Category Archives: Τεύχη

Περιεχόμενα 66ου τεύχους, Οκτώβριος 2015

ARB_66-coverWeb

κλικ

ARB, Εμείς και η Ευρώπη
Πέτρος Μαρτινίδης, Ο θάνατος του συγγραφέα
Γιώργος Χ. Παπαδόπουλος, Όλιβερ Σακς: Ένας ανθρωπολόγος στην ιατρική
Ντόναλντ Τουσκ (Donald Tusk), Οι πειρασμοί της Ευρώπης
Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος, Ο φιλελευθερισμός των πολιτών
Παύλος Σούρλας, Ανθρώπινη αξιοπρέπεια στη χαραυγή της Νεωτερικότητας
Ρόντρικ Μπήτον (Roderick Beaton), Η Ελλάδα του Βύρωνα (1809-1824)
Νίκος Λεβέντης, Ιστορία και Ποίηση σε ένα ποίημα του Κ.Π. Καβάφη
Αντώνης Χατζημωυσής, Η αρχαία ηθική χωρίς ηθικολογία
Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι: καλοζωία, έρωτες, ταξίδια κι επανάσταση
Ζμπίγνκιεφ Χέρμπερτ (ZbigniewHerbert), Μιλά ο Δαμαστής ο επονομαζόμενος και Προκρούστης. Μετάφραση Αλεξάνδρα Ιωαννίδου
Θάνος Βερέμης, Το Δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν στο Μπαϊρόιτ
Μιχάλης Ρέμπας, Μήτσος Παπανικολάου: Ένας αξιόλογος «ελάσσων» του Μεσοπολέμου
Νάσος Βαγενάς, Νεοελληνική μετανεωτερικότητα — Από το ένα άκρο στο άλλο
Χάρης Βλαβιανός, Cavo Paradiso. Ποίημα
Γιάννης Κονταράτος, Ουίλιαμ Μπλέηκ — Ο ανατρεπτικός χαρακτήρας του εικαστικού του έργου
Χ. Ε. Μαραβέλιας, Ο λεγόμενος εξελληνισμός του Βυζαντίου
Ζαν-Κλωντ Γιούνκερ (Jean-Claude Juncker), Καιρός για εντιμότητα, ενότητα και αλληλεγγύη — Κατάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2015

Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Εμείς και η Ευρώπη

ARB_66_edito_europa

«Ευρώπη» -σχέδιο του Κωνσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου

Η ARB επιδιώκει να δημοσιεύει κείμενα τα οποία συνεισφέρουν στον διάλογο και τον προβληματισμό για το μέλλον της Ευρώπης. Κείμενα που καταγράφουν αδυναμίες της, προτείνουν λύσεις ή εξηγούν τη χρησιμότητα των αξιών που θεμελιώνουν την Ευρώπη των ιδεών. Τα κείμενα του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής τα οποία δημοσιεύουμε έχουν μεγάλη σημασία στον διάλογο που γίνεται αυτή την εποχή στην Ευρώπη. Ένας διάλογος που δεν είναι μόνο θεωρητικός, καθώς η πρόσφατη έκθεση των Πέντε Προέδρων, που δημοσιοποιήθηκε λίγο πριν από την Ομιλία Γιούνκερ για την Κατάσταση της Ένωσης, είναι μέρος μιας διαδικασίας που θα διαμορφώσει το μέλλον της Ευρώπης – και της Ελλάδας τελικά, είτε είναι μέρος της Ένωσης είτε, ως γείτονας, τελικά αποφασίσει ότι θέλει να πορευτεί εκτός του χώρου που πρεσβεύει τις αξίες και ιδέες της ενωμένης και δημοκρατικής Ευρώπης.

Μιλά ο Δαμαστής ο επονομαζόμενος και Προκρούστης

ARB_66-Zbigniew
Του ΖΜΠΙΓΚΝΙΕΦ ΧΕΡΜΠΕΡΤ

Η κινητή μου αυτοκρατορία ανάμεσα στην Αθήνα και τα Μέγαρα
χαράδρα εξουσίαζα ερημιά γκρεμό από μόνος μου
δίχως διαπιστευτήρια από συμβούλια ανόητων γερόντων με ένα απλό ρόπαλο στο χέρι
τυλιγμένος μόνο στου λύκου τη σκιά και τρόμο ξυπνώντας με τον ήχο της λέξης Δαμαστής

Μου έλειπαν οι υποτελείς με άλλα λόγια τους είχα για μικρό διάστημα
δεν επιζούσαν της αυγής είναι ωστόσο προσβλητικό να με λένε ληστή
όπως διαδίδουν οι παραχαράκτες της ιστορίας

Περιεχόμενα 65ου τεύχους, Σεπτέμβριος 2015

ARB_65_coverWeb

κλικ

Βίκτωρ Ιβάνοβιτς, «Εύγε, λαέ, και χαλάλι σου!»
Ιωάννα Ναούμ, Μια πατριώτισσα εταίρα»
Μιχάλης Μητσόπουλος, Ντόναλντ Τουσκ: Ένας μαχητής της ελευθερίας
ARB, 213 νύχτες αριστερών φαντασιώσεων
Από το σύμφωνο Μολότωφ – Ρίμπεντροπ στο σύμφωνο Τσακαλώτου – Ντάισελμπλουμ
Δημήτρης Καλοκύρης, Διασταυρώσεις. Ποίημα
Χ. Λ. Καράογλου, «Πιερότος: ειρωνικός, μα και θλιμμένος, ένας μώμος τραγικός»
Πέτρος Μαρτινίδης, Η υποχρέωση της μνήμης
Νίκος Σιγάλας, Η ιστορία μιας προϊστορίας
Για την ποιητική συλλογή του Ανδρέα Εμπειρίκου «1934. Προϊστορία ή Καταγωγή»
Λεωνίδας Χατζηπροδρομίδης, Ζώντας με τα φαντάσματα
Νάσος Βαγενάς, Ρώμος Φιλύρας: Αναζητώντας το άυλο φως
Άννα Αχμάτοβα, Επτά ποιήματα. Μετάφραση Αλεξάνδρα Ιωαννίδου
Περικλής Σ. Βαλλιάνος,  Η αρχαιότερη πλάνη της φιλοσοφίας και η αναβίωσή της  από τον Χέγκελ
Μανώλης Βασιλάκης, Η τελευταία αποικία του σταλινισμού
ARB, Ο Κοτζιάς εξαφάνισε τον Μάνφρεντ Μπουρ!
ARB, Ο «Ελαφοπόδαρος» της ΣΤΑΖΙ και ο Ν. Κοτζιάς
Οι ζωές των Άλλων…
Χ. Ε. Μαραβέλιας, Περί κριτικής και άλλων δαιμόνων
Νικήτας Σινιόσογλου, Νίτσε και Ηράκλειτος
Σημειώσεις για τ’ άστρα χωρίς ατμόσφαιρα
Γ. Β. Δερτιλής, «Αυτοβιογραφία» βιογραφική και ψυχαναληπτική
Κωνσταντίνα Γερ. Ευαγγέλου, Συνομιλώντας με τον Νίκο Χουλιαρά
«…μύριζε η μουσική σαν ερημιά, κι η μυρουδιά σαν τρόμος»

Σχέδιο εξωφύλλου: Ο Φρ. Νίτσε από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

213 νύχτες αριστερών φαντασιώσεων

Από το σύμφωνο Μολότωφ – Ρίμπεντροπ στο σύμφωνο Τσακαλώτου – Ντάισελμπλουμ

ARB_65_editorial

Σχέδιο από τον Κωνσταντίνο Παπαμιχαλόπουλο

Επί Στάλιν, την εξόντωση των θυμάτων ακολουθούσε η εξαφάνισή τους από τις ομαδικές φωτογραφίες στις οποίες κάποτε εμφανίζονταν. Ο έλεγχος της Ιστορίας από τον Στάλιν με την επιβολή του πάνω στο κόμμα που εκπροσωπούσε την «ιστορική αναγκαιότητα» ήταν απόλυτη. Τα θύματά του πίστευαν σε κάποια ιδεολογικά προτάγματα, ενώ ο Στάλιν τα χρησιμοποιούσε για την προσωπική επιβολή του. Η Ιστορία άφησε πίσω της τις «ομολογίες» των Ζηνόβιεφ, Κάμενεφ, συντρόφων του Στάλιν που εκτελέστηκαν το 1936 γιατί δήθεν συνωμοτούσαν εναντίον της Επανάστασης. Στον ματωμένο κατάλογο: Μπουχάριν, Τρότσκι, Τουχατσέφσκι, Ρίκοφ…[1]

Ζωή Βισίνσκι

ή Το πρόσωπο του καθ’ ημάς ολοκληρωτισμού

diki_mosxas12.7.15

σχέδιο του Κωνσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου

Από τον ΜΑΝΩΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ

“η μομφή και καθαίρεση είναι η επιβαλλόμενη και επείγουσα λύση στο πρόβλημα της απαλλαγής του Κοινοβουλίου από αυτό το ολοκληρωτικών αντιλήψεων άτομο”

Αν ήθελε κανείς να ζωγραφίσει το σημερινό πρόσωπο του καθ’ ημάς ολοκληρωτισμού δεν θα είχε παρά να χρησιμοποιήσει ως ίνδαλμα ή μοντέλο το πορτρέτο της σημερινής Προέδρου της Βουλής. Εκτός όμως από το ιδανικό αυτό μοντέλο, η μέδουσα Πρόεδρος της Βουλής αποτελεί και το μέτρο της θλιβερής ανεπάρκειας και παθογένειας του σημερινού πολιτικού προσωπικού συνολικά.

Από την γενικευμένη ανεπαρκοπάθεια, με την ανοχή των εκτροπών, παρεκτροπών και τη συμμετοχή στις διαβόητες επιτροπές τις οποίες στήνει πολλές φορές αυθαίρετα, τα προαποφασισμένα πορίσματα των οποίων αποτελούν πιστοποιητικά εθνικής ψυχοπάθειας, από την αναξιοπρέπεια με την οποία την αντιμετωπίζουν οι πολιτικοί αντίπαλοι, με κάποιους «οικογενειακούς» καβγάδες όταν το «παρακάνει», καταλαβαίνει κανείς πώς φτάσαμε στον σημερινό εξ-ευτελισμό του κοινοβουλίου και των θεσμών.