐπιτυχίας, χάνει τὴν ἐφ᾽ ἑαυτὸν πεποίθησιν καὶ κατέρχεται ἄοπλος εἰς τὸν βιωτικὸν ἀγῶνα.