Category Archives: Τεύχη

Τζορτζ Σόρος: Το μέλλον της Ευρώπης

ARB_53_sorosΣυνέντευξη στον ΓΚΡΕΓΚΟΡ ΠΕΤΕΡ ΣΜΙΤΣ

Το παρακάτω κείμενο είναι η τέταρτη συνέντευξη του Τζορτζ Σόρος στον Γκρέγκορ Πέτερ Σμιτς, ανταποκριτή του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel στην Ουάσινγκτον, που πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2013. Αποσπάσματά της δημοσιεύθηκαν στο New York Review of Books στης 24 Απριλίου 2014. Για την ακρίβεια πρόκειται για μια από τις τέσσερις συνεντεύξεις του Σόρος στον Σμιτς, τις οποίες παραχώρησε το δεύτερο εξάμηνο του 2013.

Αυτές οι συνεντεύξεις του Τζορτζ Σόρος πρόκειται να εκδοθούν τις επόμενες ημέρες σε βιβλίο, με τίτλο Tο στοίχημα για την Ευρώπη: Διάλυση ή αναγέννηση;, σε μετάφραση Σώτης Τριανταφύλλου, από τις Εκδόσεις Πατάκη.

 

Η σχέση του αντισημιτισμού και του ρατσισμού με την ελληνική εθνική ταυτότητα

Frangoudaki2-29.6.14

Το Σάββατο 25 Μαρτίου 1944 οι Γερμανοί συνέλαβαν 2.000 Εβραίους αφανίζοντας την εβραϊκή κοινότητα των Ιωαννίνων. Τους οδήγησαν στο Άουσβιτς και σε άλλα στρατόπεδα όπου οι περισσότεροι από αυτούς (περίπου 1850) εξοντώθηκαν λίγο μετά την άφιξή τους. Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν από τον Γερμανικό Στρατό και ανήκουν στο Bundesarchiv.

Από την ΑΝΝΑ ΦΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ

Ο τίτλος του άρθρου συνοψίζει με ακρίβεια τα περιεχόμενα που τεκμηριώνουν επιστημονικά ερευνητικά δεδομένα και υποστηρίζουν τα ακόλουθα. Την ελληνική κοινωνία χαρακτηρίζει αντισημιτισμός όχι μόνο με τις μορφές που εμφανίζεται και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες αλλά με την αξιοσημείωτη διαφορά ότι εδώ σε μεγάλο βαθμό ο αντισημιτισμός δεν αναγνωρίζεται ως συστατικό μέρος της ακροδεξιάς ιδεολογίας. Τούτο σχετίζεται με μια διαδεδομένη παρανόηση απέναντι στα στερεότυπα και τις διακρίσεις, μια σφαλερή αντίληψη για το τι είναι ρατσισμός. Το διπλό αυτό φαινόμενο, εισηγείται το άρθρο, είναι προϊόν της επίσημης εθνικής ιδεολογίας που καλλιεργούν και αναπαράγουν οι θεσμοί και ιδίως το σχολείο καθώς διαμορφώνει μια εθνική ταυτότητα βασικά εύθραυστη και ανασφαλή.

Πρίμο Λέβι

ARB_53_primo-levi

Τζον Κόλλιερ, Λιλίθ, 1887, λάδι σε καμβά, Πινακοθήκη Άτκινσον, Σάουθπορτ, Μ. Βρετανία

Λιλίθ

Τη Λιλίθ, τη δεύτερη αρχαία μητέρα μας,
την έπλασε ο θεός με το ίδιο χώμα
που έπλασε τον άνθρωπο.
Η Λιλίθ κείται μέσα στα ρήγματα των κυμάτων,
όμως αναδύεται κάθε φορά που το φεγγάρι γεννιέται
και πετάει ακούραστη στις χιονισμένες νύχτες
διστάζοντας ανάμεσα στη γη και τον ουρανό.
Απογειώνεται ψηλά και περιστρέφεται γύρω-γύρω,
θροΐζει ξαφνικά στα παραθύρια
όπου κοιμούνται νεογέννητα μωρά.
Ζητάει και προσπαθεί να τα θανατώσει:
γι’ αυτό πάνω απ’ το κρεβάτι τους να κρεμάς
το μενταγιόν με τις τρεις λέξεις.
Όμως όλα της, οι επιθυμίες της όλες, όλα ματαιότητα.
Μετά την αμαρτία με τον Αδάμ συνευρέθηκε
όμως απ’ αυτήν γεννήθηκαν μόνο άνεμοι χωρίς σώμα και γαλήνη.
Στο μεγάλο βιβλίο είναι γραμμένο
πως είναι πανέμορφη γυναίκα μέχρι τη μέση της.
Το υπόλοιπο – λάμψη παραισθήσεων και θαμπό φως.

 

25 Μαΐου 1965

Μετάφραση Ιακώβ Σιμπή

«Ο ΠΡΟΠΟΜΠΟΣ ΤΟΥ ΝΕΟΝΑΖΙΣΜΟΥ»!

Avriani1987-web

Ποιος ήταν ο «προπομπός του νεοναζισμού», σύμφωνα με το προπαγανδιστικό όργανο του ΠΑΣΟΚ; «ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ: Ο ΠΡΟΠΟΜΠΟΣ ΤΟΥ ΝΕΟΝΑΖΙΣΜΟΥ», έγραφε στην πρώτη της σελίδα στις 8 Σεπτεμβρίου 1987 η «εφημερίδα της κυβερνήσεως» του ΠΑΣΟΚ και του Καθεστώτος του Υπαρκτού Λαϊκισμού της δεκαετίας του 1980, η «Αυριανή» – την οποία ο Ανδρέας Παπανδρέου χαρακτήρισε «υπόδειγμα δημοσιογραφίας». Είκοσι χρόνια μετά τον θάνατο του Μάνου Χατζιδάκι, η εφημεριδοσύνη ούτε γράφει ούτε λέει λέξη για τις διώξεις που υπέστη από το Καθεστώς του Ολοκληρωτικού Τριτοκοσμισμού του Ανδρέα Παπανδρέου καθ’ όλη τη δεκαετία του ’80.

Το επικοινωνιακό φαινόμενο Κική Δημουλά

ARB_52_Dimoula

Από τον ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΓΑΡΑΝΤΟΥΔΗ

[…] Κατά τη γνώμη μου, η κορύφωση του επικοινωνιακού φαινομένου Κική Δημουλά κατά τα δυο τελευταία έτη είναι η εντόπια δημόσια φημολογία περί της πιθανότητας να προταθεί και να τιμηθεί με την κορυφαία παγκοσμίως διάκριση στον χώρο της λογοτεχνίας, το βραβείο Νόμπελ. Δεν πιστεύω ότι θα δυσαρεστούσε πολλούς συμπατριώτες μας μια τέτοια βράβευση, αλλά η ιδέα και μόνο της βράβευσης θέτει το ζήτημα της σύγκρισης της Δημουλά με τους δύο ήδη τιμημένους με το Νόμπελ Έλληνες ποιητές, τον Γιώργο Σεφέρη και τον Οδυσσέα Ελύτη.

Περιεχόμενα 52ου τεύχους, Ιούνιος 2014

ARB_52_cover-Web

κλικ-μεγέθυνση

Ι.Ν. Περυσινάκης, Δανιήλ Ιακώβ, κλασικός φιλόλογος (1947-2014)
Μαρία Παπαδήμα, Κυβισμός και arte povera
Διάλογος (Κ. Τριανταφυλλίδης), Το DNA των Ελλήνων etc
Δημήτρης Δημηρούλης, Βιοτεχνία Καβάφη (Μέρος Α΄)
Μένης Κουμανταρέας, Ασημένια πανσέληνος
Χριστίνα Ντουνιά, Χρονικό εποχής και προσωπική περιπέτεια
Ελισάβετ Κοτζιά, Ερωτευμένος με τη ζωή
Αλέξης Πανσέληνος, Ξαναδιαβάζοντας το «Τότε που ζούσαμε»
Αλεξάντρ Γκριν, Φόνος σε ιχθυοπωλείο. Μετάφραση Ιοκάστη Καμμένου
Παναγιώτης Κ. Τσούκας, Ο δημόσιος λόγος περί Δικαιοσύνης
Μερικά από τα ποιοτικά του γνωρίσματα
Ιωάννα Ναούμ, Μανόλης Αναγνωστάκης: διευρύνοντας τα όρια της πολιτικής ποίησης
Μιχ. Γ. Μπακογιάννης, Τρόποι άρθρωσης του ερωτικού λόγου στα ποιήματα του Αναγνωστάκη
Κατερίνα Μπλαβάκη, Εσχατολογικά στοιχεία στην ποίηση Αναγνωστάκη: η «ιερή πόλη» και η μάχη των «ψευδοπροφητών»
Παύλος Καλλιγάς, Ο Γεώργιος Βιζυηνός και η πολιτισμική ψευδομόρφωση του Ελληνισμού
Διάλογος (Μιχαήλα Καραμπίνη-Ιατρού), Λίγα ακόμη για τον Ώντεν
Ευριπίδης Γαραντούδης, Το επικοινωνιακό φαινόμενο Κική Δημουλά
Τάσος Γιαννίτσης, Το Αλουμίνιον της Ελλάδος στην (μεταπολεμική) εκβιομηχάνιση της χώρας
Πωλ Κρούγκμαν (Paul Krugman), Γιατί ζούμε μια Νέα Επίχρυση Εποχή

Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Μανόλης Αναγνωστάκης από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο