Category Archives: Τεύχη

Το Αρχείο Καβάφη και η δημόσια σφαίρα

arb_81-Cavafy

  • Θοδωρής Χιώτης, «Απάντηση του Αρχείου Καβάφη»

  • Χ.Λ. Καράογλου, Διάψευση των ισχυρισμών

  • Ευριπίδης Γαραντούδης, Το αρχείο Καβάφη ως μοχλός άσκησης εξουσίας

Η ARB έχει με συνέπεια υποστηρίξει, και συνεχίζει να υποστηρίζει, το δημόσιο αγαθό που λέγεται ελεύθερη πρόσβαση στα μέσα που προωθούν τη γνώση και την επιστήμη. Είναι αυτονόητο ότι η ελεύθερη πρόσβαση απαιτεί και ίση μεταχείριση. Σημαντική παρουσία στο πεδίο αυτό έχουν οι βιβλιοθήκες και τα αρχεία. Δεν είναι ταυτόσημα αλλά συχνά συνυπάρχουν. Σήμερα μάλιστα, που οι δυνατότητες ψηφιοποίησης επιτρέπουν την ευρύτερη και καλύτερη πρόσβαση του κοινού στα αντίστοιχα περιεχόμενα, ο κοινωνικός τους ρόλος έχει αναβαθμιστεί σημαντικά.

Περιεχόμενα 80ού τεύχους, Ιανουάριος 2017

ARB_80cover-web

κλικ εικόνα για μεγέθυνση

ARB, Ένας ακάματος γραφιάς
Δημήτρης Χατζόπουλος (Μποέμ), Μια συνέντευξη του Γρηγόριου Ξενόπουλου
Διάλογος (Παναγιώτης Δασκαλόπουλος), Μικρή ταξιδιωτική συμβουλή
Πήτερ Μπράουν (Peter Brown), Ξανακατακτώντας την Ιερουσαλήμ στο Met
X.E. Μαραβέλιας, Εγώ και ο Ελληνικός Μου
Ιωάννης Πολέμης, Κτηνώδη ένστικτα και  ανθρώπινα πάθη
Βυζαντινές ιστορίες περί ζώων
Γκούσταβ Αουερνχάιμερ (Gustav Auernheimer), Αγοράζοντας χρόνο
Για τη σχέση καπιταλισμού και δημοκρατίας στην κρίση
Ράνα Φαρούχαρ (Rana Foroohar), Η ωμή μάχη για το Ευρώ
Αντώνης Χατζημωυσής, Το νόημα της ταυτότητας
Πέτρος Μαρτινίδης, Το θέατρο του σοσιαλιστικού παραδείσου
Ιωάννης Δ. Στεφανίδης, O ιστορικός ως ενεργός πολίτης και η εθνική μας αυταρέσκεια
Μπομπ Ντίλαν (BobDylan), Η ομιλία στη δεξίωση απονομής του Νόμπελ
Δημήτρης Δημηρούλης, Ο Ντίλαν και το ερώτημα «τι είναι λογοτεχνία;»
Έξι σχόλια και μία απορία
Μιχαήλ Πασχάλης, Ο νέος Κάλβος. Ο δραματουργός συναντά τον ποιητή των Ωδών
Τζον Στάινμπεκ, Πλησίστιοι στον Ευτυχισμένο Καινούργιο Χρόνο
Θανάσης Καράβατος, Δέκα μαθήματα ανθρωπο-ποίησης
ARB, Αυτή η δικαστική απόφαση αξίζει 600 δισ.
Η τιμή της Ελληνικής Δικαιοσύνης διασύρεται στην πιάτσα
των οδών Βουλιαγμένης και Γραβιάς…
ARB, Ολόκληρη η απόφαση-κόσμημα
Νικήτας Σινιόσογλου, Ο επίμονος ανορθολογισμός
Συζήτηση με τον Ρίτσαρντ Γουόλιν (Richard Wolin)
Αλεξάνδρα Ρασιδάκη, Αποχαιρετώντας την Ίλζε Άιχινγκερ
Ίλζε Άιχινγκερ (IlseAichinger), Εγγύηση βιωμάτων για Βιεννέζους στη Σαγκάη
Σπύρος Α. Μοσχονάς, Η αγάπη των νεκρών

Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Ρίτσαρντ Γουόλιν από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Αυτή η δικαστική απόφαση αξίζει 600 δισ.

Η τιμή της Ελληνικής Δικαιοσύνης διασύρεται στην πιάτσα των οδών Βουλιαγμένης και Γραβιάς…

Τα γραφεία του «μεγάλου εθνικού ευεργέτη» Α. Σώρρα επί της λεωφόρου Βουλιαγμένης και Γραβιάς στην Αθήνα. Στην ταμπέλα υπάρχει φωτογραφία της δικαστικής απόφασης και ρεκλαμάρει: «ΚΑΤΑΘΕΣΗ $ 600 ΔΙΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. Η΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείου Αθηνών Απόφαση Αριθμός 67650/13».

Τα γραφεία του «μεγάλου εθνικού ευεργέτη» Α. Σώρρα επί της λεωφόρου Βουλιαγμένης και Γραβιάς στην Αθήνα. Στην ταμπέλα υπάρχει φωτογραφία της δικαστικής απόφασης και ρεκλαμάρει: «ΚΑΤΑΘΕΣΗ $ 600 ΔΙΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. Η΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείου Αθηνών Απόφαση Αριθμός 67650/13».

Και μετά απορούμε γιατί με τέτοιους πολίτες, τέτοιους «ευεργέτες», τέτοιους δικαστικούς, τέτοιο Δημόσιο και τέτοιο Κράτος δεν βγαίνουμε –ούτε προβλέπεται να βγούμε– από τα Μνημόνια…

«Στην υπό κρίση περίπτωση αποδείχθηκε, ότι ο πρώτος κατηγορούμενος [Αρτέμης Σώρρας], δυνάμει αμετάκλητου πληρεξουσίου, τυγχάνει διαχειριστής χρηματικού ποσού, ύψους εξακοσίων δισεκατομμυρίων δολαρίων (600.000.000.000), που ανήκει σε αλλοδαπή εταιρία επενδύσεων, με την επωνυμία RedPantherLimited”, που εδρεύει στο Λονδίνο της Μεγάλης Βρετανίας. Το ποσό αυτό έχει ενσωματωθεί σε έξι (6) διεθνή γραμμάτια του αμερικανικού ταμείου, ονομαστικής αξίας, εκάστου, εκατό δισεκατομμυρίων δολαρίων (100.000.000.000), λήξεως το μήνα Αύγουστο του έτους 2014, τα οποία έχουν κατατεθεί σε λογαριασμό καταπιστεύματος και φυλάσσονται προς πίστωση και χορηγία της Ελληνικής Δημοκρατίας.».

Απάντηση του Αρχείου Καβάφη σε άρθρο της ARB

Το αρχείο Καβάφη ως φετίχ εξουσίας;

O K. Π. Καβάφης από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο.

Το άρθρο με τίτλο «Το Αρχείο Καβάφη ως φετίχ εξουσίας;» δημοσιεύθηκε στο τεύχος του Νοεμβρίου 2016 της ARB. Μετά από δυο μήνες, και ενώ ήδη είχε κυκλοφορήσει το τεύχος Ιανουαρίου 2017, λάβαμε την παρακάτω «απάντηση του Αρχείου Καβάφη στο άρθρο του καθηγητή Ευριπίδη Γαραντούδη» από τον «ProjectManager» του Αρχείου, Θοδωρή Χιώτη, η οποία θα δημοσιευθεί στο τεύχος Φεβρουαρίου. Την δημοσιεύουμε στην ιστοσελίδα μας και επιφυλασσόμαστε να τη σχολιάσουμε στην έντυπη έκδοση.

Αθήνα, 4 Ιανουαρίου 2017

Προς: Διευθυντή εφημερίδας Athens Review

Κύριε Διευθυντά,
Με έκπληξη διαβάσαμε στο φύλλο της Athens Review of Books, τχ. 78 (Νοέμβριος 2016),

Γράμμα σ’ έναν νέο –πενηντάρη και βάλε– ποιητή

ARB_60-grammata-se-1-neo-poiiti-1

(λεπτομέρεια από)Σχέδιο του Κωνσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου (λεπτομέρεια), εμπνευσμένο από τον πίνακα του Τσέκο Μπράβο (Φραντσέσκο Μοντελάτιτσι), Ο Λορέντσο των Μεδίκων και ο Απόλλων υποδέχονται τις Mούσες, 1635, φρέσκο, Παλάτσο Πίττι, Φλωρεντία. Διακρίνονται ο Ιωσήφ Στάλιν, ο Κοτζιάς, ο Χόνεκερ, ο Γιαρουζέλσκι, ο Μπρέζνιεφ και στο βάθος ο Πούτιν.

Εγεννήθη υμίν (ετεροχρονισμένος) ποιητής

ή Όταν ο υβριστής του Μίλος γράφει ποίηση

Διαβάστε το ολόκληρο σε P D F

O Αρκάς και το μέλλον του έθνους

Ουδείς εν τη εαυτού πατρίδι

arkas5g

Από τον ΠΕΤΡΟ ΜΑΡΤΙΝΙΔΗ

Αρκάς: Ο προφήτης, εκδόσεις Γράμματα, Αθήνα 2016, σελ. 64

Η θαυματουργή προφητεία είναι παραμύθι. Η
επιστημονική όμως προφητεία είναι γεγονός… Ας
κρώζουν οι μαμόθρεφτοι «σοσιαλιστές», ας φρενιάζει κι
ας λυσσομανά η αστική τάξη. Μόνο άνθρωποι που
κλείνουν τα μάτια τους για να μη βλέπουν και βουλώνουν
τα αφτιά τους για να μην ακούνε μπορεί να μην
αντιλαμβάνονται πως για την παλιά καπιταλιστική
κοινωνία, που κυοφορεί τον σοσιαλισμό, άρχισαν οι
πόνοι της γέννας.

Β.Ι. Λένιν, «Προφητικά λόγια»[1]

Καθώς ο παρών χρόνος μας δεν είναι παρά μια ιλιγγιώδης αλληλουχία από «τώρα», τα οποία ακαριαία μετατρέπονται σε απροσέγγιστο παρελθόν, το μόνο που έχουμε στη διάθεσή μας είναι το μέλλον, κι ας μην το έχουμε ακόμα. Μπορούμε όμως να το φανταζόμαστε και να το περιγράφουμε. Αυτή η δυνατότητα, άλλωστε, μας έκανε ανθρώπους.